Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2005

ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟ «GAY PARADE»

Δεν το γουστάρω, πώς να το κάνουμε. Με ενοχλεί στην εποχή μας οι άνθρωποι να διαδηλώνουν για να τους αποδεχτούμε. Θα προτιμούσα να το κάναμε ούτως ή άλλως. Θα προτιμούσα το gay parade να ήταν απλά ένα πανηγύρι χαράς και να μην διασύρεται έτσι μέσα από τα άθλια παράθυρα των τηλεσκουπιδιών.

Λόγω εργασίας αρκετών χρόνων δίπλα σε πλαστικούς χειρουργούς ήμουν ανάμεσά τους. Ειδικά με τραβεστί. Γνωρίζω όλα τα τραβεστί της πιάτσας και τις ανατριχιαστικές ιστορίες τους.

Μιά από τις αφελείς ερωτήσεις που έκανα κάποτε όταν ήθελα να πάρω ιστορικό από τον Βαγγέλη που λεγόταν Άννα, ήταν «τί επαγγέλεστε;» Χαμήλωσε τα μάτια και μου είπε «ε..ξέρεις...Συγγρού». Και σαν ηλίθια κατίνα ήθελα και λεπτομέρειες. Το βασανισμένο ανθρωπάκι, μου τις είπε, και το μετάνοιωσα. Στην ερώτησή μου, «δεν φοβάσαι;», μου είπε ότι μαζεύει χρήματα για αλλαγή φύλλου και έχει μπροστά του ακόμη έξι μήνες. Μετά ήθελε να γίνει έμπορος.

Η τακτική μας απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους ήταν εξευτελιστική. Με το που έμπαιναν στο ιατρείο, τους κρύβαμε στην κουζίνα γιατί οι διάσημες κότες κάτι πάθαιναν αν τους έβλεπαν. Και φυσικά έβλαπτε και το κύρος του γιατρού. Στο κουζινάκι του ιατρείου όπου ήταν καπνιστήριο και χώρος ξεκούρασης για μας, είχαμε πάντα και τα ξεχωριστά φιλαράκια μας. Απίστευτες ιστορίες διασυρμού και εξευτελισμού.

Τα βασανιστήρια που περνούν αυτοί οι άνθρωποι για να γίνουν όπως ονειρεύονται είναι πέρα από κάθε λογική. Ο σωματικός πόνος για να προσθέσουν στήθος, να αφαιρέσουν τρίχες από όλο το σώμα, να κάνουν εμφύτευση μαλλιών κ.τ.λ. είναι απερίγραπτος. Ο ψυχικός τους πόνος να ταιριάξουν με το υπόλοιπο σύνολο, να ξεχάσουν για πάντα τις οικογένειές τους, να ξεχάσουν οτιδήποτε έχει να κάνει με φυσιολογική ζωή, επάγγελμα, έρωτα, είναι καταστροφικός. Και η αισιοδοξία τους ήταν πάντα κάτι που με καθήλωνε.

Στο μικρό κουζινάκι μας είχαμε πάντα πάρτυ όταν κάποια επέστρεφε από Αγγλία. Η Αγγλία ήταν το όνειρο κάθε τραβεστί. Ήταν η πολυπόθητη εγχείρηση. Τουλάχιστον δύο χρόνια πεζοδρομίου, ξυλοδαρμοί, κρατητήρια.

Πολλές φορές δεν μπορούσα να ακυρώσω το ραντεβού τους. Η αποτρίχωση ήταν αναγκαία γι΄αυτές. Έτσι,αναγκαστικά όσες την έβγαζαν στο τμήμα έρχονταν το πρωί με τα ρούχα της δουλειάς, με τα σημάδια του κρατητηρίου, με σκισμένα ρούχα. Τις φυγαδεύαμε στο κουζινάκι και περιποιούμασταν τα τραύματα για να μην σοκάρουμε τις πελάτισσες .Μέχρι την επόμενη έφοδο της αστυνομίας.

Οφείλουμε σε αυτές τις βασανισμένες ψυχές πολύ παραπάνω από σεβασμό. Πολύ παραπάνω από ένα GAY PARADE.

9 σχόλια:

  1. Συμφωνώ μ' όλα αυτά που λες. Γνωρίζω κι εγώ κάποια τραβεστί και ξέρω πώς έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα. Το Gay Parade όμως οι ομοφυλόφιλοι το βλέπουν μάλλον σαν μέσο για να δηλώσουν ότι υπάρχουν *και* αυτοί. Περισσότερα στο μπλογκ του GGLAD.

    http://gglad.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κωνσταντίνα η περιγραφή σου είναι συγκλονιστική και οι σκέψεις σου γάργαρο νεράκι.
    Μ' αρέσει ο τρόπος που βλέπεις τους άλλους γύρω σου και ο τρόπος που τους αποδέχεσαι...
    Χωρίς μεγαλοστομίες, θεωρητικολογίες και αριστεροδεξιές πολιτικολογίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kourouna, ευχαριστώ για το link, είναι από τα σοβαρότερα blog που έχω δει. Έχω καταλάβει την έννοια του gay parade. Απλά θα ήθελα να ήταν δεδομένο ότι υπάρχουν και “αυτοί”.

    Avanti, ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ ανθρώπινο το κείμενό σου. Τις δικές μου σκέψεις τις έγραψα εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φοβερό ποστ. Μια απορία: οι trans που γνώρισες, δήλωναν όλοι/όλες ομοφυλόφιλοι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιώργο σε παρακαλώ εξήγησε τί εννοείς; Δεν χρειαζόταν να δηλώσουν κάτι.Φαινόταν.
    Εκτός βέβαια από τις περιπτώσεις έφηβων που έπρεπε να περάσουν όλα τα στάδια της «μεταμόρφωσης», οπότε εξηγούσαν λεπτομερέστατα τί είναι και τί θέλουν να γίνουν.

    Νetpen πολύ καλό post. Συμφωνούμε απόλυτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κωνσταντίνα, ρωτάω γιατί έχω μιλήσει με trans, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι λάθος να θεωρούνται υποσύνολο των gay/lesbian (πριν την αλλαγή τέλος πάντων). Έχω μάλιστα υπόψη μου δύο παραδείγματα στρέιτ που έκαναν επέμβαση αλλαγής φύλου:

    έναν άντρα που έγινε γυναίκα και στη συνέχεια σύναψε σχέση με γυναίκα (οπότε δήλωνε λεσβία!), κι έναν άλλον που έγινε γυναίκα, αλλά παραμένει παντρεμένος (και κάνει σεξ) με τη σύζυγό του. Ο τελευταίος μάλιστα είχε προβλήματα, αφού ξαφνικά ο γάμος του μπήκε σε γκρίζα, νομικά, ζώνη.

    Ξέρω, ακούγεται τρελό. Δες κι εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ε, ποτέ. Όσες ήξερα εγώ γούσταραν αποκλειστικά και μόνο άντρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ενω οι μπινεδες που κυκλοφορουν παντου ειναι αποδεκτοι ας πουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή