Πέμπτη, 4 Μαΐου 2006

HERE I GO AGAIN

Βρίσκομαι αυτή τη στιγμή σε ένα κουκλίστικο δωμάτιο με δύο γραφειάκια, δύο καρεκλίτσες, δύο υπολογιστές και τέλος πάντων, όπως ακριβώς θα σας τα περιέγραφε κι η Χιονάτη για τα όμοια πράγματα στο παραμυθένιο σπιτάκι των νάνων. Βέβαια, η Χιονάτη δεν θα μαγείρευε ποτέ φασολάδα κι αν το έκανε, δεν θα ήταν σαν την δική μου. Μιλάμε, όποιος φάει θα χέζει φωτοβολίδες. Και εννοείται η Χιονάτη δεν θα εκφραζόταν ποτέ έτσι. Αλλά αυτό είναι το δικό μου παραμύθι. Δεν ξέρω βέβαια για πόσο.

Σύντομα θα πρέπει να αρχίσω να ξαναστέλνω βιογραφικά και να διεκδικώ για πρώτη φορά στην ζωή μου οχτάωρο. Αλλά μην τα ξαναλέμε, στο δικό μου παραμύθι γράφω ότι γουστάρω. Και η Χιονάτη ονειρευόταν καλύτερα πράγματα. Όπως π.χ. το βασιλόπουλο. Επί της ευκαιρίας να ξεκαθαρίσω ότι όλα αυτά τα παραμύθια με τα βασιλόπουλα είναι εγκληματικά γιατί υποσυνείδητα μας βάζουν στο λούκι για την μετέπειτα ζωή μας ως νοικοκυρές. Ο Βασιλόπουλος (και του Πουλιού το Γάλα) νομίζατε ότι τυχαία έχει αυτό το όνομα; Τώρα που έκανα λίγο την νοικοκυρά κατάλαβα την συνομωσία που παίζεται πίσω από τα παραμύθια. Επιφυλλάσομαι όμως για τις αλληγορίες των παραμυθιών για το μέλλον.

Για πρώτη φορά γράφω συνεχόμενα χωρίς να με διακόπτουν πελάτες, χωρίς αυτό το ατέλειωτο σήκω – κάτσε, χωρίς εκείνη την εφιαλτική μόνιμη νύστα. Μπορώ όποτε γουστάρω να πάω για κατούρημα και μπορώ για όσο γουστάρω να βάλω τέρμα τις μουσικές μου. Παραδόξως όμως, μου λείπει το μαγαζάκι μου. Πριν λίγο, ο νέος ιδιοκτήτης με ρωτούσε ένα σωρό διαδικαστικά. Άσχετος κι αυτός με το επάγγελμα, αγχωμένος μέχρι αηδίας αλλά ενθουσιώδης. Όπως ήμουν κι εγώ πριν συμβούν όλα εκείνα τα άσχημα πράγματα. Μου είπε λοιπόν σε κάποια στιγμή «το μαγαζί μου θα γίνει υπέροχο». Αναφερόταν στο μαγαζάκι μου ως μαγαζί του.

Ήταν πολύ περίεργο συναίσθημα. Ήθελα να τον πάρω απ΄το χεράκι και να του δείξω κάθε γωνιά. Εδώ καθόμουν όταν το μαγαζί ήταν τέσσερις τοίχοι. Εδώ, στο πάτωμα σ΄αυτή τη γωνιά και ονειρευόμουν. Εδώ συνέβη το τραγικό συμβάν. Κι εδώ το δεύτερο. Εδώ αγκαλιαστήκαμε με τον Τάσο και εδώ κλάψαμε παρέα. Εδώ στάθηκε ο πρώτος μου πελάτης και εδώ έμεινα ακίνητη για καμμιά ώρα όταν άλλαξε για πάντα η ζωή μου. Εδώ κρυβόμουν όταν ήθελα να γελάσω ή να κλάψω δυνατά. Εδώ ακριβώς αποφάσισα ότι δεν είχα άλλο κουράγιο να αντικρύζω αυτό το μαγαζί. Και τότε τα ξαναθυμήθηκα όλα. Γιατί ήταν τόσο σημαντικό να φύγω μακριά. Ναι, φίλε μου. Δικό σου το μαγαζί. Δεν θέλω άλλες δυστυχίες.

“When I find out all the reasons,

maybe I’ll find another way,

find another day..

With all the changing seasons of my life,

Maybe I’ll get it right next time…

And now that you’ve been broken down,

got your head out of the clouds,

you’re back down on the ground,

and you don’t talk so loud,

and you don’t walk so proud,

any more…

and what for…”

:’)

31 σχόλια:

  1. Ρε συ γαμώτο δεν καταλαβαίνω τίποτα :(

    Αλλά όπως κι αν έχει η κατάσταση, να ΄σαι καλά όπου (θα) είσαι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν μου πάνε οι ευχές αλλά τώρα δεν μπορώ να τ' αποφύγω. Ευχομαι να σου πάνε όλα καλά λοιπόν. Και καλώς σε ξαναβρήκαμε ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θα συμφωνησω με τον προcommentισαντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν ξέρω πώς συνδέεται το μαγαζάκι σου με τις δυστυχίες που λες. Εύχομαι όμως να μη σε βρούνε άλλες.Και σύντομα να είσαι και πάλι σε θέση να γράψεις τις ιστορίες σου που μας κάνουν να γελάμε και να σκεφτόμαστε.
    Μια φορά "ψιλικατζού", για πάντα "ψιλικατζού" μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. o kaltσοβρακος πρασινος, εσυ σε κουκλιστικο σπιτακι.το λοττο πιασατε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. re, δεν χρειάζεται να καταλάβεις. Σ΄ευχαριστώ. :)

    Beemoth & averel, καλώς σας βρήκα κι εγώ. Πάμε γι΄άλλα πια... :)

    a.f. marx, να ΄σαι καλά. Ευχαριστώ. :)

    onomatodosia, είμαι σε κουκλίστικο δωμάτιο. Το σπίτι είναι το ίδιο. Βέβαια, πολύ πιο καθαρό. ;)

    ημίαιμε, παρών όπως πάντα...είσαι πολύτιμος. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλώς ήρθες ξανά μικρούλα μας!
    Να θυμάσαι πως και οι δυσκολίες μερικές φορές μας βγαίνουν σε καλό.
    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ZARNTOZ ΣΟΥ ΛΕΕΙ:


    ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ
    ΜΑΖΕΨΕΣ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ

    ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΠΟΥ ΣΗΚΩΘΗΚΕΣ
    ΑΦΟΥ ΕΠΕΣΕΣ.

    ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΝΑ.....
    ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

    CEST LA VIE BABY ...!

    ΛΑΤΡΕΥΕΣΑΙ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ
    ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΝΟΝΤΑΙ...

    ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ,,,, ΚΑΙ ΞΑΝΑ

    ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ
    ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ.

    ΑΙΝΤΕ ...ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ
    (ΤΡΥΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΠΕΡΙΠΟΥ)

    =====Ζ Α Ρ Ν Τ Ο Ζ ==============

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλή τύχη, καλή αρχή (νέο ξεκίνημα, νέοι αγώνες) και... αν αντέχεις, μη βιαστείς για το 8ωρο. Ψάχτο αλλιώς πρώτα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. m13, σοφή μικρή μου, ναι. Ελπίζω δηλαδή. Εδώ θα ΄μαστε να τα ξορκίσουμε όλα. :)


    kat, αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι η dsl θα αργήσει δέκα μέρες (λέμε τώρα) και ότι μπαίνω στο νετ με μια δωρεάν σύνδεση και ότι έχω κολλήσει έναν κωλοιό που μου κλείνει το pc κάθε τρεις και λίγο (ξέρεις, ο κολλητός μου ο boot virus), ε, ναι. Εδώ κάπου είμαι. :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Zardoz, προς θεού (λέμε τώρα) ΜΗΝ παραδειγματιστείτε από εμένα. Την γαμήσατε μετά!!! Καλώς σε βρήκα φιλαράκι. :)

