Τρίτη, 31 Μαΐου 2005

ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΑ

Το αδελφάκι μου είναι φανταράκι.Μετά από πέντε χρόνια στην Αγγλία και Master στα δίκτυα, έφτασε η ώρα του να κάνει το χρέος του ως προς την πατρίδα. Πάνω που άρχιζα και θαύμαζα αυτό το υπέροχο αγοράκι, μου ΄φυγε για τα ξένα και τώρα πάνω που έλεγα δεν μπορεί, θα γνωριστούμε, έφυγε πάλι. Την σιχαινόταν την Αγγλία και πιό πολύ το σύστημα (αν δεν είσαι ΑΓΓΛΟΣ δεν έχει βαθμό) και μας ερχόταν τις γιορτές αδύνατος σαν καλαμάκι. Από όλη την παρέα πέντε φίλων, είναι ο μόνος που τελείωσε πρώτος και ο μόνος που επέστρεψε Ελλάδα για στρατό.

Ενθουσιασμένος όταν πρωτοπήγε στον στρατό, με όλες τις ανέσεις του (θερμοσίφωνο, προσωπικό ερμάρι που κλειδώνει, τσάμπα internet στο κψμ, γαμάτες παρέες , ελληνικό φαγητό). Τον ρωτούσα συνεχώς στο τηλέφωνο «στρατός ή Αγγλία μικρό; » και η απάντηση πάντα η ίδια « Στρατός ρε, γάμησέ τους τους μαλάκες τους Άγγλους, μου ήπιανε το αίμα». Και ήρθε η μετάθεση. Λήμνος. Η ΜΑΥΡΙΛΑ. Και είναι πάλι σαν καλαμάκι. Και κάνει σκοπιές ατελείωτες. Και δεν έχουν νερό τις τελευταίες πέντε μέρες. Και προτιμά πλέον την Αγγλία. Το μόνο καλό απ΄ότι λέει είναι ότι δεν έχει γκόμενα. «Φαντάζεσαι να ήμουν και κερατάς ; »

Σκέφτεται πολύ σοβαρά να φύγει για Τόκυο, είναι πολλά τα λεφτά και ξενέρωσε με την Ελλάδα. Δεν έχω επιχειρήματα να τον πείσω να μείνει. Ίσως να μην τον γνωρίσω ποτέ.

4 σχόλια:

  1. Δεν ξέρω τι είναι πιο καλό. Να θυσιάζεις μερικές ευκαιρίες για να είσαι σε ένα περιβάλλον που θεωρείς οικείο (οικογένεια, αγάπες, πατρίδες) ή να θυσιάζεις όλα τα άλλα για μερικές (επαγγελματικές, ακαδημαϊκές) ευκαιρίες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προμηθέα. Χμμ... Οικογένεια, αγάπες, πατρίδες. Θεωρώ πως μόνο η οικογένεια από τα τρία που αναφέρεις είναι ένα σοβαρό επιχείρημα διότι αγάπες (ερωτικές) δεν υπάρχουν και τα φιλαράκια του είναι σκορπισμένα σε Ευρώπη και Αμερική. Όσο για το «πατρίδες», θα είμαι όσο πιό ευγενική γίνεται. Χέστηκε. Το ίδιο και εγώ ( ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι γονείς μου επέστρεψαν από την Γερμανία για αυτήν την άθλια ζωή στην «πατρίδα»). Όσο για την οικογένεια, ναι, συμφωνώ μαζί σου. Ίσως και εκείνος, θα φανεί από το πόσο καιρό θα είναι άνεργος μέχρι να χωθεί σε κάποια δουλίτσα, να βγάζει έναν πενιχρό μισθό και να είναι δυστυχισμένος ΜΑΖΙ όμως με την οικογένεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Home is where the heart is. Wherever I lay my hat, that's my home. Οπου γης και πατρίς.

    Αλλά ο στρατός ανδρώνει - είναι καλή εμπειρία. Καθαρίζει το μυαλό και τονώνει τη καρδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Patrida"?

    Ola schetika ine...

    Efyga sta 20 gia tin Italia ke spoudasa 5 chronia me ypotrofies tou italikou kratous giati proerchomoun apo ftochi ikogenia ke den icha ikonomiki dynatotita. Apo tin Ellada den pira oute cent.

    Ke otan ithela na kano metaptychiaka ke piga sta strata ta pistopiitika tou panepistimiou gia mia "anavoli" 1 etous ta eskisan ke mou ipan "terma i spoudes, pame na polemisoume tous Tourkalades" (sic)

    Ke sikothika ki efyga gia tin Ispania gia na mi chaso tin ypotrofia giati teliosa to panepistimio me arista ke epeno.

    Pia chora ine patrida mou?

    Afti pou me voithai...
    ...i afti pou mou klini to idio mou to spiti?

    ΑπάντησηΔιαγραφή