Τρίτη, 21 Μαρτίου 2006

ΠΟΙΗΣΗ

Παγκόσμια μέρα της ποίησης σήμερα και είπα να την τιμήσω. Βέβαια, δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να είναι και παγκόσμια ημέρα του ύπνου και τί θέλουν να μας πουν με αυτό, αλλά δεν πειράζει. Αφού δεν μπορώ να κοιμηθώ θα το ρίξω στην ποίηση. Διάλεξα το ποίημα ενός καλλιτέχνη που πολύ γουστάρω και ζητώ την απόλυτη προσοχή σας γιατί το νόημα είναι διττό και υποκειμενικό. Και οι μη κουλτουριάρηδες, μην τολμήσετε να ρωτήσετε «τί θε να πει ο ποιητής» μέρα που ΄ναι και γίνουμε ρεζίλι. Ε; ε;

Ο Όρκος του Πεζοναύτη
Οι κυνηγοί κεφαλών
στα μυαλά αφελών
φαντάζουνε ηγέτες
 
Φορείς μικρούτσικων φαλλών
συναισθημάτων παρδαλόν
αποβατούν με το παρντόν
στις άσπρες μας πετσέτες
 
Μάνα φέρε την ασπίδα μου
και άσε τα νταηλίκια
Το επί τας μονόδρομος
χρωστάμε τόσα νοίκια

Τζιμάκος

5 σχόλια:

  1. Ομολογώ πως με αυτό το ποίημα με κουράσατε για να καταλάβω "τι θε να πει ο ποιητής" και νύσταξα.
    Τελικά καλά έκανα και επέλεξα να τιμήσω μόνο τη μέρα του ύπνου.
    Αν και ως έθνος τη γιορτάζουμε κάθε μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σπιτόγατε στην φάση που είμαι, με έκανες και ζήλεψα. Τελικά κι εγώ τη μέρα του ύπνου θα τιμήσω. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας εύχομαι λοιπόν όνειρα γλυκά. Και απονήρευτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όποιος έχει πάει φαντάρος ξέρει...
    Σωστή. Ξέρεις να νανουρίζεις τον εαυτό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή