Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2005

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΚΟΥΚΛΕΣ

Το κουρτινόξυλο ήταν πάντα πολύ ψηλά. Τόσο ψηλά, κανονισμένο να μην το φτάνουν κοριτσάκια μιά σπιθαμή. Εκεί είχαν στήσει όλες μου τις κούκλες, με τα μακριά φορέματα. Αριστερά, η αραπίνα με χρυσούς χαλκάδες και σοκολατένια μαλλιά. Η κινέζα, η ξανθούλα, ο μπέμπης. Οι κούκλες μου, ήταν αλλιώς φτιαγμένες από τις σημερινές. Ήταν κοντές και πολύ στρουμπουλές. Είχαν κοντό λαιμό και ψεύτικες δίπλες στα μπούτια. Τα γυάλινα μάτια τους ανοιγόκλειναν και δεν είχαν ίχνος βλεφάρου, ούτε κραγιόν. Τα χέρια και τα πόδια ήταν ακίνητα και το φόρεμά τους μόνο ένα.

Όπως τις αγόραζες, έτσι ακριβώς έμεναν. Δεν είχες γκαρνταρόμπα, δεν είχες φτιασίδια. Έπρεπε να σου αρκούν. Μου τις έστηναν στο κουρτινόξυλο και διάλεγα κάθε μέρα, με ποιά θα παίξω. Ποτέ με όλες μαζί. Θα ήταν υπερβολή. Τις γραπώνανε με το μακρύ ξύλο προσεκτικά και μου τις έριχναν στην αγκαλιά μου. Υπέροχο συναίσθημα. Αλλά άντε να αποφασίσεις ποιά θα διαλέξεις. Με κοιτούσαν όλες από πάνω ικετευτικά, αλλά εγώ θα διάλεγα μόνο μία. Προσεκτικά, θα την έβαζα στο κρεβάτι, θα την τάιζα, θα της μίλαγα, θα την έγδυνα, θα της μιλούσα.

Όταν είχα φίλες σπίτι, ήταν το καλύτερο. Κατεβάζαμε όσες κούκλες αντιστοιχούσαν σε κάθεμιά από μας. Και τότε, τους μπερδεύαμε τα ρούχα, παίζαμε πιο σύνθετα παιχνίδια. Κι αυτές οι στρουμπουλές κούκλες, όλα τα ανέχονταν. Η αραπίνα έδινε τους χαλκάδες στον μπέμπη και η κινέζα την ομπρέλλα της στην ξανθούλα.

Μια μπάρμπι, ποτέ δεν θα καθόταν στο κουρτινόξυλο. Θα έπεφτε αμέσως κάτω από την χαραμάδα και θα γινόταν χίλια κομμάτια. Μια μπάρμπι, δεν θα μπορούσε να αλλάξει τα μικροσκοπικά ρούχα της με τις άλλες, ούτε θα μπορούσα να την ταίσω. Άλλωστε δεν πρέπει να τρώει ποτέ. Ο μπέμπης θα ένοιωθε πολύ μόνος, γιατί οι μπάρμπι μιλάνε μόνο στους Κεν. Και οι Κεν είναι τόσο όμορφοι, που δεν θα γύριζαν ποτέ να κοιτάξουν στρουμπουλές κούκλες χωρίς βλέφαρα.

Άλλωστε αν είχα Μπάρμπι και Κεν, δεν θα έπρεπε να έχω άλλες κούκλες. Θα έπρεπε να τις πετάξω και να παίζω κάθε μέρα μόνο μαζί τους. Οι φίλες μου, θα έπρεπε να φέρουν τις δικές τους μπάρμπι και δεν θα ΄χε γούστο να ΄ναι όλες ίδιες. Και θα έπρεπε να τους αγοράζω καινούργια ρούχα, καινούργιο νυφικό, καινούργιο σπίτι. Κι αν δεν μπορούσα; Τότε θα είχα δύο δυστυχισμένες κούκλες με το μισό νοικοκυριό τους. Και ίσως και ΄γω να ήμουν δυστυχισμένη γιατί θα ήταν λιγότερο μοδάτες από των φίλων μου.

Οι στρουμπουλές κούκλες, χωρίς ρούχα, χωρίς βλέφαρα, με τις δίπλες στα μπούτια ήταν πιο κοντά μου. Ήταν φίλες μου. Τα γυάλινα μάτια τους, ήταν ένας μεγάλος καθρέφτης στην ψυχή μου. Τα ζωγραφιστά μάτια με τα μεγάλα βλέφαρα των μπάρμπι, δεν θα έλαμπαν τόσο. Δεν θα είχαν αντανάκλαση.

Κι αν είχαν, θα μου έδειχναν τί δεν είμαι, τί δεν έχω και πόσο δυστυχισμένη θα γίνω αν δεν τους μοιάσω.

18 σχόλια:

  1. Kαι πόσο δυστυχισμένη θα ήσουν εάν τις έμοιαζες!

    Τις έχεις κρατήσει λοιπόν τις κούκλες σου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όχι ρε γαμώτο,γιατί μετά της ήρθε της μάνας μου να μας κάνει και έναν αδελφό-διάολο.
    Άλλωστε, με τόσο παιχνίδι δεν είχαν μείνει και πολλά από τις κούκλες μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έλα βρε Κων/να... Η Μπάρμπι είναι πολύ δυστυχισμένη έτσι κι αλλιώς. Γέρασε
    Και την ξεπέρασαν τα καινούρια φυντάνια
    Κάτι ξιπασμένες Bratz και κάτι fashion victims my scene.
    Κάποια απ΄όλα τα παιδιά που μεγάλωσε με Μπάρμπι πρέπει να γράψει για την δυστυχία της Μπάρμπι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έχω χάσει επεισόδια, ή σίτεψα.
    Για πες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κούκλες είναι κι αυτά
    Αλλά αν για τη μπάρμπι ο καταναλωτισμός ήταν χόμπι για αυτές είναι θρησκεία...
    Aν ψάξεις στο google θα δεις ποιες είναι οι Bratz και ποιες είναι οι my scene...
    Mπροστά τους οι... μπάρμπες είναι καλόγριες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. οι μπαρμπυ είναι γυναίκες δίαιτα-ντεκαπάζ-τρέντυ δουλειά και τρέντυ γκόμενο. οι καινούριες είναι ανορεξία-ανταύγεια- αναλογίες εντελώς αφύσικες (τεράστια φάτσα και βυζί και μικρό σώμα)-μικρές ηλικιακά-σνομπ και με διάφορους γκόμενους. και έχουν και τ΄ρεντυ δωράκια για τις καταναλώτριες (τσαντάκια, μαγιώ τριγωνάκι κ άλλα τέτοια). έλεος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Mε μελαγχόλησες τώρα περισσότερο από όσο ήδη είμαι.. :( :( :( μπουχου χου κλπ κλπ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ωχ, μάλλον κατά λάθος έσβησα λάθος σχόλια γαμώ τα σπαμ σας.
    Συγνώμη οκ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ είχα ένα γαϊδουράκι πλαστικό με μια ανάποδη καμπούρα, που έβαζα μέσα πραματάκια και τα πήγαινα βόλτα. Κι έναν οδοστρωτήρα που μετά περνούσε από πάνω τους και τα πατούσε. ΟΛ ΤΑΪΜ ΚΑΛΑΣΙΚ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. o comments, έτσι εξηγείται...
    Αυτό με τον οδοστρωτήρα να το προσέξεις;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ego apo tin alli me barbie megalosa, agorazontas spitia, aftokinita, alogo ke ta lipa ke ta lipa. psixosi me to varos mou exo, den xero omos an ine i barbie i aitia. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. psipsinel, μην το παίρνεις κυριολεκτικά.
    Τα πρότυπα ήταν η κεντρική ιδέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Hi,

    This is interesting, I've been looking around to get some ideas for our blog. Haven't started yet. I'm hoping you can give some advise. Here's my topic and website. Please take a look.

    long island ice tea recipe . It pretty much covers long island ice tea recipe related stuff.

    Come and check it out and if you can suggest something I would love to hear your advice :-)

    Best regards,

    Lonny

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Dear lonny, really this is a boring blog unless you like old lonely lesbians and fucking dogs with a dildo.
    Really, nothing much.
    But if you are interested come back and i will show you how.

    Άντε μαλάκες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Looking for information and found it at this great site... » »

    ΑπάντησηΔιαγραφή