    Alombar, σ΄ευχαριστώ πολύ πολύ (πολλά φιλιά στα μωρά). Θα δούμε για τα υπόλοιπα. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άντε....καιρός είναι τώρα να αρχίσεις και τους μπάφους μες το σπίτι και να γουστάρεις τη ζωή σου.

    Υ.Γ.: Αυτό το κωλοβάρεμα που ξεκινά από εδώ και πέρα στη ζωή σου, εγώ δεν το πάλευα με τίποτα! 7 μήνες και εκεί που ήμουν στα όρια νευρικής κρίσης από τη βαρεμάρα, έπιασα δουλειά! Τώρα -μπορεί να σου φανεί περίεργο- πάλι προς νευρικό κλονισμό παω, γιατί 24 ώρες σε μια μέρα δεν είναι αρκετές για να κάνω αυτό που με χώσανε να κάνω.......

    Καλές ξάπλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Welcome Back μικρουλα!!! Και καλη συνεχεια σε ο,τι κι αν κανεις :)

    "Σε αυτον τον κοσμο με τα χιλια-δυο μπαλωματα
    οπου ανοιγουν οι ψυχες κλεινουνε στοματα"

    Τι αλλο να πω εγω...;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλή συνέχεια και ας μην είμαστε συνάδελφοι πιά. :D Καλή τύχη! Θα σου χρειαστεί. Σε όλους μας θα χρειαστεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Στην αρχή νόμισα πως απλά ήσουνα σε άδεια!!
    Τα 3 αυτά χρόνια έιναι ένα κεφάλαιο στη ζωή σου που έκλεισε... Κάλα κάνεις που παίρνεις μια ανάσα (όσο καιρό κι αν χρειαστεί) πρίν αρχίσεις να γράφεις το νέο κεφάλαιο της ζωής σου. Ελπίζω να βρεις μία δουλειά που να σε ευχαριστεί. Καλό είναι το οκτάωρο γιατί έτσι θα έχεις και χρόνο για την οικογένεια σου :)
    Καλή Επιτυχία σε ό,τι και αν κάνεις σε ό,τι φέρει η ζωη μπροστά σου. Ο Θεός μαζί σου Κωνσταντίνα μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. toso kako epagelma einai to psilikatsidiko vre ...gia des kai den to pianei to mati sou..papapa na kserw na fylagomai:)ti to 8es to 8wro kalo kai to 5wro !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλή νέα αρχή! Σου εύχομαι να βρεις γρήγορα δουλειά , με καλά λεφτά! Μην ελπίζεις για 8ωρα, έχουν προ πολλού καταργηθεί. Οκτάωρο κανουν μόνο στο Δημόσιο :)
    Τέλος πάντων, βαθιά ανάσα, καθαρό βλέμμα και βουρ μπροστά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Χωρίς να ξέρω τι σου συνέβη ψυχανεμίζομαι ότι ήταν κάτι πολύ κακό. Και με τρομάζει η ιδέα. Σου εύχομαι καλή δύναμη Κωσταντίνα μου. Να ξέρεις πάντως όποτε βλέπω ταμπέλα "ΨΙΛΙΚΑ" σε φέρνω στο μυαλό μου (δηλαδή το μπλογκ σου, μιας και δεν γνωριζόμαστε non-virtually).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλη νεα αρχη Κωνσταντινα. Ευχομαι να βελτιωθει η ζωη σου προς το καλυτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Καλό ξεκίνημα! Είμαι σίγουρη πως ότι επιθυμείς, θα το πετύχεις!
    Α! Σχετικά με τα βασιλόπουλα: ρίξε μια ματιά στο "Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο;" της Λιλής Ζωγράφου, είναι ακριβώς σε αυτό το κλίμα, την απομυθοποίσηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Καλές αρχές, και καλή επιτυχία με το ψάξιμο! Ανθρωποι σαν κι εσένα πάντα πετυχαίνουν Κωνσταντίνα μου... οι αναποδιές απλά πεισματώνουν ;)

    Ξέχνα και τραγωδίες, θυμίσου μόνο πως είσαι δυνατή σε πείσμα όλων και συνεχίζεις με τον Τάσο δίπλα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αγάπη μου εσύ και το ταλέντο σου δεν είστε για ψιλικά... Είστε για χαρτικά αν εννοείς τι εννοώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. wellcome back Κωνσταντίνα.

    Όσο για αυτό που είπες, ότι σου λείπει το σκηνικό που σε διέκοπταν οι πελάτες σου (κρίμα που δεν πρόλαβα να βρω το μαγαζί σου, σχεδόν δίπλα μένουμε) μία είναι είναι η λύση: κάνε κουτσούβελα. Εκεί δεν θα μπορείς με τίποτα να μπαίνεις στο ίντερνετ! Μπουχαχαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καλοσώρισες ξανά βρε Κωνσταντίνα! Γράφεις ήρεμα τώρα, φαίνεσαι πως απολαμβάνεις αυτή τη μεταβατική περίοδο στη ζωή σου και παίρνεις από αυτή πράγματα, που στα προηγούμενα τέσσερα χρόνια είχανε μπει στην άκρη! Βλέπω πως θες να βρεις αυτό που ψάχνεις εργασιακά. Προχώρα και όλα καλά θα πάνε...
    Να σαι καλά βρε κούκλα, Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Παιδιά, για να προλάβω πριν μου σβήσει πάλι ο υπολογιστής, σας ευχαριστώ όλους μέσα απ΄την καρδιά μου. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Estranged.. κομματάρα !
    Εγώ δεν εύχομαι τίποτα! :P
    Αφου΄, ξέρεις, γιατί να τα γράφω τσάμπα :P
    Καλτσό ήρωα βάστα γερά! (Αυτή να μου το θυμηθείς θέλει να σε ξεπαστρέψει. Τρώγε απ'έξω!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Καλό κουράγιο, ό,τι κι αν συνέβει. Και καλή δύναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Πραγματικα λυπηθηκα. Θα εισαι ομως ενταξει στο τελος. Σιγουρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ax, se niwthw, οταν εγκατελειψα την Ελλάδα, είχα επενδύσει πολλά εκεί, σπουδές στην Κινα, εργασία και χαρά, είχα μια καλή θέση με καλές προοπτικές και λάτρευα το αντικείμενό μου. Βασικά είχα δημιουργήσει, διαμορφώσει και αγαπήσει την δουλεία μου, όταν λοιπον λόγοι καρδίας με οδήγησαν να τα ρισκάρω όλα και να αρχίσω φτου και παλι από την αρχή, με πόνο τα άφησα πίσω όλα εκείνα. Τα αφεντικά δεν ήθελαν να φύγω ούτε και συνάδελφοι...να φανταστείς ότι ακόμα σήμερα πονάω με τα νέα που μαθαίνω για την προηγούμενη δουλεία μου...αλλά τελικά το ρίσκο μου άξιζε όλα τα λεφτά, και ας βρίζω την καθημερινότητά μου και τις πολλές δυσκολίες εδώ...οπότε, ένα θα σου πω, ότι έγινε ήταν για το καλύτερο...ήταν ένας κύκλος που σε ωρίμασε και έμαθες πολλά...νέος κύκλος αρχίζει και θα δεις θα σε βγάλει κάπου αλλού.
    Um abraço forte para voce, querida!

    ΑπάντησηΔιαγραφή