Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2005

WHAT’S UP ?

Σ΄έναν ιδανικό κόσμο, όλα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Έχω χτίσει προσεκτικά την δική μου ουτοπία και κάθε μέρα, προσθέτω κι ένα κομμάτι. Ο παράλληλος κόσμος μου, είναι πολύ διαφορετικός απ΄αυτόν που ζω. Η ιδεολογία μου, δεν ξέρω πώς ονομάζεται, αλλά δεν σκάω. Της βρήκα από μόνη μου όνομα. Την ονόμασα «ευτυχισμός». Μην παρασυρθείτε απ΄το όνομα, είναι μια πολύ σοβαρή ιδεολογία. Ο παράλληλος αυτός κόσμος, είναι λιγάκι σαν τον δικό μας. Με τα ανθρωπάκια του, τα δεντράκια του, τα ζωάκια του...μόνο που συνειδητά, έχω εξαφανίσει τις ασθένειες και δεν έχω βάλει ανθρώπους μόνους. Τους έχω ζευγαρώσει όλους και μάλιστα τους έχω κάνει πολύ πολύ ευτυχισμένους. Τόσο, που όλοι μοιάζουν χαζοί, αλλά η αλήθεια είναι, ότι ζουν ένα όνειρο. Το δικό μου, αλλά δεν παύει να είναι όνειρο.

Πολλές φορές βουλιάζω στον «ευτυχισμό» μου και τον ζωγραφίζω στο μυαλό μου, τόσο ζωηρά, που λες ότι αν ανοίξω τα μάτια μου, θα είναι εκεί. Από τον μαγικό αυτό κόσμο, έχω εξαφανίσει τα ψιλικατζίδικα. Δεν θέλω κανείς άνθρωπος να ταλαιπωρείται έτσι. Έχω εξαφανίσει όλα τα δύσκολα επαγγέλματα και τον έχω γεμίσει φουσκωτά παιχνίδια. Είχα πάντα κόλλημα με αυτά τα παιχνίδια. Έχω εξαφανίσει τους πολιτικούς και στην θέση τους έχω βάλει κλόουν. Μ΄αυτούς γελάω περισσότερο. Έχω καταργήσει τα σύνορα και όλοι στον κόσμο μου, μιλάνε Ποντιακά. Αυτή η γλώσσα πάντα μου έκανε σε «ευτυχισμό». Είναι όλοι πάνχοντροι και κανείς δεν έχει πρόβλημα μ΄αυτό. Τους αδύνατους, τους εξορίζω στον δικό μας κόσμο. Εδώ περνάνε καλύτερα.

Στον κόσμο μου, (ή μάλλον στην κοσμάρα μου), δίνω σύνταξη σε όλους μέχρι τα σαράντα και δουλεύουν οι γέροι. Έτσι, είναι όλοι ευτυχισμένοι. Οι νέοι κάνουν ότι τους κατέβει στο κεφάλι και οι γέροι δεν νοιώθουν άχρηστοι. Οι σπουδές γίνονται μέχρι τα δέκα. Άλλωστε, πόσο δύσκολο είναι να μάθει κανείς ποντιακά; Κουλοί κουτία...

Είμαστε βέβαια λίγο πίσω τεχνολογικά, γιατί οι γέροι μόλις πάνε να ανακαλύψουν κάτι της προκοπής, μου ψοφάνε, αλλά θα το σώσω. Άλλωστε τί να τους λέω τώρα, για τηλεοράσεις και αυτοκίνητα. Βαριέμαι να τους φτιάχνω δρόμους και λεωφόρους. Κι έτσι καλά είμαστε. Τα ρούχα τους, είναι δικού μου styling. Κάθομαι και τους σχεδιάζω μοντελάκια, όπως μου τη βαρέσει. Ποτέ όμως δεν παραπονιούνται. Τα κάνουν αμέσως μόδα και τύφλα να ΄χει ο Αρμάνης. Φυλακές δεν χρειαζόμαστε. Έχουμε πάντα την εναλλακτική της πραγματικότητας. Νόμους και δικαστές, δεν γουστάρουμε. Μάλλον είμαστε λιγάκι «αναρχο-ευτυχιστές». Το σύνταγμα του «ευτυχισμού», το ξέρουν όλοι απ΄έξω και αποτελείται από μία και μόνο λέξη: «Υπάρχουμε».

And then,

Im feelinga little peculiar

And so, I wake in the morning and I step outside, and I take a deep breath and I get real high, and I scream at the top of my lungs...

WHAT’S GOING ON?

16 σχόλια:

  1. κοίτα αν δε μου μπαστάκωνες ένα ταίρι με το ζόρι καθόμουνα κι έναν ολόκληρο μήνα στον παράλληλο σου κόσμο. Τώρα μόλις θυμήθηκα κι έναν παλιό ευτυχιστή. Είχε γράψει και τραγούδι

    ήθελα να μουν μπουφετζής
    σε τουρκικους τεκέδες
    να ρχονται οι χανουμισες
    να αναβουν ναργιλέδες

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπα, σε κόβω πολύ γκαγκανιασμένο ρε παιδάκι μου, για την ουτοπία μου. Φάε και τίποτα και βλέπουμε. Καλό το τραγουδάκι, ίσως το ξανασκεφτώ...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καινούρια παραλλαβή Κωνσταντίνα;
    Ερχομαι σε λίγο απο' το μαγαζί να τα δοκιμάσω!
    ;P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν έχει μείνει τίποτε φιλαράκι. Τους άλλαξα τα φώτα. Άργησες! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. xaxaxa, kala les to eixa ksexasei ayto. Koita na deis...tora mou anoikses thn oreksh...pao na fao tipota. Mhpos aytos o eytyxismos einai magia gia na poulas ta krouasan?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Ευτυχισμένοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!" - Κωσταντίνα Μαρξ

    -:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είπες όσα ήθελα να πω και δεν έβρισκα τον τρόπο... Να ΄σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μικρή μας τυρόπιτα ξέρουμε πολύ καλά ότι πουλάς λιανική στη γερόντισα που τριγυρνάει εκεί τριγύρω και καταχέζει τον κόσμο. Οι υποψίες
    που είχαμε ότι είναι παραγωγής σας επιβεβαιώθηκαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. να μπω καλέ κυρία;;;; να φέρω και χνουδωτά παιχνίδια; τα φουσκωτά τώρα το χειμώνα δε βολεύουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σύνταξη ως τα 40 και μετά δουλειά! Μας πέθανες μ αυτό!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτο δεν ειναι ζωη.Μιουζικαλ ειναι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. χμ, δλδ ούτε γιατροί κι εξετάσεις αίματος θα υπάρχουν; γιούπι! πόσο είναι η εγγραφή μέλους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Lolita, είσαι μέσα, πάει το αποφάσισα! :)

    Savva, από χθες έχω ξεσκιστεί να πουλάω κρουασάν. Φιλαράκι, εσύ χρειάζεσαι πολλά κρουασάν ακόμα. :)

    Πάνο, εσύ είσαι απ΄όξω. Δεν σε βάζω μέσα ρε! Άκου Μαρξ. Εγώ ρε, δεν έχω γένια! :)

    Theodora, thanx. Καλωσήρθες :)

    Funel, με κατηγορείτε άδικα. Τείνετε στην συνομωσιολογία και αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Θα σας στείλω την γρια από ΄κει, να δείτε! (Μεταξύ μας, φοβερό το νέο σας ποστ, ειδικά αυτό με την κοίλη γη - έχω πολλά ράμματα για τη γούνα σας, ελπίζω να προλάβω).

    Μαριλίνα, κόπηκες. Είδα την φωτό σου και δεν κάνεις κορίτσι μου! Τέτοια κουκλάρα μια χαρά "ευτυχισμό" μπορεί να ζήσει και στον κανονικό κόσμο. ;)

    Maiandre, δεν έχω δίκιο; Μαλακία δεν είναι να παίρνουμε σύνταξη στα 65; Τί να ζήσεις τότε...:)

    Drugs, εσύ θα είσαι η Μαίρη Πόπινς! Καλό, ε;

    Vasvoe, η εγγρραφή είναι σε κιλά. Πάνω από ενενήντα, είσαι πρωθυπουργός. Άστα, μάλλον έχεις μέλλον. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή