Κυριακή, 2 Απριλίου 2006

BACK TO LIFE

Παρατηρώ ότι ο κόσμος αρχίζει και γεμίζει αδελφές ψυχές. Πολίτες μεγαλουπόλεων, μπουχτισμένοι από τα ίδια και τα ίδια, κουρασμένοι άνθρωποι που δουλεύουν νυχθημερών για ένα σωρό μαλακίες. Τουλάχιστον τώρα ξέρω, ότι πάρα πολλοί έχουν ως όνειρο ζωής, όχι ένα σαλέ στο γκστάαντ ή ένα τρικάταρτο, αλλά μονάχα ένα σπιτάκι σε ένα απομακρυσμένο χωριό. Πολλά ζώα, μια μερίδα γης για λαχανόκηπο και ΤΙΠΟΤΕ άλλο.

Σε όσους το έχω πει, με παίρνουν απ΄τα μούτρα. Θεωρούν ότι θα μου λείψει ο πολιτισμός, το σόπινγκ, τα σινεμά, τα καφέ. Λες και τώρα που είναι δίπλα μου όλα αυτά, έχω κουράγιο να πάω. Βέβαια και κουράγιο να είχα, δεν πολυτρελλαίνομαι με τρέντι καταστάσεις. Τις θεωρώ άβολες. Προτιμώ τις πιτζαμούλες μου και τρεις φίλους να πούμε τις μαλακίες μας. Εκτός βέβαια αν έχουμε όρεξη για ακρότητες (χορός κοιλιάς απαραίτητα πάνω σε μπάρα – ο Καλτσό φυσικά) που είναι ο μόνος λόγος για να ορμήσω στις τρεντιές. Που στην ουσία και τρεντιά να μην είναι το μαγαζί, άμα έχεις όρεξη και παρείτσα περνάς ζάχαρη.

Ευτυχώς ο άνθρωπός μου συμφωνεί. Το όνειρο αυτό το ΄χουμε από πιτσιρίκια. Φίλοι μας που τα κατάφεραν περνάνε σούπερ και στην ουσία, κάθε άλλο παρά αποκομμένοι είναι. Όποτε γουστάρουν, παίρνουν το αυτοκίνητο και μας επισκέπτονται. Η ζωή τους έχει γίνει ονειρεμένη. Δεν ξοδεύουν χρήματα για όλα αυτά που χρειάζονταν όταν ζούσαν στην πόλη. Ζουν πλέον με έναν μισθό και έχουν και δυό παιδάκια. Τα πάντα είναι γύρω τους και αν χρειαστεί να πληρώσουν, το κόστος είναι μηδαμινό.

Έχω ζήσει σε χωριό. Δεν είναι κάτι που απλά το ονειρεύομαι χωρίς να γνωρίζω τις δυσκολίες. Και μάλιστα δούλευα σε χωράφι για τρεις μήνες για να βοηθήσω κάποιους φίλους. Μαζεύαμε ξερά σύκα και βοηθούσαμε σε ένα σωρό άλλες επεξεργασίες μέχρι τα ξεραμένα σύκα που είχαν πέσει από τα δέντρα, να γίνουν από μαύρα, άσπρα και να πουληθούν. Ξυπνούσαμε στις 6 και τελειώναμε την δουλειά στις 4. Τεράστια κούραση. Όμως ήταν από τις πιο «ξεκούραστες» δουλειές που έχω κάνει. Ο κόσμος εκεί δεν ήταν ο καλύτερος. Όπως ακριβώς και εδώ. Υπήρχαν αξιαγάπητοι άνθρωποι και υπήρχαν και μαλάκες. Όμως χίλιες φορές να ασχοληθώ με τα κουτσομπολιά του χωριού παρά με την Δεη, το Ίκα και τις ανατιμήσεις γύρω μου.

Φτάνεις κάποια στιγμή σε μια ηλικία που μπορείς πια να αξιολογήσεις διαφορετικά την ζωή σου. Βλέπω πιτσιρίκια που δυσανασχετούν ακόμη και στην σκέψη να ζουν μακριά από την πόλη. Αν και ποτέ δεν ένοιωθα έτσι, τα καταλαβαίνω. Τώρα όμως, έχοντας ζήσει αρκετά πράγματα και έχοντας παρατρέξει στην ζωή μου θέλω όσο ποτέ μερικές στιγμές ηρεμίας. Καμμιά φορά παρακαλάω να καταφέρω να πάρω σύνταξη και με τον γερούλη μου να φύγουμε μακριά. Ελπίζω να τα καταφέρω νωρίτερα.

Υ.Γ. Ίσως και αυτό να είναι μια λύση. Το τρίτο μέρος, ενός από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα εδώ και καιρό.

11 σχόλια:

  1. τι να σου πω!

    Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος αλλάζει μυαλά, ίσως σε 10 χρόνια να μην έχω την ίδια άποψη αλλά εμένα μ'αρέσει η πόλη και (προς το παρόν) δεν την αλλάζω με τπτ!

    ΥΓ από χωριό είμαι και εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Κωνστανίνα,
    ωραία όνειρα , αν και πιστέυω ότι από ένα σημείο και μετά σε πλακώνει το να είναι η ζωή σου διαρκώς και σταθερά κάτω από τα ξένα βλέμματα.Αλλά εδώ που τα λέμε ποιός νοιάζεται ;Αν είσαι μέσα καλά είσαι παντού καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Derek, γούστα είναι αυτά ρε συ. Και δεν είμαι από χωριό. Δυστυχώς. :)

    roxanne, hi! Πίστεψέ με δεν με νοιάζει. Ξέρω να θέτω όρια και ξέρω να προσαρμόζομαι. Και άλλωστε, φαντάσου να ξυπνάς το πρωί και να πίνεις τον καφέ σου βλέποντας βουνά, θάλασσες και δάση. Είσαι τόσο γεμάτη που βρίσκεις δύναμη να αντιμετωπίσεις τα πάντα μετά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αιντε το νταβανι με πλακωνει...που λεει και ο τζιμακος...κωνσταντινα το χωριουδακι να μην ειναι και πολυ απομακρυσμενο,μετα σκεφτομαι ,ξερεις τι δουλεια εχουν τα ζωα...εδω ενα παπαγαλακι και ενα ινδικο χοιριδιο εχουμε και... δεν προλαβαινουμε να τα ποτιζουμε και να τα ταιζουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άμα έχει εμένα στο σπίτι, είναι καλά προπονημένη στα ζώα!

    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ζαρντοζ λεει:

    ΑΝΤΑΛΛΑΣΕΤΑΙ

    85 ΤΜ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ,ΝΙΚΑΙΑ
    ΕΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΝ ΑΓΟΡΑΝ,

    ΜΕ ΠΑΛΙΟ ΑΓΡΟΤΟΣΠΙΤΟ
    ΔΕΧΤΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ
    ΑΠΟ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟ
    ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
    ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ
    ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ
    ΗΠΕΙΡΟΣ

    ΜΑΖΙ ΔΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟ
    ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ , ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
    ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ , ΚΑΙΤΑΛΟΙΠΑ.

    ΚΑΙ ΑΝ ΔΕ ΘΕΛΕΙ Κ Η ΚΥΡΙΑ ΖΑΡΝΤΟΖ
    ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΩ ΚΑΙ ΑΥΤΗ.


    ===== Ζ =====

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. [Όμως χίλιες φορές να ασχοληθώ με τα κουτσομπολιά του χωριού παρά με την Δεη, το Ίκα και τις ανατιμήσεις γύρω μου.]

    Εγώ που δεν γουστάρω ούτε το ένα ούτε το άλλο τί να κάνω (πέραν του να δέσω μια κοτρώνα στο λαιμό μου);

    Πάντως όντως η δουλειά στα χωράφια είναι σχετικά "ξεκούραστη". Αντίθετα, πολύ κουραστική είναι η δουλειά σε θερμοκήπιο. Μην το επιχειρήσεις! :(

    Tero

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Προς το παρον δεν την αλλαζω την Αθηνα παρα μονο για τη Θεσσαλονικη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ki emena tha mou arese na zw sthn e3oxh, alla de 3erw gia poso ;) Ara skeftomai na moirazw to xrono kalutera... H eikona mou sthn e3oxhs, vevaia,pou exw sto mualo mou einai san ekeines tis hlikiwmenes mourlo-Agglides pou trexane stis italikes e3oxes me ena kavaleto paramasxala...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "Προτιμώ τις πιτζαμούλες μου και τρεις φίλους να πούμε τις μαλακίες μας"

    Για αυτό πρέπει να φύγουμε ομαδικά από τις πόλεις. Αν φύγεις μόνος σου, η μοναξιά είναι αρκετά έντονη, ακομα κι αν εισαι ζευγάρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. anonymous, να είσαι σίγουρος ότι οι ρυθμοί έξω από την πόλη πέφτουν αρκετά και βρίσκεις χρόνο για τα πάντα. :)

    Kaltso, ακριβώς. :P

    Zardoz, έχω ήδη τηλέφωνα από ενδιαφερόμενους (για την κυρία Ζαρντόζ εννοώ). :P

    tero, οκ. :)

    Πρέζα, ειδικά από εσένα δεν το περίμενα. Τα θέλει κι ο κώλος σου μου φαίνεται. :P

    Anonymous, κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι αν δεν το δοκιμάσει για λιγάκι. Πάντως είχε πλάκα η εικόνα που έχεις στο μυαλό σου για την εξοχή. :)

    ip-potis, έτσι έλεγαν και οι φίλοι μου που έφυγαν από Αθήνα. Δεν μπορείς να φανταστείς όμως πόσους (καλούς) φίλους έκαναν στο χωριό. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή