Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2005

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ

Η γειτονιά που βρίσκομαι, είναι μία πολύ μουντή γειτονιά. Απαρτίζεται από όλων των ειδών τις φυλές με ένα κοινό σημείο. Την μεγάλη φτώχεια. Τέτοια, που δύσκολα θα συναντήσει κανείς, ακόμη και στα πιο παρατημένα μέρη της Ελλάδας. Σ΄αυτήν την γειτονιά ακόμη και το φαγητό, είναι για μερικές οικογένειες πρόβλημα. Οι λίγοι Έλληνες που έχουν απομείνει (και αυτό γιατί αν μπορούσαν, θα είχαν φύγει), είναι ρατσιστές, εριστικοί και πάμπτωχοι μέσα τους.

Οι καυγάδες είναι ένα από τα πολλά συμπτώματα της αρρώστιας που μαστίζει την περιοχή μου. Για ασήμαντα πράγματα, που όμως μετατρέπονται σε βεντέτες και ομαδοποιούν φυλές. Η αστυνομία είναι συχνά εδώ και πιο συχνά, είναι μέρος του προβλήματος. Λίγο παραπέρα απ΄το μαγαζί μου, ένα ερειπωμένο σπίτι έχει μετατραπεί σε κοινόβιο ναρκωμανών. Ανεξέλεκτες καταστάσεις, δύσκολες, για τα δεδομένα μιας πολιτισμένης πόλης.

Οι συμμορίες ανηλίκων, είναι πολλές. Απίστευτα σκληρά παιδιά. Μού ΄ρχονται συχνά για τσιγάρα και είναι από δώδεκα μέχρι δεκάξι. Πολλές φορές ξεχνιούνται και χαζεύουν τα σχολικά και τα παιχνίδια, αλλά αυτό δεν είναι δυνατό να τα γαληνέψει. Οι ληστείες στα τριγύρω μαγαζιά είναι φαινόμενο καθημερινό. Πάντα χωρίς να βρεθεί ο δράστης και πάντα ο γνωστός τζαμάς κάθε πρωί τοποθετεί και ένα τζάμι στο τυχερό μαγαζί.

Στο πίσω στενό υπήρχε πριν λίγο καιρό μία οικογένεια. Είχε τέσσερα παιδάκια και ζούσαν όλοι μαζί, σε μία τρώγλη γεμάτη αρουραίους. Ο πατέρας μπαινόβγαινε στις φυλακές και ξυλοφόρτωνε την γυναίκα του. Τα παιδιά ρακένδυτα με σοβαρά προβλήματα όρασης, κοιμούνταν στο αυτοκίνητο όταν έκανε μεγάλα κρύα. Μετά από καταγγελία, τα παιδιά είναι σε ίδρυμα και ο πατέρας στη φυλακή. Η τρώγλη νοικιάστηκε σε νέα οικογένεια.

Η γειτονιά μετά από κάθε δυσάρεστο γεγονός, μοιράζεται κομματικά και θρησκευτικά. Οι σωτήρες πολλοί. Το Πασόκ, το ΚΚΕ, η Κυβέρνηση, ο Χριστός, ο Αλλάχ. Κάπου εδώ γύρω είναι, θα βοηθήσουν δεν μπορεί.

Και όπως κάθε φτωχογειτονιά, πάσχουμε από υπερκαταναλωτισμό. Μέσα στην μουντάδα της γειτονιάς μου, αστράφτουν πούλιες και βραχιόλια, κόκκινα κραγιόν και χρυσά δόντια. Λίγο πιο πάνω είναι ένα μπαρ. Όχι από αυτά που πας για να πιείς. Από αυτά που θα πας να ξεφύγει το μάτι σου απ΄την μαυρίλα και την βρωμιά. Από αυτά που με πρόφαση το ποτό, θα χαζέψεις ξανθά μαλλιά και όμορφες γυναίκες.

Λίγο πιο πάνω, έμαθα πρόσφατα, ότι βρίσκονται δύο παιδάκια κλειδωμένα στο μπαλκόνι. Η μητέρα τους ναρκομανής, τα έχει παρατημένα και η γειτονιά, τους πετάει στο μπαλκόνι φαγητό, μέχρι πάλι κάποιος να κάνει καταγγελία. Πάντα ανώνυμη.

Μπορώ να τα δω όλα αυτά πιο όμορφα, πιο χρωματιστά. Μπορώ να σας τα περιγράψω με ότι χρώματα μου έρθει, αλλά είναι μερικές μέρες που λείπουν τα χρώματα απ΄τα μάτια μου.

Ο επόμενος καυγάς σιγοψήνεται έξω από το μαγαζί μου. Ο Αλβανός γείτονας πετάει τα τσιγάρα του, από το μπαλκόνι στο πεζοδρόμιο. Ένα από αυτά έκαψε το αυτοκίνητο ενός Έλληνα. Μου κάνει τα πρώτα παράπονα για το συμβάν, για τους Αλβανούς και τις γόπες απ΄τα τσιγάρα τους.

Η παρατήρησή του, για τους Αλβανούς καπνιστές με σοκάρει : «Αυτός το έκανε. Φαίνεται. Είναι λιγούρικα καπνισμένα, μέχρι το φίλτρο».

Αυτό είναι το πρόβλημα της γειτονιάς μου. Αυτό, που την διαχωρίζει από τις υπόλοιπες πολιτισμένες γειτονιές της Αθήνας. Ο τρόπος που καπνίζουμε τα τσιγάρα μας. Που προσπαθούμε να τα ρουφήξουμε μέχρι τέλους, μέχρι την ύστατη δυνατή ρουφηξιά καρκίνου, μην πάει χαμένη σαν και μας.

21 σχόλια:

  1. η γειτονιά σου μοιάζει πολύ με τη δικιά μου ... μήπως είμαστε γείτονες? μένω στον Κολωνό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. το κείμενό σου είναι συγκλονιστικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Manifesto, είναι η παλιά Κοκκινιά. Έχεις δίκιο, η μόνη γειτονιά που της μοιάζει είναι ο Κολωνός.

    Τέττιξ, συγκλονιστικά είναι αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Απλά μερικές φορές πρέπει να καταγράφονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ πραγματικό...κι ας με στένεψες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η παλιά Κοκκινιά καμμιά 20-αριά χρόνια πρίν ήταν πάπτωχη μεν,καθαρή κι' ασβεστωμένη δε. Και περήφανη!

    Ίσως γιατί κυρίαρχη διάκριση ήταν ανάμεσα στον "κόσμο" και τον "υπόκοσμο" και όχι ανάμεσα στούς "έτσι" και την "πλέμπα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. newmanifesto τον Αγιο Παύλο τον ξέρεις; Παλιά παίζαμε ξύλο και μάλιστα στην γέφυρα του σταθμού Λαρίσης είχαν πέσει και μολώτοφ από κάποιους δικούς μας. Εσείς είχατε ως σύμμαχο τα σεπόλια και εμείς που και που τον Άγιο Παντελεήμονα. Ο Κολωνός ήταν ο "μεγάλος εχθρός" για εμάς, όπως η Τουρκία ή Ρωσία ένα πράγμα :Ρ

    ος, ος, μπιπμπιπ ο κολωνός... αγιος παύλος city σας μπιπ το σπίτι... και άλλα τέτοια συνθήματα από ανεγκέφαλους που αναλώνονταν σε τέτοιους ηλίθιους καυγάδες γειτονιών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Libertarian:
    αυτό με τον Αγιο Παύλο κάτι μου θυμίζει... τι μου θυμίζει...

    Αν ο όρος «p.zza Mazzini» σου λέει κάτι, κρύψου! Αλλιώς γράψε λάθος...
    :-P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γιώργο, σε στένεψα ; Τί εννοείς;

    Greg, συμφωνούμε. Αν και ο ρατσισμός υπήρχε πολύ έντονα και παλιότερα. Τα προσφυγικά σπίτια με τριγυρίζουν αν και ο μύθος της «παστρικιάς» απ΄την Σμύρνη, έχει εγκαταλειφθεί.

    Τώρα ο εχθρός είναι οι Αλβανοί, μόνο που μένουν στα ίδια προσφυγικά σπίτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κωσταντίνα, μη λυπάσαι κανέναν!
    Όλοι αυτοί είναι τεμπέληδες με ροπή στην εγκληματικότητα. Γιαυτό δεν αρπάζουν τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται καθημερινά, ώστε να γίνουν πλούσιοι. Να μη σου πω δηλαδή ότι το κάνουν και επίτηδες για να σας δημιουργήσουν και ενοχές!!

    Ο νεοφιλελεύθερος 0comments

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. libertarian:
    ΟΥΥΥ, να μου χαθείς! Κυκλοφορείς στην μπλογκοκοινωνία με τέτοια μούτρα! :-P

    P.S: Για να μην τρελένονται και οι υπόλοιποι, με τον libertarian έχω διατελέσει μέχρι και συγκάτοικος αλλά μας το έπαιζε «κρυφή» και δεν ήξερα τίποτα για το blog του. «Καρφώθηκε» με τον Άγιο Παύλο...

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλά κάνεις και τα καταγράφεις. Για να μαθαίνούμε (τουλάχιστον, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε) και εμείς που είμασταν πιο τυχεροι-προνομιούχοι. Απίστευτο... Μεγάλωσα μισή ώρα μακρία από την γειτονιά σου, και δεν ήξερα, δεν ρώταγαμ δεν μάθαινα τι συμβαίνει στην πόλη ΜΟΥ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό που μου έμεινε είναι ένα... Τα παιδάκια στο μπαλκόνι και η γειτονιά οτυς πετάει φαγητό!!!!! Πες μου που είναι για να κάνω εγώ καταγγελία "ονομαστική"!!! Εδώ μαζεύω γατιά... τα παιδάκια δεν θα βοηθήσω?? Καλά και τα φήνετε έτσι... Ήμαρτον!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Χρύσα, τί νόμιζες; Θα το αφήναμε έτσι;


    Kitasumba, libertarian, οι μολότοφ μακριά απ΄το μαγαζί μου μάγκες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Με στένεψες...γιατί μεγάλωσα στον Κολωνό
    και ήταν Underground και πρίν απο 20 χρόνια,με τα deals να γίνονται στην Παιδική Χαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Το ΄ξερα οτι ήσουν "δικός μας", Γιώργη. Δεν κρύβεται αυτό, φαίνεται σε όλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Pws to lege re Kwnstantina o Gatsos na deis,

    Kai ena prwi se mia gwnia sthn Kokinia,
    eida ton mbogia ton lhsth kai ton fonia,
    tou xane desei ston laimo tou mia trixia,
    kai tou patagan to kefali san oxia.

    Peftoume xamhla, san ontothtes, san ypar3eis, san einai. AUTO mas kanei an8rwpous. Na elpizoume kai na 8rwskoume anw. Na koitame pros ta panw. Na smyleuoume diamantia apo karbouna, na xaideuoume gia allh mia fora to lepidi kai as exoume kopei apeires fores ews twra.

    Koita pws klaiei o ouranos,
    ma esy kardia mhn klais,
    kai otan xtypaei o keraunos,
    tragoudi esy na les.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. menw kokkiniaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

    ΑπάντησηΔιαγραφή