Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2006

ΦΙΛΕΝΑΔΑ,

Για λίγο ακόμη θα λες ψέμματα. Για πολύ λίγο ακόμη θα αργείς στην δουλειά λέγοντας όλες αυτές τις χαζές δικαιολογίες. Ελπίζω για λίγο μόνο να ανέχεσαι όλες αυτές τις χαζές ερωτήσεις και για ακόμη λιγότερο να είσαι παρείσακτη κοινωνικά. Δεν είσαι γκρινιάρα, ούτε κουραστική. Είσαι άνθρωπος που δυστυχώς σηκώνεις στους ώμους σου πολλά περισσότερα απ΄όσα θα μπορούσες να φανταστείς. Ίσως να τα σηκώνεις για μια ζωή, ίσως αυτή την φορά τα καταφέρεις. Και τότε θα μου δώσεις κι εμένα δύναμη για την επόμενη φορά.

Αν όχι, τα έχουμε ξαναπεράσει. Ξανά ψέμματα, ξανά δικαιολογίες και κάπου θα βρεθεί λίγη δύναμη να προσπαθήσουμε ξανά. Αλλά θα είμαι εδώ να τα λέμε. Κάθε μέρα. Κάθε μικρό σημαδάκι θα το αναλύουμε, θα το ψάχνουμε, θα γκρινιάζουμε και θα βρίζουμε όσο γουστάρουμε. Για τους έξω θα είμαστε απλά «δύσκολες». Για λίγο πάλι. Ελπίζω.

Εύχομαι να μπορούσα να βάλω φωτιά σε αυτό το μπλογκ για πάρτη σου. Εύχομαι να μπορούσα να γράψω για όλα αυτά και να τα κάνω πουτάνα. Αλλά δεν είναι ώρα ακόμη. Πρέπει πρώτα να περάσει η μπόρα. Και το ξέρεις πια, δεν είμαστε μόνες.

Κουράγιο.