Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2005

ΞΕΝΕΡΟ – ΠΑΡΤΥ ( ΞΕΝΕΡΟ – ΗΛΙΚΙΑ)

Έχω πάθει μια στέρηση από τα παρτάκια που πήγαινα μικρή. Κάθε βδομάδα και άλλο. Να χορεύεις το Big in Japan ή το Stay the night, και οι κάφροι συμμαθητές, να στο κόβουν για το Boys boys της Samantha Fox(από φωνή, βυζί και από βυζί, φωνάρα). Να περιμένεις στην γωνία στα μπλουζ (που μετά τα ονόμασαν σλόου) να έρθει ο καλός σου να σε χορέψει και ο βλάκας να χαλβαδιάζει με άλλη και να έρχεται να σε χορέψει το πιο βλήτο όλων (αλλά τα ΄παμε, είχε καλό γούστο).

Με κάλεσαν λοιπόν πριν λίγες μέρες σε ταράτσα πάρτυ, αλλά με μουσική της εποχής μου. Πλέον τα πάρτυ, δεν έχουν την γλύκα που είχαν, αλλά έχουν και τις χάρες τους. Γίνονται σε δικά μας σπίτια (και όχι στων γονιών μας), δεν φοβάσαι να καπνίσεις, μπορείς να πιείς όσο γουστάρεις, μπορείς γενικά να κάνεις ΟΤΙ θέλεις. Και δεν έχεις και την μάνα σου, να σου ανάβει κάθε τρεις και λίγο τα φώτα (α, ρε μάνα) ή τον πατέρα σου, να βάζει τις αδελφές Baccarat ή τους Abba και να σε ξενερώνει.

Ολίγον πουρέιντζερ το πάρτυ και δη μπακουροπουρέιντζερ, αλλά δε βαριέσαι, με δυό ποτάκια και την ΤΕΛΕΙΑ μουσική, το σώσαμε. Αλλά μόνο για μία ώρα. Δώδεκα η ώρα παρακαλώ, σκάει το περιπολικό. Οι μπάτσοι χεσμένοι γιατί τους πήραν από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης! Ο ξινός που έκανε την καταγγελία, ήταν δικαστικός γαμώ την γκαντεμιά μας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν έχει μα και μου. Τα κλείνεις όλα, γιατί η επόμενη κλήση, είναι αυτόφορω. Το πάρτυ συνεχίστηκε με υπερβολικά χαμηλή μουσική τύπου careless wispers και samurai (πού την θυμήθηκαν την Sandra ήθελα να ΄ξερα).

Ξενερωμένοι, μία η ώρα στο σπίτι.

Το μόνο που μου θύμησε τα παλιά, απ΄αυτό το ξενερο-πάρτυ ήταν η ώρα που γύρισα σπίτι (α, ρε πατέρα).

24 σχόλια:

  1. Θες να πεις κάτι συγκεκριμένο για μία συγκεκριμένη ηλικία; E; (α ρε Μουρατίδη...) :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, ότι δεν γουστάρω που δεν είμαι δεκατέσσερα και είμαι....ε, τέλος πάντων, λίγο πιό μεγαλούτσικη. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λεπτομέρειες Κωσταντίνα. Όλα τα 18χρονα ακούμε 80's τώρα πια. :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεννήθηκα τον Σεπτέμβρη του βρώμικου ΄73, go figure, ΑΠΟΝΟΙ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Βύζαινες στο Πολυτεχνείο;
    χαχαχαχα
    Ηρωική γεννιά μου βγήκατε εσείς!
    Μπαρουτοκαπνισμένοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Να σε κουφάνω περισσότερο;Ο Καλτσόβρακος γεννήθηκε 18 Νοέμβρη του '73!
    Αυτός κι αν ήταν ηρωική γενιά ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γι αυτό μυρίζει το μπλόγκ του λίγο περίεργα!
    Κάτι μεταξύ μολότωφ και αποκαίδια!

    Ααααα... παραλίγο να το ξεχάσω:
    τεκνατζού!
    Μπου-χα-χα-χα-χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. TEKNATZOY ΜΟΙ? Δεκάξι χρονών κοριτσάκι; Σα δε ντρέπεσαι γερο-σάτυρε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Βρήκες το 14χρονο και το παιδέυεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 17 Νοέμβρη έτρεχε η μάνα με την κοιλία στο στόμα να με βγάλει στο κουρμπέτι!
    Ήθελα να ξεμπουκάρω αδέρφια!

    Που να βρει taxi τέτοιο βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλά βρε Κωνσταντίνα, εννιάχρονο άκουγες Big in Japan εσύ? Πολύ προχό βρε παιδάκι μου...

    (Η εννιάχρονη κόρη μου εσχάτως έρχεται και μου ζητάει να της βάλω "σέβεντις" να χορέψει - έχει καταλάβει πού ήταν το ζουμί η μικρή... Όχι, παίζουμε.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Γιατί dystro,πότε "βγήκε" το big in japan (των άλφαμπετ, αν δεν κάνω λάθος), εγώ το άκουσα πρώτη φορά (και ήταν τρελλό hit) στο Γυμνάσιο.

    Btw, πότε ρε γαμώτο θα ανοίξει η nootropia :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εγώ είμαι του '71 (γκουχ, γκουχ) και το Big in Japan (των Alphaville - ξανά γκουχ, γκουχ) το άκουγα στα 12-13 μου. Εκεί γύρω στο '83-4 πρέπει να βγήκε... (ΓΚΟΥΧ, ΓΚΟΥΧ, τί παλιόβηχας είν' τούτος ρε παιδί μου!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Mid, άστα κυκλοφορεί γρίππη σήμερα στο μπλογκ μου. Ρε λες να είναι καμμιά παιδική αρρώστια; Τίποτα μαγουλάδες, τίποτα ιλαρά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. LOL!!!
    (Δεν ξέρω για παιδίατρο, αλλά ένας παιδοψυχολόγος θα μας χρειαζόταν σίγουρα πάντως!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. To boys boys to τραγουδουσε μια αλληθωρη ιταλιδα με μεγαλα μπαζονγκαζ.(sabrina?δεν θυμαμαι)
    Η fox ελεγε το touch me.
    Μπερδεψες τα "προσοντα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σωστά, γι΄αυτή την αηδία το touch me έλεγα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Eμένα και η Sabrina και η Samantha μου άρεσαν!
    Σαν τραγουδιάρες (πάνω απ' όλα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Θυμάμαι ένας συμμαθητής του αδερφού μου είχε μια μεγάλη αφήσα στο δωμάτιο του της Samantha Fox που φορούσε μονάχα ένα σορτσάκι και γάντια του box. Πήγαινα δημοτικό. ;-)

    Και δεν έχεις και την μάνα σου, να σου ανάβει κάθε τρεις και λίγο τα φώτα

    χα, αυτό το έκανε ένας πατέρας μιας φίλης μου στην έκτη δημοτικού και πρώτη γυμνασίου.

    Τα πάρτυ απλά δεν είναι πάρτυ μετά από κάποια ηλικία δυστυχώς. Είναι επισκέψεις. Η απόλυτη ξενέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τα καταργήσαμε τα πάρτυ στο σπίτι ένεκα ξενέρωτων πουρογειτόνων που καθόντουσαν με το ρολόΙ στο χέρι, μπάμ 12.00 το 100!.
    Εκ περιτροπής 2-3 μαζί τα διοργανώνουμε αλλού σε πολυχώρους..όπου και τρώμε κάτι και ο DJ βάζει τα τραγούδια που θέλουμε και χορεύουμε μέχρι να τσιτωθούμε στο πάτωμα και δεν έχουμε την επομένη σπίτι-αχούρι να μαζέψουμε....ΚΑΙ τους πουρογείτονες ΠΟΤΕ δεν τους καλούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Libertarian, την θυμάμαι αυτή την αφίσα. Δεν συμφωνώ ότι όλα τα πάρτυ είναι ξενέρα. Συνήθως είμαι από αυτούς που θα περάσουν καλά οπουδήποτε αρκεί να υπάρχει καλή μουσικούλα και καλή παρέα. Απλά μου την έσπασε η φάση με την αστυνομία. Βλέπεις, όταν είμασταν πιτσιρίκια τα πάρτυ ήταν μέχρι δέκα, έντεκα το αργότερο, οπότε δεν είχαμε τέτοια προβλήματα.

    Μαρίνα, είσαι ο άνθρωπός μου. Ευπροσάρμοστη και ευρηματική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δεν συμφωνώ ότι όλα τα πάρτυ είναι ξενέρα.

    Έχεις δίκιο, ίσως ήμουν επηρεασμένος από την τελευταία επίσκεψη (πάρτυ;) που πήγα. Μάλλον φταίει το γεγονός ότι δεν παίξαμε κανένα παιχνίδι, ένα ταμπού, ένα τρίβιαλ τέλος πάντων. Ήμασταν τα ζεύγη παρατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Η κατάταξη σε καναπέ δεν μου πάει φαίνεται, είμαι της στρογγυλής τραπέζης εγώ :-). Πολύ σοβαρότητα και δεν τα μπορώ αυτά σαν παιδί που είμαι :Ρ. Πραγματικά αισθάνθηκα λες και βρισκόμουν σε κάποια γιορτή του πατέρα μου, αυτήν την ατμόσφαιρα είχε και αυτήν την αίσθηση μου προκάλεσε. Πέρασα ωραία που ήμουν με τους φίλους μου αλλά δεν θα μπορούσα να το αποκαλέσω Party.

    ΥΓ: Τελικά βρήκα τι μου έφταιγε στην όλη φάση... οι επισημότητες είναι που με έκαναν να νιώσω έτσι. Το Πάρτυ είναι πιο χαλαρή φάση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή