Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2006

ΤΑΛΕΝΤΟ & ΗΘΟΣ

Μου λένε, ότι σχετίζονται όσο τα πηρούνια με τα λεμόνια. Καμμία σχέση δηλαδή. Εξαρτάται όμως από την οπτική γωνία που θέλεις να το δεις. Ποιό είναι το ζητούμενο δηλαδή. Ή ακόμα και από την «σχέση» σου με τον δημιουργό. Προσωπικά αν θελήσω να κρίνω ένα έργο, κρίνω το ταλέντο και αυτό που βλέπω, διαβάζω ή ακούω. Αν κρίνω τον καλλιτέχνη, αναγκαστικά τα κρίνω όλα. Την καταγωγή, τις επιρροές, το ήθος, το συνολικό του έργο. Π.χ. έχει τύχει να δώ μια ταινία και να ήταν τεράστια πατάτα. Όταν όμως μου ζητήθηκε η γνώμη μου για τον σκηνοθέτη δεν μπορούσα παρά να πω «τον κατάστρεψαν τα ληγμένα και αυτό είναι πολύ κρίμα γιατί είναι κορυφαίος και έχει κάνει κι αυτό κι εκείνο». Και εδώ αρχίζουν οι αντιρρήσεις. Ας το δούμε.

Κουτσομπολιό: Σε ένα ινστιντούτο που δούλευα είχα πελάτισσες, μία πολύ γνωστή παρουσιάστρια και μία πολύ γνωστή τραγουδίστρια (είχα και μια ηθοποιό αλλά το έργο της χαντακώθηκε εξ΄ολοκλήρου, γιατί βρώμαγαν τα πόδια της – δεν μπορούσα να την δω στην τηλεόραση και να μην θυμηθώ τη μπόχα όταν της έκανα αποτρίχωση - ξερνάω). Τελείως διαφορετικές μεταξύ τους, που λέτε. Η τραγουδίστρια έφερε δώρο σε μια συνάδελφο μια πανάκριβη μπλούζα μόνο και μόνο, επειδή μια μέρα η συνάδελφος της είπε πόσο όμορφη ήταν αυτή η μπλούζα που φορούσε. Ήταν ευγενικότατη και δεν δεχόταν επ΄ουδενί γλυψίματα, που άλλες απαιτούσαν. Ακόμη και για τον καφέ της πήγαινε στο κουζινάκι και τον σέρβιρε μόνη της. Μας έλεγε συνήθως : «ξέρετε τί καφέδες έχω σερβίρει εγώ...». Με λίγα λόγια, Άνθρωπος. Η παρουσιάστρια απ΄την άλλη, μια σιχαμένη και μισή. Ακόμη και για να της μιλήσεις έπρεπε να ήσουν προσοχή και να έβλεπε ότι έτρεμες για να σου δώσει σημασία. Όταν χρωστούσε χρήματα, κανείς δεν της το έλεγε, γιατί σε παρόμοιο σκηνικό το θεώρησε προσβολή και η συνάδελφος απολύθηκε. Με λίγα λόγια, Μαλάκω.

Πάμε να κρίνουμε τα έργα τους. Η τραγουδίστρια καλή φωνούλα αλλά τίποτε ιδιαίτερο. Πουλάει σαν τρελλή, όμως δεν μου αρέσουν καθόλου τα τραγούδια της. Η παρουσιάστρια, περίπου στα ίδια επίπεδα. Μέτρια, πουλάει σαν τρελλή αλλά πάλι εμένα δεν μου λέει τίποτε. Και οι δύο διασημότατες. Αν δεν τις ήξερα, δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να σχολιάσω την δουλειά τους. Αδιάφορες και οι δύο. Τώρα όμως, δεν μπορώ να κρύψω την συμπάθειά μου για την τραγουδίστρια και την αντιπάθειά μου για την παρουσιάστρια.

Όταν κάποιον δεν τον ξέρεις κρίνεις αυτά μόνο που σου δείχνει. Όταν όμως τον γνωρίσεις και είναι μαλάκας, είναι αδύνατο (και ανθρώπινο) ακόμη κι αν σου δώσει ένα αριστούργημα να μη σκεφτείς : «Κρίμα. Κοίτα πού πάει και κάθεται το ταλέντο». Παραπέρα, μετά από έναν καλό λόγο ή χώνοντας τα ωραία σου λεφτά, περιμένεις ένα ευχαριστώ. Το πιθανότερο όταν το ταλέντο δεν συμβαδίζει με το ήθος, είναι να εισπράξεις ένα ωραιότατο φτύσιμο. Από ΄κει και πέρα όμως, δεν μπορείς να παραμείνεις αντικειμενικός. Σε τέτοιες συζητήσεις, ένα καλό παράδειγμα είναι ο Νταλάρας. Αντικειμενικά, είναι πολύ ταλαντούχος και έχει προσφέρει χοντρά στο τραγούδι. Δεν μπορώ όμως να κρατηθώ και να μην πω: «Κρίμα. Κοίτα πού πάει και κάθεται το ταλέντο».

Είναι δηλαδή δυνατόν κάποιος να κρίνει εμένα από τα κείμενα στο μπλογκ και όχι από τα σχόλιά μου; Δηλαδή μόνο την βιτρίνα μου; Μην το αναλύσω, αλλά έχουμε άπειρα παραδείγματα ταλαντούχων εδώ μέσα, που έμειναν μόνοι τους και δεν έχουν πάρει ακόμη πρέφα γιατί. Εντάξει, φταίει και το κατεστημένο αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση...ΙΜΗΟ. ;)

25 σχόλια:

  1. Μαθαίνουμε καινούριες λέξεις βλέπω :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι λάθος να αλλάζει η γνώμη σου για το έργο κάποιου από την άποψη που έχεις για τον χαρακτήρα του. Κι ο φον Κάραγιαν ήταν καρα-φασίστας και συνεργάτης των Ναζί -αυτό δεν πάει να πει οτι δεν ήταν καλός μαέστρος (ούτε οτι ήταν πάει να πει -έτσι κι αλλιώς δεν έχω ακούσει τίποτα δικό του).
    Από την άλλη βέβαια, η προσωπικότητα ενός ανθρώπου καθορίζει το έργο του (εδώ κολλάνε τα blogs αλλά και τα σχόλια).
    Από την παράλλη, αν ο άνθρωπος δεν παρεμβαίνει στη δομή του έργου (όπως ο απλός τραγουδιστής, που ερμηνεύει, αλλά δεν συνθέτει), η προσωπικότητα δύσκολα αλλιώνει το έργο.
    Αυτά. Έβγαλες άκρη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το πως μ αρεσει οταν ακουω να χτυπανε οι καμπανες..
    και τι καμπανες!!!!
    ΝΑ! μετα συγχωρησεως..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Είναι δηλαδή δυνατόν κάποιος να κρίνει εμένα από τα κείμενα στο μπλογκ και όχι από τα σχόλιά μου;"

    όσο και να σου φανεί παράξενο δεν έχει καμία σημασία πως και από τι θα σε κρίνει κανείς ... οι κρίσεις που κάνουμε για τους ανθρώπους είναι συνήθως αποτέλεσμα των προκαταλήψεων που κουβαλάμε ...

    οι κρίσεις δεν είναι παρά ήττες μας

    εσύ ξέρεις ποια είσαι ... ας είσαι αυτό που είσαι και άσε τους άλλους να σε κρίνουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. γιατί τα κείμενα είναι περισσότερο δείγμα -γραφής ή "χαρακτήρα", όπως γουστάρεις- από τα κόμμεντς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. alex, oui! ;)

    motorcycle, τα έχεις τόσο μπερδέψει ακριβώς όσο κι εγώ. Γάμησέ τα. Αν βγάλουμε άκρη, σφύρα μου. :)

    Vatraxo, ποιές καμπάνες; Απαπαπαπα!!! ;)

    Manifesto, επιτέλους εσύ! Λοιπόν, χέσε κι εμένα, χέσε και τα μπλογκς. Πάμε σε έναν συγγραφέα. Που γράφει θεικά, αλλά φτύνει το κοινό του, πουλάει πανάκριβα τα βιβλία του και είναι φασίστας και εγκληματίας (εντάξει, το παράκανα). Θα αναγνώριζα ότι το έργο του είναι σημαντικό, αλλά δεν θα ΄δινα δεκάρα τσακιστή γι΄αυτό. Τώρα για τις κρίσεις, έχω διαφορετική άποψη. Μ΄αρέσει να κρίνω, να με κρίνουν και να συζητώ για κάτι που βλέπω και μ΄αρέσει όπως και για κάτι που δεν μ΄αρέσει. Είναι τόσο κακό αυτό; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιουτζίν, κι εγώ μαζί σου αλλά κάποιοι λένε ότι το μπλογκ είναι η βιτρίνα μας, ενώ τα σχόλια ο χαβαλές μας. Διαφωνώ, αλλά είπα να το ρωτήσω. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. επιτέλους εγώ δεν είπα πως είναι κακό ... δεν έκρινα

    όσο για τον συγγραφέα αν γράφει θεικά μου αρκεί σαν αναγνώστης

    δηλαδή δεν θα διάβαζες κάποιον επειδή ήταν παλιοχαρακτήρας?

    κινδυνεύεις να αποκλείσεις από τις αναγνώσεις σου τα 3/4 των γραφόντων (και λίγο λέω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. xaxaxa, λες;

    Τεσπα, ήθελα να πω πως δεν μπορώ να μην επηρρεαστώ από έναν μαλάκα και να χαρώ το έργο του.

    thanx. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν μπορείς να παραγνωρίσεις το έργο ό,τι και αν έχει κάνει ο δημιουργός.
    Όταν βλέπεις μια ταινία ή ακούς ένα τραγούδι διαβάζεις πρώτα το βιογραφικό του δημιουργού;

    Με το κάθε έργο ο δημιουργός ΔΕΝ προσπαθεί ούτε και υποχρεούται να πιάσει φιλίες με το κοινό του. Απλώς καταθέτει κάτι.

    Κακώς τα μπερδεύεις.

    Όσο για το πως μπορεί να κρίνει κανείς εσένα....Κρίνουμε κάποιον/α που γράφει στο συγκεκριμένο blog για τις απόψεις του, όχι για το σύνολο της προσωπικότητας του το οποίο σαφώς και δεν φαίνεται γραπτώς. Το γράψιμο επιτρέπει εξ άλλου και μεγάλο 'ζύγισμα' των όσων γράφονται προς κάποια κατεύθυνση,επομένως οι όποιες 'κρίσεις' έχουν και μεγάλη αβεβαιότητα.

    Για κάποια που δεν έχει διαβάσει γράφεις υπόπτως δομημένα...

    Τσάκο και το link για το κείμενο που σου ανέφερα.
    http://www.zmag.org/chomsky/talks/9410-education.html

    Μεγάλο αλλά αξίζει τον κόπο.
    Για λεξικό www.magenta.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ευχαριστώ πολύ για το λινκ! Ξαναλέω λοιπόν, ότι αναγνωρίζω ένα μεγάλο έργο αλλά ΑΝ και μόνο ΑΝ υποπέσει στην αντίληψή μου ότι ο δημιουργός είναι πατάτας, τότε το ψιλοσκέφτομαι. Λιγουλάκι. Αυτό είπα μόνο γαμώτο...
    :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ευτυχώς που υπάρχουν ιστολόγοι σαν κι εσας δεσποινίς κι έτσι μπορούμε να έχουμε ένα λόγο να διαδικτυωθούμε. Μπράβο σας. Ειδικότερα το κείμενο "Πόλεμος" μίλησε μέσα μου πολύ έντονα. Κάνατε τις σκέψεις μου λέξεις. Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Περίεργο πάντως που δεν μπορούμε να φανταστούμε δημόσια πρόσωπα με καθημερινότητες των κοινών θνητών (βλέπε ηθοποιός βρωμοποδαρού).
    Πολύ θα μου άρεζε να οργιάσω με τον συνδυασμός αυτών, έτσι για να μου καταστρέψουν τις εικόνες τους.
    Τώρα θα φανταστώ τη Madonna πάνω στη χέστρα.

    Υ.Γ.: Η Ντενίση είναι η βρωμοποδαρού, ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Χμμμ, δεν ξεφεύγεις, ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος...:-))
    Και από τα κείμενα αλλά και απο τα σχολια κρίνεσαι. Εφ΄όλης της ύλης!
    Θα μας πεις τώρα τί είναι αυτό το ΙΜΗΟ;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Εγώ το έχω πάθει με τον Μάικλ Τζάκσον ρε γαμώτο αυτό...

    ΚΑΙ ΟΧΙ,το πιρούνι ΔΕΝ είναι άσχετο με το λεμόνι.

    Χρησιμοποιώντας πηρούνι το στίβεις πολύ πιο εύκολα.Το λεμόνι.

    Μμμμμμμ,νομίζω ότι το μυαλό μου έχει βαλτώσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ...Ιδεολογική Μπλογκοσυζήτηση
    Ηγωιστικών Οντοτήτων ;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. good omen ...μπορεις, να αφαιρεσεις και τα κουκουτσια πριν το στιψεις!


    psilikatzoy καποιος είπε κάποτε... «Αν δεν μπορείς να τους πείσεις, μπέρδεψέ τους....»
    Keep bloging...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Εχουν δίκιο όταν λένε οτι είναι λάθος να κρίνεις το έργο κάποιου επηρρεαζόμενος από τη ζωή ή το χαρακτήρα του. Είναι επίσης γεγονός οτι θα είχαμε απορρίψει πάρα πολλούς με αυτή τη λογική.

    Οταν μεταμορφωθώ σε ρομπότ, θα σας το ανακοινώσω. Στο μεταξύ, ανθρώπινα τα λάθη και, τα δικά μου ειδικά, τα αγαπώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. FYI, μου αρέσουν τα ωραία TLAs - κι ας είμαι στην AAA :^)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ok, το βρήκα τί σημαίνει ΙΜΗΟ! :-) αλλά δεν σας το λέω. Ρίξτε λίγο χρήμα και ίσως αλλάξω γνώμη...
    Κι όλα αυτά... ΙΜΜΕ (IN MY MISERABLE OPINION)
    Φιλιάααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Οι μικρές καθημερινές αθλιότητες ή όπως θες πες τις είναι προνόμιο ολονών και δε νομίζω πως θα έκρινε κάποιος έναν δημιουργό από τέτοια πράγματα. Δεν έπαθα π.χ. και κανένα λαλα όταν άκουσα ότι ο Γούντι΄Λλλεν τα έφτιαξε με την θετή του κόρη. Ούτε παθαίνω πλάκα όταν διαβάζω εδώ κι εκεί ότι ο τάδε ή ο δείνα είναι παλιογάιδαρος, κακότροπος, καβαλημένος. Άσε που λογικά χρειάζεται μια δόση "απόκλισης" γενικά αν πρόκειται καταρχήν να υπερασπιστείς το πρωτότυπο πράγμα που δίνεις παρόλη την αρχική αμφισβήτηση ή και χλευασμό. Ίσως θέλει αυτοπεποίθηση που συνορεύει με την αλαζονεία. Αλλά μπορεί κανείς να σκεφτεί με τον ίδιο τρόπο για τον Καζάν και για τις ταινίες του αφού μάθει ότι έδωσε στεγνά κόσμο στο Μακάρθι; Τέτοια χοντρά είναι που για μένα καταποντίζουν την εικόνα του δημιουργού και δεν αντέχω πια ούτε τα έργα τους. Τους υπόλοιπους εκκεντρικούς μπορούν να τους ανέχονται οι φίλοι κι οι δικοί και εγώ να απολαμβάνω το έργο τους - από μακριά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή