Τρίτη, 4 Απριλίου 2006

CODE NAMES

Οι πελάτες μου δεν έχουν ονόματα. Ή μάλλον πρέπει να έχουν αλλά δεν με βολεύουν. Για να τους ξεχωρίζω, έχω δώσει code names. Ο «δύο - γάλατα – τέσσερα - γιαούρτια - και - μια - φρυγανιά» είναι πολύ καλός πελάτης αλλά πολύ πουρό για να συννενοηθείς. Άμα καμμιά φορά ξεχαστώ και τον ρωτήσω τί κάνει, με αρχίζει σε ιστορίες για το έντερό του και ξερνάω. Ο «malrboro μαλακό - και - δυό - μεγάλα - χαρτάκια - rizzla», είναι ο πιο ξεχασιάρης. Μονίμως στην κοσμάρα του. Όταν θυμηθεί να ξυπνήσει παίρνει και καμμιά σοκολατίτσα. Όταν θέλω να ξεπουλήσω σοκολάτες, τον σκουντάω κατά λάθος (ήταν τυχαίο και τα τέτοια) και ξυπνάει αμέσως.

Αυτός που σιχαίνομαι περισσότερο, είναι ο «το - playboy – και – ένα – χαρτομάντηλο». Έχει μια περίεργη γλοιώδη φάτσα και κρύβει πάντα το περιοδικό κάτω από την μπλούζα. Καμμιά φορά λύνει την ζώνη και το στηρίζει μέσα στο παντελόνι του. Αηδία. Φοράει πάντα μπλε σώβρακο. Μπορεί να είναι και το ίδιο. Ο «silk cut κίτρινο – καλημέρα κούκλα» είναι ο πιο ενοχλητικός. Όχι επειδή μιλάει – καθόλου θα έλεγα – αλλά γιατί κοιτάει επίμονα. Είναι ο λόγος που δεν φοράω ποτέ ντεκολτέ στο μαγαζί.

Ο «ένα προφιτερόλ – και – ένα – κουτάλι» με έχει κάνει να σκυλομετανοιώσω που έβαλα τέτοιες γλυκομαλακίες στο μαγαζί μου. Πρέπει κάθε φορά να περιμένω να ανοίξει το προφιτερόλ, να το φάει με δυό χαψιές χτυπώντας τις χειλάρες του (γιατί η γυναίκα του δεν τον αφήνει να τρώει μαλακίες) και να μου παρατήσει τα σκουπίδια πάνω στον πάγκο, ενώ έχει καταπασαλειφτεί η μούρη του. Άλλά δεν του το λέω. Αντίθετα, ο «πέντε - μπύρες» έρχεται τρεις φορές την μέρα και είναι πολύ συμπαθητικός γιατί ποτέ δεν ξεχνάει να μου φέρει τα μπουκάλια.

Με αυτόν που το καταευχαριστιέμαι μέχρι αηδίας είναι ο «μήπως – έχεις - ....». Πλέον ξεκινάει με το «μήπως» γιατί πάντα του λέω όχι. Από την μέρα που διασταύρωσα ότι αυτός ήταν που μου έκανε τηλεφωνικές φάρσες δεν έχει πατήσει πόδι στο μαγαζί. Ρωτάει απ΄την πόρτα και τον στέλνω. Έχω ανώμαλους, δεν θέλω άλλους. Και αποφεύγω να δώσω απόδειξη σε περίεργους. Διαβάζουν το όνομά μου και το τηλέφωνό μου και με πήζουν στις μαλακίες.

Άφησα τελευταίο τον «Τί – φτάνει – να – πάρω;». Ίσα που μου φτάνει στα μπούτια και κάθε φορά αραδιάζει μερικά κέρματα και ζητάει όλο το μαγαζί. Τώρα τελευταία βέβαια, του ΄χω αλλάξει όνομα. Τώρα πια λέγεται «να – σε – πληρώσω – με – ζωγραφιές;» Ο μικρός Πικάσο είναι ο αγαπημένος μου και αν το καλοσκεφτείς, έχει πιάσει επακριβώς το νόημα της Υψηλής Τέχνης.

29 σχόλια:

  1. αν εξαιρέσουμε πως μου έμεινε η σιχαμερή εικόνα που ο βρωμιάρης βάζει το περιοδικό στο μπλέ λιωμένο του πολυφορεμένο σώβρακο....
    ...χαχαχαχαχα

    νά σαι καλά, με έκανες και γέλασα, πρίν 2 λεπτά σκότωνα άνθρωπο.
    αλλά στ'αλήθεια τον σκότωνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλά ρε, εγώ γράφω τον πόνο μου και εσύ γελάς;

    :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εγω ειμαι αυτος που σου ζηταει κατι απο το ψηλοτερο ραφι,οταν φορας εκεινο το σιελ μινι.Και ενναλακτικως,εκεινο κατω απο το ραφι,οταν φορας το ροζ μπλουζακι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι βλεπουν και σενα τα ματακια σου... Καθε καρυδιας καρυδι... Χαρας στο κουραγιο σου... Σε καταλαβαινω, γιατι οσες φορες εχει τυχει να πιασω κουβεντα με τον ψιλικατζη στην οικοδομη μου τα ιδια μου λεει, για τον εναν και τον αλλον. Φαντασου τι θα λεει στους αλλους για μενα :ΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. όποτε θες μικρούλα μου, εγώ θα έρθω εκεί, να σου κάνω παρέα να αντέχεις το μαρτύριο :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. kala kai go erxomai me ton CCCD,kai na plirosoume gia to merokamato mas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ωραια η πελατεια σου, σοβαρα , δεν το λεω ειρωνικα ... ετσι ειναι ο κοσμος μας.με το μακρυ μας και το κοντο μας///δρακος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. η γιαγια μου ειχε ψιλικατζιδικο πριν 20 χρονια
    πολυ γελιο ..εστηνα αφτι στα τηλεφωνα που εκαναν////
    τι ακουγα θεε μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ενα απο τα πιο αγαπητά πρόσωπα της παιδικής μου ηλικίας ήταν ο κυρ Κώστας, ένας γλυκος και ευαίσθητος ανθρωπος ποου έπαιζε κιθάρα μέσα στο μαγαζάκι του και που έλεγε τρυφερά αστεία και λαικές σοφίες... Η γυναίκα του η Ελπίδα αντίθετα ήταν τσιγκούνα και ξυνίθρα και κανένα παιδί δεν την συμπαθούσε. Συμπέρασμα: μην υποτιμάς τον κοινωνικό χαρακτήρα ενος ψιλικατζή, μπορεί να γίνει είτεένας μικρός ψυχοθεραπευτής με την ανθρωπιά του είτε μια ακόμη εστία έντασης και δυσφορίας σε μια γειτονιά. Εχει δύναμη επιρροής μια δυνατή και ευγενική προσωπικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εγραψες πάλι :)

    Ψιλικά-ψυχανάλυση
    Κωσταντίνα Καλτσοβράκου
    Ενταύθα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ψιτ μανδάμ, πιάσε μια εξάδα μπύρες (ξέρεις εσύ,απ τις καλές).

    (και γράψτα στο τεφτέρι, για την επόμενη φορά :pP)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Θα πρότεινα, αφού αναπτύξεις τις συμπεριφορές όλων των πελατών σου, το κείμενό σου να σκηνοθετηθεί!
    Εκτός από τη διατριβή σου σε θέματα ψυχολογίας που κάνεις καθημερινά, έχεις και πηγιαίο χιούμορ.
    Δε φαινόταν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Exeis parei master sth psuxologia me ayth th douleia. Tha mou arese na diavasw thn ektetamenh analush sou gia kapoion apo autous tous typous ;) O teleutaios pou anafereis, o mikros Pikaso, mou 8umizei ton Hliopoulo sto rolo pou eixe stis "kuries ths aulhs" :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Έχω την εντύπωση ότι η Mirandolina θα σε κατέτασσε στους νεορεαλιστές ζωγράφους. Αντί για πινέλο, μολύβι (άντε καλά πληκτρολόγιο -ρεαλισμός είπαμε!) Εύγε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ χάρηκα με το ποστ σου Κωνσταντίνα γιατί δουλεύω σε περίπτερο και σε καταλαβαίνω απόλυτα. Έχω και εγώ κωδικούς φυσικά. Βέβαια το κύριο χαρακτησριστικό όλων είναι τα τσιγάρα. Δεν χρειάζεται καν να τα ζητήσουν πια, καθώς ξέρω με το που τους βλέπω τι θέλουν. Ο "Malboro μαλακό" και το αφεντικό του ο Malboro σκληρό", ο "Silk Cut κίτρινο με τα γένια", ο "Assos μαλακό", η "κοπέλα που παίρνει το Down Town", ο "Μάρκος ο μαλιάς", ο "βρωμιάρης που παίρνει τον Πρωταθλητή" και άλλοι πολλοί! Πλάκα έχουν όλα αυτά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εγώ είμαι η κοπέλα που παίρνει το down town και τις τσίχλες...ουυυυυυυ!!!
    Φτου μου, το ξέρω. Γράφει και ο Δαβαράκης στο down town, σώζομαι; :P

    Χαμογελάω πάντως κάθε Κυριακή που βλέπω τον ψιλικατζή αγχωμένο να μοιράζει τις εφημερίδες. Σαν μικρό παιδάκι που θέλει να τελειώνει επιτέλους να βγει έξω να παίξει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Hahahaha τρελάθηκα με τον τύπο και το playboy! Πραγματικά έχω λιώσει… Περιοδικό με δώρο ένα βρακί δεν έχει να του δώσεις και ένα τέτοιο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Πρόσεξε να έχεις Old Holborn κίτρινο μικρό και χαρτάκια γαλάζια-γαλάζια όταν περάσω, ε

    Χαχαχαχαχααχ! Πολύ καλό κείμενο:-)

    ..αλλά.. προχώρα την ανάλυση λίγο παραπέρα..
    (μπορείς να φανταστείς τη ζωή του καθένα τους από μικρές λεπτομέρειες της συμπεριφοράς τους;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. να σαι καλα , σπανιζουν οι ανθρωποι που εχουν χιουμορ , το ασχημο ειναι οτι αναγνωρισα τον εαυτο μου στους κωδικους που εδωσες στους πελατες , ευτυχως με τον ψιλικατζη ειμαστε παιδικοι φιλοι και δεν πιστευω να μου κραταει κακια ή να μου τα χωνει πισω απο την πλατη .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Η μουρλή που θα έρθει και θα σου ζητήσει 4Τροχούς-Cosmopolitan-Ιστορικά θέματα, είναι η αφεντιά μου....α! και μια coca light.
    Τώρα σοβαρά, πολύ καλό κείμενο, μπορείς να το εμπλουτίσεις με περισσότερους κωδικούς από το zoo που σε περιτριγυρίζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μήπως έχεις coca-cola light μεγάλο μπουκάλι; Δεν βρίσκω εύκολα σε ψιλικατζίδικα και περίπτερα... Δηλαδή πρέπει κάθε φορά να πηγαίνω super-market;
    Απορώ πάντως πως έχεις βγάλει όλα αυτά τα συμπεράσματα μέσα από το 1' που τους βλέπεις κάθε μέρα... Κι εγώ έπαιρνα (κάποτε) το playboy και χαρτομάντηλα, αλλά το περιοδικό το έδινα στον μικρότερο αδερφό μου (που ντρεπόταν ο ίδιος να πάει να πάρει) και τα χαρτομάντηλα στη γιαγιά, που ήθελε να σκουπίζει τα μάτια της όποτε έβλεψε "Λάμψη"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. zouri, εγώ σιέλ μίνι και ροζ μπλουζάκι;;;;;; jamais! Πολύ θα απογοητευτείς όταν με γνωρίσεις φιλαράκι. ;)

    Drako, έχει και τα πολύ καλά της η δουλειά μου. Έχει πολύ γέλιο και πολλούς υπέροχους ανθρώπους. Να 'σαι καλά. :)

    kat, απίστευτο! Θα κάνω κάποια στιγμή ποστ με τα τηλέφωνα των πελατών. Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. :)

    anonymous η λέξη "ξυνίθρα" ήταν η καλύτερη που έχω ακούσει εδώ και καιρό! Πάντως ναι, δεν ξέρω αν επηρρεάζω, αλλά σίγουρα είμαι αντικείμενο σχολιασμού. Και είναι λίγο κουραστικό όλο αυτό. Αλλά έχει και την πλάκα του.

    Alombar, μάλλον εσύ είσαι η κορυφή στην ψυχανάλυση μετά από το κείμενό σου με τα ψευδώνυμα. Καταπληκτικό φίλε μου.:)

    Remali, δεν έχω ρε. Τέλειωσαν. Πορτοκαλαδίτσα μπλε κάνει; :P

    Γιώργο ευχαριστώ. Θα αποτανθώ στον Θ. Αγγελόπουλο. Τέτοιο έργο δεν γίνεται να μην είναι κουλτουριάρικο. ;)

    Amalia, κάτι έχω υπόψιν μου να γράψω για τον πιο σιχαμένο μου πελάτη, αλλά όταν πάω να το ξεκινήσω βουρλίζομαι τόσο που τα παρατάω. Έχεις δίκιο για τον μικρό Πικάσο. Είναι τόσο γλυκός όσο ο Ηλιόπουλος. Thanx. :)

    Hmiaime, αν κάτσω και σου γράψω για όλους τους πελάτες, η Γκουέρνικα θα είναι μια μαλακία και μισή. :P

    Hopkins πού ΄σαι ρε συνάδελφε; Και έλεγα τόσο καιρό μόνο εγώ είμαι η τρελλή με το πληκτρολόγιο. Πολύ χαίρομαι που βρήκα κάποιον να καταλαβαίνει τους κωδικούς μου. Κουράγιο φιλαράκι. :)

    Elisavet, οι Κυριακές είναι η χειρότερή μου. Κουβαλάμε σα ζώα όλα αυτά τα τούβλα που τα λένε εφημερίδες, τρέχουμε σαν παλαβοί να προλάβουμε να κρύψουμε τις κρατήσεις μας, σαν τρελλοί να εξυπηρετήσουμε και αν δεν φτάσουν οι εφημερίδες κάνουμε γύρους στις περιοχές να αγοράσουμε από άλλα περίπτερα για να εξυπηρετήσουμε τους πελάτες. Πολύ σιχαμένη μέρα. :)

    Nikola, μια φορά είχε βάλει δώρο ένα στρινγκ. Ψόφησα στα γέλια μόλις το είδα, αλλά ο τύπος μάλλον δεν το φόρεσε. :)

    Rodia, ξέρω σχεδόν τα πάντα για όλους στην γειτονιά. Και όχι από εικασίες. Σε ένα τέτοιο μαγαζί θέλεις δεν θέλεις τα μαθαίνεις όλα. :)

    eparxiakosaloni, ρε συ δεν είμαστε τίποτε κουτσομπόληδες. Ε, εντάξει, εκτός από μένα. :P

    an - lu, θα μπορούσα να γράφω για μήνες. Και εννοείται θα γράφω για μήνες. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. oneiroghteyths, έχω coca light μεγάλο μπουκάλι. :) Τα συμπεράσματά μου είναι επειδή τους ΞΕΡΩ. Δεν τους βλέπω 1' αλλά τους ζω κάθε μέρα για πολλή πολλή ώρα.

    Καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. egw pantos eimai sigoura o «malrboro μαλακό - και - δυό - μεγάλα - χαρτάκια - rizzla» alla mou thn exei spasei gmt pou me exei ma8ei h peripterou mou kai twra mou ta dinei xwris na ta zitisw kai ksexnaw tis sokolates :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. βρε τι τραβατε οι ψιλικατζιούδες!
    εχω μεινει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. το πικασάκι όλα τα λεφτα.....

    εμείς είχαμε έναν ψιλικατζή που όποτε με εστελνε η μάνα μου να πα΄ρω κάτι μου λεγε "θες και μια σοκολάτα;" έλεγα εγώ ναι, και μετα μου λεγε "τότε μόλις πας σπίτι να μου φέρεις 100δρχ", μια δυο, τα πήρε η μάμά μου και του ειπε ότι αν μου ξανα΄δωσει σοκολάτα χωρίς να ζητήσω, δε θα δώσει δεκάρα τσακιστη, οπότε το έκοψε. ο βλακέντιος!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Κυκλοδίωκτον4/06/2006 01:41:00 π.μ.

    Τι όμορφα που γράφεις!
    Άργησα να σε ανακαλύψω, αλλά ποτέ δεν είναι αργά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. "Αντίθετα, ο «πέντε - μπύρες» έρχεται τρεις φορές την μέρα και είναι πολύ συμπαθητικός γιατί ποτέ δεν ξεχνάει να μου φέρει τα μπουκάλια."

    Συμπαθής, δεν λέω -αλλά τον κόβω λίγο μπεκρή. Τρεις φορές την ημέρα, επί πέντε μπύρες; :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Derek, αν έρθεις ποτέ κατά ΄δω δεν θα ξεχάσω τις σοκολάτες. :P

    dr uqbar, μην βγάζεις συμπεράσματα από ένα τόσο μικρό κειμενάκι. Μια χαρά περνάμε. :)

    Μαριλίνα, μεγάλη μούρη ο ψιλικατζής σου!!! Πρέπει να είχε τελειώσει marketing. :P

    Κυκλοδίωκτον (αλήθεια τί σημαίνει αυτό) καλωσήρθες και σε ευχαριστώ πολύ. :)

    arkoudos, δεν θέλω κουβέντα για τους πελάτες μου. Άκου μπεκρής! Btw, σ΄ευχαριστώ για την αναφορά στο μπλογκ σου και να σε ενημερώσω ότι αν διαβάσεις την πρόταση για τις υιοθεσίες είναι εξαιρετικά απλή για να την καταλάβει ο καθένας. Πάντως, με συγκίνησες. :')

    ΑπάντησηΔιαγραφή