Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2005

ΑΝΑΓΚΕΣ

Ως άνθρωπος, θέλεις τον χρόνο σου και τον χώρο σου. Θέλεις δυό στιγμές μέσα στην ημέρα να γελάσεις, να φωνάξεις, να κλάψεις ή να τα κάνεις όλα αυτά μαζί, δυνατά. Πολύ δυνατά όμως. Η εποχή μας, δεν σου επιτρέπει να παραμείνεις άνθρωπος. Δουλεύοντας όλη μέρα, εκτίθεσαι διαρκώς, χωρίς ούτε ένα δευτερόλεπτο για τον εαυτό σου. Αν φερθείς ανθρώπινα, είσαι παράταιρος, είσαι υστερικός, είσαι αντικείμενο οίκτου και χλεύης. Πολλές φορές, πιάνω τον εαυτό μου, να θέλει να είναι λιγάκι άνθρωπος. Να ξεχάσω για λίγο τα «καλημέρα», τα «ευχαριστώ», τα «παρακαλώ». Να σηκωθώ όρθια και να ουρλιάξω. Αλλά απαγορεύεται, γιατί δεν είμαι πια άνθρωπος.

Είμαι μόνο μια παραγωγική μηχανή, με προκαθορισμένους διαλόγους, με προκαθορισμένες κινήσεις, με κανένα περιθώριο απόκλισης, αν θέλω να παραμείνω ενταγμένη στην όμορφη κοινωνία μας. Οι στιγμές οι απόλυτα δικές μου, είναι λίγο πριν κοιμηθώ με τον άνθρωπό μου. Τότε γινόμαστε πιο άνθρωποι απ΄ότι πρέπει και προσπαθούμε να χωρέσουμε σ΄αυτόν τον λίγο χρόνο ότι προλάβουμε. Αλλά ποτέ δεν προλαβαίνουμε. Σιγά σιγά, ο πλασματικός άνθρωπος, μας τρώει σιγά σιγά, ξεχνάμε να αισθανθούμε, ξεχνάμε να λειτουργήσουμε και κινούμαστε το ίδιο μηχανικά.

Δεν ξέρω, αν σε λίγο καιρό όλα αυτά, θα πάψουν να με ενοχλούν. Ίσως κάποιοι από εμάς, έχουμε αυτά τα γαμημένα γονίδια που δεν μας αφήνουν να αφομοιωθούμε πλήρως από ένα τόσο αποτελεσματικό σύστημα. Ίσως δεν υπάρχει όριο ηλικίας. Κάποιοι απανθρωπίζονται στα είκοσι, κάποιοι στα τριάντα, κάποιοι ποτέ. Θα ήθελα να ανήκω στους τυχερούς που ποτέ δεν τα σκέφτηκαν όλα αυτά, που ποτέ δεν τους χρειάστηκε να ουρλιάξουν. Ή πάλι, ας ήμουν απ΄αυτούς που τα κάνουν όλα αυτά, όσο γουστάρουν, όποτε γουστάρουν, αλλά είναι τόσο τυχεροί που δεν χρειάζονται το σύστημά μας, για να καταφέρουν να επιβιώσουν.

Προς το παρόν, είμαι ένα αποτυχημένο πείραμα απανθρωπισμού. Θα ήθελα να ξέρω γιατί. Θα ήθελα να μου δώσουν κι εμένα την μυστική συνταγή, αυτό το κόκκινο χαπάκι, να ξεχάσω τα πάντα, να μην σκέφτομαι, να είμαι ευτυχισμένη με το απόλυτο τίποτα.

21 σχόλια:

  1. Μια μικρή λεπτομέρεια ήταν αυτή που μας τα έκανε σκατά.

    Όταν ήθελα να τα γαμήσω όλα και όλους, να τα κάνω μπουρδέλο δεν με άφησες.

    Βέβαια πάντα υπάρχει και δεύτερη ευκαιρία για να τους γαμήσω. Και καταλαβαίνεις τι εννοώ :)

    Θα τα πούμε απο κοντά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν είναι λύση αυτό, μωρό μου. Καλύτερα από κοντά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πάμε να την κάνουμε όλοι μαζί?

    η ισχύς εν τη ενώση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μικρή μας τυρόπιτα, αυτά που σκέφτεσαι δεν είναι δικές σου σκέψεις. Φταίνε οι ψεκασμοί υποταγής συνειδήσεων. Για καλό και για κακό πάρε ένα βλογημένο mobile+screensaver ειδικό για τέτοιες περιπτώσεις, άλλο ένα για τον καλτσονσωβρακέα, ένα με τη νονά σας και ένα για τον κύριο κούγια
    (τον οποίο έχω δει να περιφέρεται στη μάντρα σας). Αντε και ευτυχισμένο το Νέον έτος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δε συμφωνώ με τη λέξη "απανθρωπίζονται" που χρησιμοποιείς, γιατί υποθέτεις ότι ο άνθρωπος είναι κάτι διαφορετικό από αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Νικ, δεν έχεις καθόλου άδικο μου φαίνεται. Το πού είναι το θέμα.

    funel μου, είναι όλα τους καταπληκτικά! Να ΄σαι καλά.

    Thrass, για να είμαι ειλικρινής με τέτοιο πονοκέφαλο και πυρετό, ακόμα κι αν το διαβάσω δεν θα το καταλάβω. Η λέξη απανθρωπίζονται δεν ήξερα αν υπάρχει, απλά μου φάνηκε η δεύτερη καλύτερη μετά το "υπανθρωπίζονται". Ή εξήγησέ το, ή περίμενε καμμιά δυό μέρες για να το διαβάσω.
    Ευχαριστώ.:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Eίναι Ο Μύθος του Σίσυφου του Αλμπέρ Καμύ, το αγαπημένο μου βιβλίο (μαζί με το Hitchhiker's guide to the Galaxy του Douglas Adams).

    Ο Καμύ στο εν λόγω βιβλίο υποθέτει ότι δεν υπάρχει θεός και παραλληλίζει τη ζωή του ανθρώπου με αυτή του Σίσυφου, που οι θεοί τον είχαν καταραστεί να ανεβάζει ένα βράχο πάνω σε ένα βουνό, να του πέφτει από την άλλη, να τον ξανα-ανεβάζει, κλπ-κλπ για πάντα.

    Κι αυτό που λέω εγώ, είναι ότι ο άνθρωπος δεν είναι κάτι πέρα από αυτό, ενώ εσύ το ονομάζεις "απάνθρωπο" (κατάλαβα τι εννοείς με αυτήν τη λέξη).

    ΥΓ. Ο Καμύ είχε γράψει αυτό το βιβλίο για να μελετήσει το πρόβλημα της αυτοκτονίας, αλλά για εμένα αυτό είναι δευτερεύον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. γλυκειά μου κωνσταντίνα happiness is just a lobotomy away

    but you dont want to be that happy

    beleive me

    τι μ έπιασε και σου μιλάω όπως στον κωστάκη?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ok,thrass. Νομίζω έχεις δίκιο.

    Μανιφέστο, ίσως να έχω φτάσει στο σημείο να θέλω ένα τέτοιο "happy".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. kalos o kamy alla doke mou emena fraga, amaksia, spitia, doksa, eromenous, eromenes, filous, files kai apeiro eleythero xrono na sou po poso nohma tha vro sth zoh. ki osoi poune a ksereis otan ta xeis ola variesai...tha vro kati na kano apo montelismo, koultourodiaita, filosofia, fliperakia, dose moy xrono na eimai xazos kai ayto mou arkei. siga mh douleyame epeidh den eixame tpt allo na kanoume. douleyoume gia na trone alloi kai na exoune na kanoune

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. thrass, ο μύθος του Σίσυφου είναι το πλέον αγαπημένο μου από τα βιβλία που έχω διαβάσει. η ουσία του έγκειται στο εξής: όταν κατέρχεται από την προσπάθεια της ανάβασης στην οποία τον έχουν καταδικάσει οι άσπλαχνοι θεοί, αυτός επιλέγει στην ανάσα που πέρνει από το παράλογο μαρτύριο, να είναι ευτυχισμένος.

    no other comments.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. dld savas, oti fame, oti pioume, k oti arpaxei o kwlos mas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Constantina,

    Ena pragma exw na soy pw monaxa...

    R E L A X ! !

    (San to mwraki sth fwto ------>)

    Gia megalytero size empa sto adeio moy blog na to deis kalytera ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. να φαμε να πιουμε και να αρπαξει ο κωλος μας. κακό είναι? το κακό είναι να κόβεις να ράβεις και να ξυλώνεις που λεει κι ο φανελ, την πραγματικοτητα στα μετρα σου. δε νομιζω οτι υπαρχει τιποτα το παραδοξο στην ανθρωπινη υπαρξη. Δε ζουμε χωρις λογο. Δουλευουμε χωρις λογο ναι αυτο ειναι αληθεια. Γιατι αυτα που παραγουμε τα τρωνε άλλοι. Σορυ για τα παλαιομαρξιστικα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Παιδιά, θα ήθελα πολύ να συμμετέχω, αλλά έχει βράσει ο εγκέφαλός μου και έχω άλλες τέσσερις ώρες δουλειάς. Παρόλα αυτά πρέπει να έκανα μαλακία που συμφώνησα με τον thrass. Με έπιασες στον ύπνο Θρασύβουλε.
    Aν δεν ψοφήσω, θα τo ξαναδιαβάσω και θα τα πούμε . :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. 2 ασπιρίνες
    1-2 σφηνάκια ρακόμελο
    1 ζεστό έως καυτό μπάνιο
    και μετά στον καλτσόβρακο. Ξέρει αυτός.

    Η καθημερινότητά σου
    σκληρή για σένα
    βάλσαμο για τη Μπλογκερία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Κάτι είχα γράψει για τις καλημεροκαλησπέρες και πίστευα πως παρεξηγήθηκα... Τις έκοψα όταν έκανα το πρώτο βήμα απεξάρτησης. Δεν είναι αυτές που μας κάνουν ανθρώπους, οι πράξεις μας είναι, οι πράξεις που μας απελευθερώνουν. Ενα πατ πατ στον ώμο π.χ. "λέει" όσα χίλιες λέξεις παρηγοριάς. Κάνω λάθος..?

    smutsssssssssssssssss

    ..κι αν δεν υπάρχει κάποιος να μου το δώσει, απλώνω το χέρι στον ώμο μου και μου το δίνω! Στέλνω ένα Πατ πατ! και για σένα COSTANTINA..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ολοι ειμαστε μερος αυτου του κωλοσυστηματος.Ε και;Τωρα το ανακαλυψες;Ο καθενας ζει στο δικο του κοσμο που εκεινος επλασε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. κι εγώ από τότε που έκοψα τα ευχαριστώ τα παρακαλώ και τα ορίστε βρήκα την υγειά μου. και τα πολλά εντάξει με εξασθενούσαν και αποφάσισα να μείνω στα ναι και τα όχι, αλλά διαπίστωσα ότι κρυφά μέσα μου μου προκαλούσαν ευχαρίστηση και αυτά και τα κοψα. νηστεύω από όλες τις λέξεις. ξεροσταλιάζω για ένα μικρό 'καλως ήρθες'...Μου χει φαει καθε ονειρο Ζω μέσα σε πειρασμούς, γύρω μου όλι αρθρώνονται. αμαρτάνω στη ψυχή συνέχεια. Τι θα προτιμούσατε να χάσετε τη βασιλεία των επαφών και να κερδίσετε μια γλώσσα...αν η γλώσσα σας στέκεται εμπόδιο για τον παράδεισο, κοψτε την. Πατ πατ. Ματαιότης.

    σορυ μωρε μαρινα, ειμαι σε πολυ μαλακισμενη διαθεση και δεν αντέχω να ακούω για απεξάρτηση από καλησπέρες.

    κωνσταντινα κανε το ψιλικατζιδικο εκκλησια να ρχομαι να με θυμιατιζεις και να με λιβανιζεις με καλημερα και ευχαριστω και τι κανεις φιλαρακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. constantina:
    -ανακάλυψες πως για να μπορέσεις να ζήσεις σαν άνθρωπος, πρέπει να γίνεις σαν όλα τα σκατά που μας επιβάλλει το κακοφτιαγμένο κοινωνικό σύστημα(τραγική ειρωνία ε;)
    -πίστεψέ με, δε θα ήθελες να είσαι σαν όλους τους τυχερούς -όπως λές- που δεν τα έχουν σκεφτεί αυτά ποτέ, διότι απλούστατα, όλοι αυτοί είναι ένα μάτσο στοκίδια, με iq που ξεπερνά το παγκόσμιο ρεκόρ ελεύθερης κατάδυσης.
    -ξέρεις γιατί προβληματίζεσαι πάνω σε όλα αυτά και μάλιστα τόσα χρόνια; Γιατί απλούστατα έχεις μυαλουδάκι που του κόβει κοκόνα μου!
    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Very cool design! Useful information. Go on! film editing schools

    ΑπάντησηΔιαγραφή