Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2005

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΩ ΣΕ ΕΝΑ MATRIX

Σε μικρότερη ηλικία, ήμουν φοβερά περίεργη, για το πώς ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και την σχέση του με τους γύρω του. Μετά από διάφορες διερευνητικές ερωτήσεις, στον καθένα από τους γύρω μου, ένοιωθα ότι ζούσα σε ένα matrix. Άλλα ντ΄ άλλων είχα αντιληφθεί εγώ, για τον κάθε άνθρωπο που με περιστοίχιζε, άλλα ντ΄άλλων νόμιζε αυτός για τον εαυτό του, ή για μένα.

Παρατηρούσα επίσης, ότι όσοι είχαν, έστω και λίγο καλύτερη εικόνα του εαυτού τους (σύμφωνα με την γενική αντίληψη - από ότι πραγματικά ήταν), σιγά σιγά παρέσυραν και τους τριγύρω και ζούσαν όλοι μαζί οικειοθελώς σε ένα matrix. Έχω συμμετάσχει κι εγώ σε matrix άλλων. Άλλωστε, τα δικά μου δεν μπορούσα να τα αναγνωρίσω. Καλά ήταν, αλλά στην πορεία, βαρετά. Γιατί κουράζουν και πρέπει διαρκώς να τονίζεις, να δείχνεις και να εξυψώνεις καταστάσεις που δεν θέλεις.

Έπαιξα σε πολλούς παράλληλους κόσμους, συμμετέχοντας ενεργά στο χτίσιμό τους. Γύρω μου, χτίζονταν έρωτες απ΄το μηδέν, συμπάθειες και αντιπάθειες, που αν καθόσουν και τα έβλεπες απ΄τη γη, δεν υπήρχαν. Δεν γκρέμιζα αυτούς τους κόσμους, από συμπόνοια ή μπορεί και από δειλία.

Τρανταχτό παράδειγμα, ο έρωτας φίλης μου με ραδιοφωνικό παραγωγό. Όλα ξεκίνησαν από μία αφιέρωση. Την έκανε αφού είχε μόλις χωρίσει, έτσι για να νιώσει ότι έχει κάποιον να πει μια κουβέντα. Ο παραγωγός ήταν ιδιαίτερα διαχυτικός και τσουπ, να ο καινούργιος κόσμος. Του είπε ότι ήταν κοκκινομάλλα, του είπε για το πρόσφατο διαζύγιο, του είπε κι άλλα, και από τότε, όλη της η ζωή ήταν ο ραδιοφωνικός έρωτας με αυτόν τον παραγωγό. Κάθε λέξη του, υποτίθεται ότι αναφερόταν σ΄αυτήν, κάθε τραγούδι το ΄βαζε για κείνη. Εκείνος, βέβαια, ούτε που την θυμόταν.

Στηνόταν για ώρες μέχρι να κάνει την δίωρη εκπομπή του και ήξερε ότι ήταν όλα για κείνη. Για δύο ολόκληρους μήνες. Θεώρησα σκληρό να μιλήσω και να γκρεμίσω όνειρα που χτίστηκαν πάνω σε άλλα, που είχαν κι αυτά γκρεμιστεί. Η κουρτίνα έπεσε από μόνη της, όταν τις περισσότερες φορές τρακάρεις με την αλήθεια (που συνήθως δεν εξαρτάται από τα μάτια που την βλέπουν) και σαρώνει τα πάντα.

Για την φίλη μου, αυτό ήταν ένας επίπονος χωρισμός. Άλλη μία απογοήτευση. Για μένα μία μεγάλη παρεξήγηση. Για τον ραδ. παραγωγό, μία τελείως ηλίθια κατάσταση, που θα ταίριαζε περισσότερο σε δωδεκάχρονη γκρούπι. Μπάχαλο.

Έχω αμέτρητα τέτοια παραδείγματα. Κατέληξα λοιπόν, πως δεν μπορεί να αποφύγει κανείς τα matrix. Δεν γίνεται να γατζωθεί κανείς γερά στη γη, χωρίς να έχει ανάγκη, τουλάχιστον άλλους τρεις παράλληλους κόσμους.

Άλλοι ζουν σε συνομωσίες, άλλοι σε αθεράπευτους έρωτες, άλλοι στην πλάνη του όποιου ταλέντου τους, άλλοι στην ακατανίκητη ομορφιά τους. Δεν με χαλάει πια. Αν αυτό είναι κάτι που βοηθά να επιβιώσουμε, λίγο γράσο στα σκουριασμένα γρανάζια μας, είναι καλοδεχούμενο. Ειδικά όταν είμαστε πολύ τυχεροί και αυτό το matrix διαρκέσει για όλη μας τη ζωή, χωρίς κάποιος να το γκρεμίσει.

Ίσως, που ξέρεις, αν διαρκέσει μια ζωή, να μην ζούσαμε σε matrix, να ζούσαμε στ΄αλήθεια στη γη.

16 σχόλια:

  1. Λίγη χρυσόσκονη που και που την χρειαζόμαστε...
    Το πρόβλημα είναι όταν κανείς ζει βουτηγμένος στην χρυσόσκονη. Τότε σαν κινούμενη άμμος τον καταπίνει και πεθαίνει από ασφυξία.
    Με μέτρο την χρυσόσκονη παιδάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ουφ, και νόμιζα ότι δεν θα καταλάβει κανείς.

    Μπράβο Avanti, το θέμα είναι η ποσότητα της χρυσόσκονης και σαφώς σε ποιά μάτια θα την πετάξουμε, εκτός απ΄τα δικά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ τη βρήκα βατή την θεωρία με τα μάτριξ, πάντως. Νομίζω ο καθένας έχει πρακτική εμπειρία των matrix της ζωής του, κι εσύ τώρα έγραψες και την θεωρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. η ζωή ΕΙΝΑΙ ένα matrix ένα όνειρο που αρχίζει με το που ανοίγεις τα μάτια σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αμάν ρε manifesto, πάει το post. Αμάν με τις ατάκες σου.
    Έχεις δίκιο όμως.


    Θα αλλάξω το όνομα του blog σε Μενεγάκη.

    :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν μου λες μάτια μου, την περίοδο 93-95 ήταν η φίλη σου "τσιμπημένη" με τον Ραδιοφωνικό Παραγωγό;

    Για στείλ'την απ'εδώ και πεσ΄της ότι θα επανορθώσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι, αν σε λένε Γκαραβέλα!!
    Θυμάσαι, αυτός ο κολλημένος με τους Ινδιάνους.

    Μεταξύ μας, μακάρι να ήσουν εσύ. Να ΄σκαγε λίγο και το χειλάκι της, ρε παιδάκι μου. Την έφαγε η ινδιανοκουλτούρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Mh mou peis oti th lene ki Eutyxia.... 8a trela8w!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όχι, ρε δεν την λένε Ευτυχία. Κι άλλη ερωτευμένη με τον στόκο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το χειρότερο απ' όλα είναι όταν υποχρεωτικά (δουλειά) ζεις στο μάτριξ κάποιων (προϊσταμένων π.χ ή ό,τι άλλο) Γίνεσαι υποχείριό τους, σκαλί για την όποια ανέλιξή τους και όταν το καταλάβεις είναι γιατί χρειάζεσαι την υποστήριξη ειδικών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. O COMMENTS, όπως πάντα, σωστός. Πας λοιπόν στο Δαφνί και φτιάχνεις κάτι matrix, μούρλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑΑ ΧΑΑΑ Γράψε και τρίτη περίπτωση κολλήματος με τον συγκεκριμένο ινδιανολάτρη

    ΧΑ ΧΑΑ ΧΑΑΑααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ωχ, χτύπησα φλέβα μου φαίνεται :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Άσε ήταν πολλές οι καημένες... κι εγώ ξέρω πάνω από δύο Γκα(ρα)βελοχτυπημένες!!

    Και δεν μπορείς να πεις ότι είχε σουξέ ο τύπος, απλά κολλούσαν κάτι περιπτώσεις για λύπηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. That's a great story. Waiting for more. »

    ΑπάντησηΔιαγραφή