Κυριακή, 5 Μαρτίου 2006

LITTLE BRO & SIS

Σας έχω μιλήσει για το αδελφάκι μου; Μιλάω για το ιντερνετικό μου αδελφάκι. Αυτό που αποφάσισα να υιοθετήσω πρόσφατα, μετά από τέσσερα χρόνια θαυμασμού ενός υπέρλαμπρου μυαλού και μιας χρυσής καρδιάς. Τί κι αν τον γνώρισα μόλις χθες, η ψυχούλα του με είχε κατακτήσει χρόνια πριν. Πολύ πριν τα blogs. Κι ας είναι βαζελάκι και Παλληνάρα. Ήταν η αφορμή για να μάθω πολλά πράγματα και να τεκμηριώσω αλήθειες που μόνο υποπτευόμουν αλλά δεν είχα τα εφόδια και τις γνώσεις να υποστηρίξω.

Μικρούλη μου, να είσαι καλά. Είσαι ακριβώς όπως σε περίμενα. Πανέμορφος, γλυκός και Άνθρωπος.

Βασικά τώρα που το σκέφτομαι, ίσως υιοθετήσω και την μικρή. Όχι ακριβώς εγώ, μάλλον ο Καλτσόβρακος. Τα διεστραμμένα και σιχαμένα τους μυαλά ταιριάζουν ωραιότατα και μάλλον μαζί θα κατακτήσουν τον κόσμο. Εγώ και ο μικρός πρίγκηπας (οκ, διασταυρώθηκε ΔΕΝ είναι βάτραχος) θα παρακολουθούμε και θα τους προσέχουμε γιατί ως γνωστόν έχουμε ένα επίπεδο και δεν ασχολούμαστε με υπομπλογκίδια. Άσχετα αν ανήκουν σε καρακουκλάρες με μυαλά – πλανήτες!

p.s. Για όλα αυτά φταίει το δώρο σας (inside joke) ;)

6 σχόλια:

  1. Καλή μου κυρίιιιια, θέλετε να γίνετε η μανούλα μου; Κλαψ! Σνιφ! (μάτια βουρκωμένα παραπονεμένα, μουτράκι που έχει πάρει κλίση αλά Βασιλάκης Καΐλας.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. απλα θελω να σχολιασω για το προηγουμενο ποστ με θεμα "Ηλιοσ".

    Ειχα βρει μια δουλεια καλη, (καθισιο, ιντερνετ). Την τριτη μερα τα παρατησα. Δεν λεω οτι ειναι καλο αυτο που εκανα απλα ενας απο τους λογους που το εκανα ηταν η ελλειψη φυσικου φωτος. Ηταν ενα μπουντρουμι, δεν υπηχαν παραθυρα, μονος αερας που εμπαινε ηταν μεσω του εξαερισμου, σκοταδι ολη μερα. Οταν σχολαγα στις 6, εξω ειχε βραδυασει, οποτε ζουσα συνεχεια σε ενα σκοτος. Με την προοπτικη οτι θα ζησω ετσι για 10-20 χρονια (μου ειπανε οτι σε αυτη την εταιρεια θα κατσω πολλα χρονια αν θελω να δουλεψω), μουρλαθηκα. Σκεφτηκα 20 χρονια στο σκοταδι ειναι αυτα. Θα τα βγαλω περα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή