Σάββατο, 28 Μαΐου 2005

ΣΥΝΤΑΞΗ- ΟΝΕΙΡΟ ΖΩΗΣ

Τί είναι αυτό το κακό ρε ΄σεις με τους συνταξιούχους; Δούλευαν όλη τους τη ζωή για να φτάσουν (όσοι τα κατάφεραν) σε αυτήν την ηλικία και να πεθάνουν πριν την ώρα τους ;

Δε λέω, οι συντάξεις είναι της πείνας αλλά τα καλύτερα πράγματα στην ζωή μας δεν χρειάζονται λεφτά (ή τουλάχιστον πολλά λεφτά). Συναναστρέφομαι μαζί τους καθημερινά (είμαι τριγυρισμένη από τα παραδοσιακά καφενεία) και ψυχοπλακώνομαι.

Ξεκινούν την ημέρα τους από τις 6π.μ. στο ΙΚΑ και στάνταρ μετά καπάκι καφενείο μέχρι τις 2μ.μ. Και μετά ύπνος. Και μετά πάλι καφενείο (που εξυπηρετεί και ανάγκες εστιατορίου-ουζερί-μπαρ-καφετέριας).Και μετά πάλι ύπνος. Και ξανά τα ίδια. Τα ενδιαφέροντά τους, πολιτική, ποδόσφαιρο, άντε και κάνα καινούργιο θανατόχαρτο στην κολώνα της γωνίας.

Ρε ΄σεις έχετε φανταστεί την γενιά μας συνταξιούχους πώς θα ΄μαστε ; Εγώ το΄χω πει. Εάν (που δεν το βλέπω) κατορθώσω να πάρω σύνταξη, θέλω μόνο ένα δωματιάκι με τα βιβλία μου, τον υπολογιστή μου, μιά καλή συνδεσούλα και τον γέρο μου.Α ναι, και τα cdάκια μου.

Γαμάτο; ΓΑΜΑΤΟ.

4 σχόλια:

  1. Όντως γαμάτο.

    Μικρή παρατήρηση: βλέπω τόσους πολλούς γέρους γύρω μου και σφίγγεται η καρδιά μου. Δεν μπορώ τόση γεροντίλα. Ας γεννηθούν παιδιά, ας έρθουν κι άλλοι μετανάστες, να γεμίσουν οι δρόμοι παιδικές φωνές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. γαμάτο! ή μήπως γάματο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε μου lao, πρέπει κάποια στιγμή δυστυχώς να συμβιβαστούμε με τα γηρατειά. Είσαι πολύ μικρός ακόμα,αλλά όταν φτάσεις στην Τρίτη ηλικία και είσαι ανήμπορος για πολλά πράγματα, πίστεψέ με θα χρειαστεί να φτιάξεις τον δικό σου παράδεισο με τις λίγες επιλογές που θα έχεις. Σου εύχομαι πραγματικά να φτιάξεις έναν καλύτερο παράδεισο από τον δικό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καθυστερημένα κάνω ένα επεξηγηματικό σχόλιο

    Το «γάματο» δεν πήγαινε στις σκέψεις σου περί παραδείσου όταν φτάσεις στα γηρατειά. Δες το σαν ένα αποτυχημένο παιχνιδάκι με τους τόνους. Κυρίως αναφερόμουν στην κατάσταση των γερόντων όπως τη ζούμε –από την απόξω- εμείς οι “νέοι”. Και που εύστοχα την περιγράφεις. Όσο για τον δικό μου παράδεισο με τις λίγες επιλογές που λες πως έχει κανείς σε μια τέτοια προχωρημένη ηλικία, δεν συμφωνώ. Δεν συμφωνώ ως προς τον περιορισμένο αριθμό επιλογών. Ας μην κρίνουμε από τα σημερινά δεδομένα. Μην ξεχνάς ότι αυτή η φουρνιά των γερόντων έζησε σε τελείως διαφορετικές συνθήκες (έφαγαν και μια κατοχή στη μάπα κτλ).
    Το «γάματο» κολλάει στην ανία των γηρατειών. Όσο για τον δικό μου παράδεισο, δεν θα έλεγα ότι απέχει και πολύ από τον δικό σου, αλλά και πάλι είναι άτοπο το να αναλογιζόμαστε το απώτερο μέλλον μας, πόσο μάλλον να προσπαθούμε να το εντάξουμε στη σκέψη μας με βάση τα τωρινά δεδομένα. Που ξέρεις, ούτε βιβλία με την μορφή που τα ξέρουμε σήμερα να υπάρχουν ούτε (σιγουρότατα!) cd’s.
    That’s it. No more.

    Φιλική συμβουλή. Ο καθένας μπαίνει και σχολιάζει όπου και όποτε θέλει. Μην κάθεσαι να παίρνεις τις μετρητοίς τα κάθε είδους σχόλια που θα διαβάζεις. Αρκετά είναι ανάξια σχολιασμού. Όπως ενδεχομένως και το προηγούμενο δικό μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή