Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2005

ΑΧΑΙΡΕΥΤΕΣ VS ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ

«Το αρνάκι ψηνόταν όλη νύχτα στους πενήντα βαθμούς μέσα στην λαδόκολλα με τρεις πρέζες πιπέρι και αλάτι». Πρέπει να το είπε η γιαγιά καμμιά δεκαριά φορές. Άλλες τόσες μου ανέλυσε τα συστατικά και τις βρωμερές τεχνικές του μαγειρέματος ενώ περίπου τις διπλάσιες, μου τόνισε από πού το αγόρασε. Όλα αυτά συμβαίνουν περίπου από τότε που παντρεύτηκα. Πριν, απλά καθάριζα καμμιά πατάτα, έστρωνα κάνα κρεβάτι και ήμουν στάνταρ η «αχαίρευτη». Τώρα, πρέπει να γνωρίζω την κάθε λεπτομέρεια ενός σωστού οικογενειακού μαζώματος. Ακόμη κι αν παίζουν Χριστούγεννα. Ακόμη και τότε, εγώ πια πήρα προαγωγή και λέγομαι «νοικοκυρά».

Τα πέντε σκυλάκια του τριώροφου εναλλάξ σε αγκαλιές, ενώ το πιο μικρό δάγκωνε ότι έβρισκε. Και η γιαγιά κολλημένη : «στο τζατζίκι, δεν έβαλα πολύ σκόρδο, για να μην έχετε πρόβλημα μετά με τους άντρες σας». Ναι, λες και μετά το κοπάδι αρνιά που κατάπιαμε, θα μας πείραζε το σκόρδο. Αλλά και οι άντρες της οικογένειας έχουν διαβαθμίσεις. Υπάρχουν τα «παιδιά» δηλ. οι ανύπαντροι που δεν είναι ποτέ αχαίρευτοι γιατί είναι παιδιά, υπάρχουν τα «παλικάρια» που είναι με αχαίρευτες, δηλ. χωρίς στεφάνι και υπάρχουν τέλος οι «άντρες» που είναι με αυτές που πήραν προαγωγή και έγιναν «νοικοκυρές».

Βέβαια όταν τα «παιδιά», τα «παλικάρια» και οι «άντρες» δεν είναι μπροστά, όλες αχαίρευτες είμαστε αλλά όπως και να το κάνουμε εμείς οι παντρεμένες φέρνουμε «βόλτα ένα σπίτι», οπότε παίρνουμε άφεση. Η άφεση όμως απαραίτητα συνοδεύεται με ένα σωρό πράγματα που δεν προλάβαμε να μάθουμε ως «αχαίρευτες» και τώρα στα κρυφά όποτε μας πετυχαίνουν το λένε καμμιά εκατοστή μπας και δικαιολογήσουμε τον νέο τίτλο.

Μετά τον άμπακο, οι νοικοκυρές πρέπει να φτιάξουν τον καφέ. Κι από πάνω η γιαγιά, να τα χώνει στις αχαίρευτες ενώ παράλληλα να μας περιγράφει πώς στο διάολο πετυχαίνεις τον καφέ με τριάντα φουσκάλες γύρω γύρω και μια μεγάλη στην μέση. Άντε να της εξηγήσεις ότι ο μπαμπάς έκανε πλάκα. Όχι, «αφού γίνεται». Και μετά να βάλεις τον καφέ χωρίς να λερώσεις το πιατάκι, να το σερβίρεις χωρίς να φύγει το καιμάκι, το μαλακισμένο σκυλάκι να σου δαγκώνει το πόδι και η γιαγιά από πίσω να σου στρώνει τη φούστα γιατί «δεν είναι σωστό να σε βλέπει ο άντρας σου σ΄αυτά τα χάλια».

Άκου να δεις γιαγιά πώς έχουν πια τα πράγματα για τις νοικοκυρές σαν κι εμένα. Το κλώτσα-και-περπάτα σπίτι μου, σε πέντε λεπτά μπορεί να γίνει όπως θα ήθελες. Αρκεί να παρατηρήσεις την επόμενη φορά που θα ΄ρθεις ότι οι ντουλάπες είναι καλά κλειδωμένες (βέβαια θέλει αρκετό σπρώξιμο) και το πλυντήριο πιάτων δεν καίει γιατί χάλασε αλλά γιατί δουλεύει από την προηγούμενη. Στο πατάρι έξω έξω υπάρχουν τρία φλυτζανάκια με τα άσπρα πιατάκια τους που τα έχω μόνο για πάρτη σου (εμείς πίνουμε «καφέ με σαπουνάδα»). Τα κοφτά σου πετσετάκια είναι τόσο άσπρα, όχι γιατί χρησιμοποιώ Κλινέξ, αλλά γιατί τα στολίζω μόνο όταν έρχεσαι, ενώ τη σιδερώστρα τη στήνω δίπλα στο γραφείο, για να σιγουρευτείς ότι σιδερώνω κάθε μέρα ακόμη και τα σεντόνια. Αν καμμιά φορά διψάσεις και ζητήσεις νερό στο σπίτι μου, μην το ζητήσεις έτσι αόριστα. Κοίτα μόνο εμένα, γιατί μπορεί να στο φέρει ο άντρας μου και να γίνουμε ρεζίλι ως οικογένεια.

Γιαγιά μου, η προαγωγή αργεί. Το μόνο καλό σε όλη την ιστορία, για είσαι ήσυχη δηλαδή, είναι ότι παντρεύτηκα έναν αχαίρευτο. Ή τον έκανα αχαίρευτο. Για ολονύχτιο αρνάκι δεν σου υπόσχομαι, αλλά πιτόγυρα παίζουν όποτε τραβάει η ψυχή σου. Όπως και να ΄χει, ξέρεις εσύ, τηλεφωνάκι κάνα τρίωρο πριν και γίνομαι για πάρτη σου ότι γουστάρεις.

14 σχόλια:

  1. Και το πιτόγυρο με δυνατό τζατζίκι φαντάζομαι, όχι νά'χαμε να λέγαμε... :)

    Χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. xexexe, na kseoyme se poion na zhthsoyme to nero an pote sas episkeytoyme sto spitiko sas (ektos an oi 3oi exoyn alli peripoihsh, px h koyzina einai h 3h porta dexia, potiri ston neroxyti katw apo thn stiba, kai poy eisai mia kai tha plyneis to pothri den pleneis kai to tapsi to ladwmeno...)

    Pantws egw sthn Ellada brika thn ygeia moy me mia filh poy ths aresei (!) ma plenei piata! Opote panta thn kalw sta parti... :P

    A, kai kafe, eimai anepidektos (den pinw), opote opoios thelei kafe spiti moy, zaxari, kafe, nero kai mpriki tha brei..As dhmiourghsei

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αναπαυτικό καναπέ ή φλοκάτη έχετε;
    Συμπάθεια προσφέρετε;
    Αλκοόλ παίζει;
    Τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους ή τα φέρνει ο ντελίβερης!

    Τα δέοντα στη γιαγιά σας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "τσάι και συμπάθεια" αρκούν :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπήρξα τέλεια νοικοκυρά ..
    Με μάνα και γιαγιά Σμυρνιές δεν θα μπορούσα να κάνω και αλλιώς..
    Δεν θυμάμαι πόσα τραπέζια έχω κάνει στο σπίτι μου..
    Εδώ και 2 χρόνια έχω σταματήσει..
    Δεν νομίζω να το ξανά κάνω ποτέ..
    Έκλεισα σαν νοικοκυρά …
    Ίσως γιατί ωρίμασα ανάποδα..
    Στα 26 μου μπορούσα να ετοιμάσω γεύμα-δείπνο για 15 άτομα μέσα σε μερικές ώρες..
    Πίτα και γύρος είχε να μπει στο σπίτι μου από το 94..
    Ξέρεις τι κατάλαβα?
    Ότι όλα στην ζωή είναι σχετικά..
    Ο έρωτας δεν περνάει από το στομάχι αλλά από την καρδιά..
    ένας γάμος που δεν πάει καλά δεν θα απογειωθεί επειδή είσαι καλή νοικοκυρά απλώς θα επιβιώσει..
    δηλαδή σε σένα θα τρώει και θα πίνει και αλλού θα πηγαίνει να το δίνει..
    μαλάκας είναι ο άλλος να αφήσει μια γυναίκα -ακόμη και αν δεν την γουστάρει- που είναι τέλεια νοικοκυρά και τον φροντίζει?
    Μένει αλλά ψάχνει το συναρπαστικό αλλού..

    υγ αν παίξει διαγωνισμός για το καλύτερα σιδερωμένο πουκάμισο το βραβείο το έχω στο τσεπάκι!!!
    και για να μην παρεξηγηθώ ,όχι δεν ανήκω στις κερατωμένες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι παλιες νοικοκυρες ηταν τοσο καλες γιατι δεν υπηρχε ιδιωτικη τηλεοραση.

    averel

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπέροχη η γιαγιά! Τις σπάνιες φορές που έρχεται η μαμά μου επίσκεψη, ο καλός μου κι εγώ, καθώς και η κοπέλα που μας καθαρίζει και η μητέρα της, χρειαζόμαστε, δουλεύοντας σα σκυλιά, τουλάχιστον ένα οκτάωρο για να παρουσιάσουμε την εικόνα προκοπής που πρέπει. Συγχαρητήρια λοιπόν αν τα βγάζεις πέρα με ένα μόλις τρίωρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Άλλες ςποχές, άλλα ήθη, άλλα έθιμα. Και η γιαγιά δίκιο, και το δικό σου βουνό! Όμως πίσω από τις γραμμές [σου];
    Ακόμα μια φορά το γεμάτο της μνήμης σου θησαυροφυλάκιο.
    Υγίαινε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. μυστηριώδης γερόντισσα12/28/2005 12:02:00 π.μ.

    μήπως με φώναξε κανείς?
    Ξέρετε έχω κάποιο κοιλόπονο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Γλυκεια κληρονομια οι γιαγιαδες, τυχεροι και τυχερες οσοι τις εχετε!

    Καλη Χρονια σε ολους ;-)))

    Υ.Γ. καλα, με το σχολιο του Averel εχω πεσει κατω απο τα γελια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αρκεί να παρατηρήσεις την επόμενη φορά που θα ΄ρθεις ότι οι ντουλάπες είναι καλά κλειδωμένες

    Κωσταντίνα, κατέχεις τα μυστικά της επιτυχίας, τίποτε άλλο δεν έχω να πω. :-P

    Χρόνια πολλά, καλή χρονιά να έχετε με το Καλτσοβράκι, με περισσότερο χρόνο για τους εαυτούς σας, λιγότερα τρέξιματα, και πολλή πολλή αγάπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή