Σάββατο, 10 Ιουνίου 2006

ΤΑ ΣΤΑΘΜΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΥ


Δεν είχα ξαναδεί βροχή από την ημέρα που έκλεισα το μαγαζί. Την αγαπούσα την βροχή πριν ανοίξω το μαγαζί. Όχι τόσο πολύ τώρα πια. Νόμιζα ότι αυτό το συναίσθημα που μου προκαλούσε η βροχή εκείνο τον καιρό, θα έφευγε έτσι απλά. Όμως όχι. Όταν περνάς κάτι τέτοιο δεν σβήνει έτσι απλά. Πιάνω τον εαυτό μου να ξυπνάω έντρομη τα πρωινά και να σκέφτομαι ότι άργησα να ανοίξω το μαγαζί. Ανοίγω την πόρτα του σπιτιού και παρακαλάω να μην ξανασυναντήσω όλους εκείνους τους φακέλους. Μόλις νυχτώνει τρέχω να ανοίξω τα έξω φώτα του σπιτιού, νομίζοντας ότι είμαι ακόμη στο μαγαζί. Μου λείπει και λιγάκι το μαγαζάκι μου. Ίσως στο μέλλον όταν ξεχάσω τελείως τα άσχημα, να μου λείπει περισσότερο. Είναι νωρίς ακόμη.


Γίνεται ξαφνικά ένα τσαφ και αλλάζει η ζωή σου. Λες και πέρασα μια χρονοδίνη και τηλεμεταφέρθηκα στο ουτοπικό εκείνο σημείο που τα περισσότερα πράγματα είναι σε τάξη, όπως τα είχα ονειρευτεί. Ανθρώπινα. Και αν η ευτυχία είναι μικρές μικρές στιγμές, μάλλον τις ζω μαζεμένες. Είτε ως απόσβεση για όλα αυτά που πέρασαν, είτε για να προετοιμαστώ για τα επόμενα ζόρια. Μπορεί να μην είναι καν ευτυχισμένες στιγμές. Μπορεί να είναι μια μαλακία και μισή. Μπορεί για άλλους, να είναι μια συνηθισμένη κατάσταση ή ρουτίνα ή ακόμα και πηγή δυστυχίας. Ίσως κατέβασα τα standars της ευτυχίας μου. Μ΄αρέσει αυτό.


Όπου να ΄ναι φτάνουν τα φιλαράκια μου για ολονυχτία με επιτραπέζια. Θα κάνω την κουρασμένη, την συγκρατημένα χαρούμενη, την άνεργη αξιολύπητη νοικοκυρά.


Εδώ μέσα όμως, δεν μπορώ να κρυφτώ. Κι ας βρέχει.


P.s. : Αφιερωμένο στο φιλαράκι μου τον Μάνο :


«Why do you think we should suffer in silence.


When a heart is broken there’s nothing to break».


Robbie Williams, Triping.

13 σχόλια:

  1. Όταν είσαι με καλή παρέα,όλες οι έγνοιες μπαίνουν στο συρτάρι..
    Καλά να περάσετε ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω αν κατέβασες τα στάνταρ σου, αλλά αφού έτσι είσαι καλά, τι πειράζει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ίσα ίσα renata, κατεβάζοντας τα σταθμά είναι πιο πιθανό να ζήσω περισσότερες στιγμές ευτυχίας που σε άλλη περίπτωση δεν θα τις εκτιμούσα καθόλου. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. evelina, ακυρώθηκε γαμώτο. Πάει, δεν ξαναγράφω τίποτε εδώ μέσα. Κάποιος από τους blogger είναι ο Μητσοτάκης. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. παρών
    :-P

    έφαγα και μια βροχή περιποιημένη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μικρή μας τυρόπιτα καλή σας μέρα.
    Tο καινούργιο σας σπίτι μπάζει νερά από παντού και θα το διαπιστώσετε στη πορεία. Δεν καταλαβαίνουμε το εν λόγω κόλλημα στο wordpress. Τα υπέρ είναι πιο λίγα από τα κατά.
    Εκτός των άλλων προβλημάτων που θα διαπιστώσεις εν καιρώ, η μεγαλύτερη νεοταξίτικη συνομωσία είναι αυτή των σχολίων.
    Το σύστημα επιτρέπει σε όλους να υπογράφουν αντί άλλων, όπως ξέρεις.

    Μάλλον δεν σ ενδιαφέρει ούτε ποιός σου μιλάει (γιατί σταδιακά θα χάσεις την εμπιστοσύνη στις υπογραφές), ούτε σε ποιούς μιλάς (γιατί δεν θα εμπιστεύονται αντίστοιχα την υπογραφή σου).

    Δείτε τα σχόλια πιο κάτω:
    http://funel.blogspot.com/2006/06/blog-post_10.html
    Αν αφήσατε αυτό το μήνυμα εδώ, το δεχόμαστε.
    αν όχι τότε...

    Εμείς σαν Τάγμα ολόκληρο σου δηλώνουμε ότι θα ερχόμαστε πολύ πολύ σπάνια (αν οχι καθόλου) γιατί μας παραποιούν συστηματικά στο wordpress και (μάλλον) στην έχουν στημένη, όπως κάναν και σε μας.
    Αν βρείτε λύση τα ξαναλέμε.

    +αποτατελευταιαευλογησον+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Funelako μου, έλα ρε συ που δεν θα έρχεσαι στο καινούργιο μου σπιτάκι... Το σχόλιο εννοείται ότι το ΄γραψα εγώ. Υπήρχε περίπτωση να σκφτεί ο οποιοσδήποτε να γράψει κάτι τέτοιο χωρίς τυροπιτένιο μυαλό; :twisted:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ρε συ ποσες φορες εχεις πουλησει το μαγαζι ? τουλαχιστον 2 απο οτι ειδα ,και περιση το καλοκαιρι, καποιος μας δουλευει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πέρισυ το καλοκαίρι είχε βρεθεί αγοραστής αλλά τσάκισε. Θα σε μαλλώσω, έχεις χάσει επεισόδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Με γεια την σπιταρώνα!
    [Το να "καταθέσεις" σχόλιο, πάντως,
    έχει γίνει μια "σπαστική" υπόθεση!
    Τα. . . κοκκαλάκια για το κρέας;]

    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή