Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2005

ΠΑΓΑΠΟΝΤΙΕΣ

Τα έχω καρακαταπάρει με τους κάθε είδους πωλητές που τρώω στη μάπα, αλλά δεν έχω τύψεις. Τεχνικές πώλησης που δούλευα πριν δέκα χρόνια, μου τις σκάνε και τσαντίζονται, λες και είμαι ανάποδη που δεν τους αφήνω να πουν όλο το ποίημα για κάνα μισάωρο, λες και βρίσκομαι εδώ μόνο και μόνο, για να τους ακούσω. Ακόμα κι αν έχω πελάτες, δεν μασάνε. Χώνονται και αρχίζουν τον ασταμάτητο μονόλογο, μέχρι να εντοπίσω μια μικρή παύση για ανάσα, για να προλάβω να τους κόψω. Ένας απίστευτος σήμερα, έσπρωξε μια κυρία για να έρθει πρώτος στον πάγκο.

Ήμουν πάντα ευγενικότατη με πλανόδιους πωλητές και συνεχίζω να είμαι. Δίνω πολλά λεφτά τη βδομάδα σε ζητιάνους, στον φίλο μου τον Αli για σιντάκια (προτιμώ να ψοφήσουν οι δισκογραφικές, παρά το φιλαράκι μου), στον τυπάκο με το ακορντεόν και γενικά σε όσους νομίζω ότι πρέπει να βοηθήσω. Αρκεί, να μπουν κατευθείαν στο ψητό και να μου δείξουν το προιόν τους, χωρίς να ενοχλήσουν τους πελάτες και χωρίς να μου πρήξουν το κεφάλι μία ώρα, μέχρι να αγοράσω μία θαυματουργή κόλλα ή ότι άλλο «εκπληκτικό» υπάρχει.

Αρνητική Πώληση

-Κοπελιά, (χαμηλόφωνα και συνομωτικά) έχω δυό ζευγάρια γυαλιά Αρμάνι, να, τα πούλησα όλα και μπαίνω στο αμάξι να φύγω. Στα δίνω όσο όσο.

-Ρε φιλαράκι, τί να τα κάνω εδώ μέσα όλη μέρα, έχω μαλλώσει με τον ήλιο.

-Ρε φιλαράκι (ειρωνικά κουνώντας μάγκικα το κεφάλι), μας δουλεύεις; Θα φύγω και θα μείνεις χωρίς γυαλιά και θα λες πού΄ναι ο γύφτος τώρα που τον θέλω, αλλά ο γύφτος θα ΄χει πουλήσει και θα χορεύει (και σηκώνει τα χέρια κάνοντας πως χορεύει).

Εντάξει, καλό το σόου, αλλά είδα κι έπαθα μέχρι να φύγει, πολύ πολύ τσαντισμένος, φωνάζοντας να τον ακούσει η γειτονιά, λέγοντάς μου ότι δεν θα ξαναπατήσει. Πάντα έτσι λέει... Ρόμπα μ΄έκανε με τις γιαλαντζί τσαντίλες του. Μέχρι, που μου ζήτησε να πάρω τα γυαλιά και να τον πληρώσω με τρία Marlboro. Δελεαστικό, αλλά...για γυαλιά; Έπειτα, θα έπαιρνε αέρα και θα τον είχα κάθε μέρα εδώ. Τουλάχιστον, τώρα έρχεται μόνο μία φορά την εβδομάδα..όταν «παρκάρει» κοντά.

Εκφοβιστική Πώληση

-Καλημέρα σας. Έλεγχος.

-Ορίστε;

-Σε ποιά σημεία του μαγαζιού βρίσκονται οι πυροσβεστήρες;

-Εδώ και μέσα.

-Η πυροσβεστική φωλιά;

-Εκεί.

-Δείχτε μου τον πυροσβεστήρα.

-Μιά στιγμή (τρέμοντας από φόβο, όπως συνηθίζω αδικαιολόγητα σε οποιαδήποτε συναναστροφή μου, με ένστολους, ή ελέγχους)

-Ωραία. Θα κάνουμε την αναγόμωση.

-Τί ακριβώς έλεγχος είναι; Είστε απ΄την Πυροσβεστική; (αρχίζω και καταλαβαίνω, αλλά τώρα τρέμω από νεύρα).

-Όχι κορίτσι μου (γλυκαίνει την φωνή και παρατηρώ ότι είναι ντυμένος σαν λέτσος, βαστώντας ένα μπλε απλό τετράδιο κατατσαλακωμένο). Από την εταιρεία που αγόρασες τους πυροσβεστήρες είμαι.

-Η εταιρεία είναι γνωστού μου και εσύ δεν είσαι υπάλληλός του.

-Ω, συγνώμη, λάθος θα έγινε. Τί θα γίνει, θα την κάνουμε την αναγομωσούλα;

-Έχεις ένα λεπτό να πας έξω να αναγομωθείς, πριν σου χώσω τον πυροσβεστήρα στον κώλο, μαλάκα.

Παραπλανητική πώληση

-Καλημέρα σας (μπαίνουν δύο καρακουκλάρες, βαστώντας ντοσιέ)

-Καλημέρα.

-Κάνουμε ενημέρωση στα μαγαζιά της περιοχής σας, από την Υπηρεσία Υγείας.

-Δηλαδή;

-Ξέρετε πρώτες βοήθειες; Τεχνητή αναπνοή; Μαλάξεις στην καρδιά; Αν μια πελάτισσά σας, πάθει κάτι, ξέρετε τί να κάνετε; Είστε υποχρεωμένη από τον Νόμο να τα γνωρίζετε αυτά.

-Μάλιστα, ξέρω.

-Για δείχτε μας.

-Κορίτσια, έχω δουλειά. Πείτε μου τί παίζει και βλέπουμε.

-Να...είμαστε φοιτήτριες και δουλεύουμε στον τάδε εκδοτικό οίκο. Έχουμε βιβλία για πρώτες βοήθειες, μόνο δεκαπέντε ευρώ.

-Και πουλάτε με αυτές τις χαζομάρες; Ρε, αν ήμουν σαν κι εσάς, ένα χαμόγελο θα ΄ριχνα και θα ΄φτανε. Άντε, εξαφανιστείτε.

Χαζή πώληση

-Γειά σας, μου δίνετε μια στιγμή τον λογαριασμό του ΟΤΕ σας;

-Ορίστε;

-Είμαι απ΄τον ΟΤΕ και θέλω να δω, αν δικαιούστε την έκπτωση. Όλα τα τριγύρω μαγαζιά την πήρανε.

-Με δουλεύεις; Ο ΟΤΕ κάνει εκπτώσεις και βγαίνει στη γύρα να τις χαρίσει; Έλα, λέγε από πού είσαι.

-Ε, απ΄την τάδε εταιρεία, που όντως είναι πάνω στις γραμμές του ΟΤΕ και είναι πολύ πιο φτηνή, θα σας έρθει σαν έκπτωση.

-Έφυγες όπως είσαι. Σουτ! Κουβέντα. Έξω.

Τώρα που τα γράφω, ψιλοχαλαρώνω, αλλά είναι τόσα πολλά...τέλος πάντων.

Αθυρόστομη Πώληση

Ένα τσιγγανάκι πολύ μικρούλι, έρχεται γύρω γύρω στον πάγκο και φωνάζει μέσα στ΄αυτί μου:

-Πέντε πετσέτες, τρία ευρώ.

-Ρε συ, με τρόμαξες. Πήγαινε μπροστά. Εδώ απαγορεύεται.

Πάει μπροστά και ξαναλέει:

-Πέντε πετσέτες, τρία ευρώ μωρή.

-Δεν θέλω,φύγε.

-Πέντε πετσέτες, τρία ευρώ είπα, μη σε γαμήσω.

-Ε, αν είναι να πάθω τέτοιο κακό, φέρε!

15 σχόλια:

  1. ΠΑΚΕΤΑ ΓΝΩΣΗΣ

    ΣΤΑ 1.300.000.000.000 ΒΙΒΛΙΑ - 260.000.000.000 ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΟ

    ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ

    αυτή τι πώληση είναι μικρή μου τυρόπιτα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν ήμουνα πρωτοετής - στα δεκαοχτώ - έβαλα το πρώτο φέσι της ζωής μου: αγόρασα ένα στεροφωνικό συγκρότημα!

    Είχα μείνει να χρωστάω 13.000 δραχμές - και για να ρεφάρω γύρισα τη μισή Μακεδονία πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

    Έβγαλα πολλαπλάσια, ξεχρέωσα, έφαγα τα ρέστα σε καμπαρέ και μόστρες σε πιτσιρίκες, αηδίασα με τον εαυτό μου - και συνειδητοποίησα εμπειρικά έναν από τους μεγάλους κανόνες της ζωής:

    Μπορείς να πουλήσεις ό,τιδήποτε σε οποιονδήποτε, αρκεί να το χειριστείς σωστά - και χωρίς έλεος!

    (όπως ο μικρός τσιγγάνος ξέρει να πουλάει τις πετσέτες του στις ευαίσθητες ψιλικατζούδες...)

    Καιρού επιτρέποντος, θα σας αφηγηθώ κάποιες από τις περιπέτειες της καριέρας μου ως πωλητής, ξέρετε που - δεν ξέρω πότε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πάρε καλέ κιουρία τεφαρίκι πράμα ναουμ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και μετά δεν μου δίνει ο άλλος την προαγωγή που κυνηγάω γιατί δεν έχω sales experience :PΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Funel, αυτή η πώληση πεινιρλί μου, είναι αμερικάνικη. Δες και αυτό: http://psilikatzoy.blogspot.com/2005/05/2.html¨

    Πάνο, η πιο σοφή κουβέντα: «Μπορείς να πουλήσεις ό,τιδήποτε σε οποιονδήποτε, αρκεί να το χειριστείς σωστά - και χωρίς έλεος!». Αυτό το ρημάδι το έλεος ήταν καθοριστικό για να αλλάξω επάγγελμα, ενώ έβγαζα πολλά λεφτά. Φαντάσου, ότι πούλησα πρόγραμμα γυμναστικής σε ενενηντάρα καρδιοπαθή, γιατί δεν είχε πολλά λεφτά για κανονικό πρόγραμμα αδυνατίσματος. Όταν το είπα στον διευθυντή του ινστιντούτου, μου είπε «ε, και αυτό θεραπεία αδυνατίσματος είναι»! Περιμένω τις περιπέτειές σου.

    Marilina, φαντάσου ότι όλοι οι πλανόδιοι προσπαθούν να μου πουλήσουν, πράγματα που πουλάω κι εγώ (χαρτομάντηλα, αναπτήρες, στιλό) και τσαντίζονται όταν τους το λέω. Ένας, μια φορά, μου κλώτσησε την πόρτα και έφυγε με βρισιές.

    Id, sales experience, χωρίς door to door, ή γενικά πώληση στον δρόμο, δεν παίρνεις, ακόμα και μετά από χιλιάδες σεμινάρια. Κάποτε με είχαν στείλει σε παραλία, να πουλήσω αδυνάτισμα σε υπέρβαρες. Φαντάσου μόνο, την εικόνα! : )))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι βλέπεις κι εσύ κάθε μέρα ρε Κωνσταντίνα!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Bonjour, manifesto. Je suis bien...pas mal..(μ΄αφήνεις τώρα να μιλάω Ελληνικά); Ανέβαλλα λιγάκι τα προβλήματα, για τη Δευτέρα. Θα δούμε ;)

    Μαίανδρε, καλημέρα και σε σένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το περιστατικό με τις τύπισσες που σου ζήτησαν να τους δείξεις τεχνητή αναπνοή και μαλάξεις έπρεπε να το βάλεις σε ξεχωριστό ποστ ή έστω στο τέλος. Εγώ πάντως κάπου εκεί έχασα τη δυνατότητα να συνεχίσω την ανάγνωση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Παχύδερμε, θα μπορούσα να κάνω εκατό ποστ, με ακόμα πιο κουφά, τα αφήνω όμως για το μέλλον. Βαριέμαι ρε γαμώτο!
    Καλημέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Και γιατί να μην βαριέσαι; Υπάρχει κανένας λόγος να τρέχουμε συνέχεια, με την ψυχή στο στόμα, ακόμα και στα μπλογκς;
    Μας κυνηγά κανένα γυφτάκι να μας πουλήσει χαρτομάντηλα;
    ΥΓ. Το γυφτάκι μήπως ήξερε να τραγουδά φλαμένκο; Α καλά, αυτό είναι μια άλλη ιστορία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έχεις δίκιο juanita, απλά μερικές φορές νοιώθω άσχημα που δεν προλαβαίνω να σας διαβάσω όλους, να σχολιάσω σε όλους. Είπα σήμερα να κάνω γύρα μπας και με κεράσετε κάτιτίς. :)))

    Y.Γ. Δεν ξέρω, δεν απαντώ, περιμένω την ιστορία :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ωραίο το τελευταίο με το τσιγγανάκι,γέλασα εκεί που δεν το περίμενα,ωραίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή