Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2005

ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ HANGOVER

Το Σάββατο, πήγα σε ένα πολύ όμορφο πάρτυ, στο σπίτι ενός ανθρώπου, που δεν είχα ξανασυναντήσει στην ζωή μου, με καλεσμένους που δεν είχα ξαναδεί. Πριν τους γνωρίσω, μου φαινόταν βουνό. Δεν ήξερα τί να περιμένω, πώς να τους φερθώ, τί να πρωτοπούμε. Καμμιά φορά η ζωή τα φέρνει έτσι, που μικρά μικρά δωράκια σου δίνονται απρόσμενα και καταλαβαίνεις πως μια ζεστή χειραψία, ένα φιλικά και ανθρώπινα πλαισιωμένο σπίτι, είναι το μόνο που χρειάζεσαι.

Είχα ένα τεράστιο hang over μετά, παρόλο που δεν ήπια σταλιά αλκοόλ. Είχα μια γλυκιά ζαλάδα και το στομάχι μου δεν έλεγε να σταματήσει να γυρνάει.

Φίλε μου, ήταν όλα υπέροχα. Ειδικά για ανθρώπους σαν κι εμένα, που ζω αναγκαστικά μέσα απ΄την οθόνη μου. Κι εσύ για λίγο, το άλλαξες αυτό.

Σ΄ευχαριστώ

5 σχόλια:

  1. Νά είστε καλά και οι δύο. Περιττό να σας πω πως σας λάτρεψαν όλοι και τους δυο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΟΚ αλλά να πίνεις και λίγο κρασάκι
    που κάνει και καλό στην καρδιά!
    Σ΄ευχαριστώ για τα καλά λόγια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. που ήταν το πάρτυ γιατί βρέθηκα και εγώ σε ένα αντίστοιχο με αγνώστους, μπας και είμασταν στο ίδιο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή