Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2006

ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ



Το βασικότερο που έχω μάθει στις δουλειές που έχω κάνει είναι πως οι συνθήκες εργασίας είναι πάντα αντιστρόφως ανάλογες με τον χώρο εργασίας. Όσο πιο εντυπωσιακός ο χώρος και οι ανέσεις, τόσο πιο απάνθρωπες οι συνθήκες, τόσο πιο ξινά τα αφεντικά και οι συνάδελφοι.Το «πολιτισμένο περιβάλλον» ήταν πάντα κάτι που μου έκανε τζιζ.

Ο πιο όμορφος χώρος που έχω δουλέψει ποτέ, χωμένος κάπου στην Αθήνα, ήταν ένα τεράστιο γυάλινο κτίριο. Έξι ορόφοι καλλωπισμού με υπόγεια πισίνα, καφετέρια, κατάστημα με είδη ευζωίας, γυμναστήριο και γαμιστερό γραφείο. Όταν χρειαζόταν να ξεναγήσω τους πελάτες στον χώρο είχα beeper για να με εντοπίζουν οι συνάδελφοι και ειδικές τιμές σε ότι προιόν αγόραζα. Παράδεισος σκέτος.

Μέχρι που έμαθα τους κανόνες. Έναρξη ωραρίου 8,30 ακριβώς. Όποιος αργούσε πέρναγε πρώτα από το γραφείο του διευθυντή και ξεκινούσε την μέρα του με ένα ωραιότατο χεσίδι που δεν εξαντλούνταν ποτέ, ακόμα κι αν αργούσες τρεις μέρες στο σερί. Η ενδυμασία ήταν συγκεκριμένη. Ταγιέρ, τακούνια, λευκή ποδιά και απαραιτήτως έντονο μακιγιάζ.

Απαγορευόταν να μιλήσεις σε συναδέλφους στον ενικό και για οτιδήποτε πέραν της δουλειάς. Το διάλειμα ήταν είκοσι λεπτά και το τσιγάρο απαγορευόταν ακόμη και στην τραπεζαρία ενώ όσες καπνίζαμε το κρύβαμε γιατί μας θεωρούσαν στην καλύτερη, ζώα. Όταν δεν υπήρχαν πελάτισσες για πώληση, είτε έτρεχες στους ορόφους και μάζευες όλο σου το θάρρος να πιάσεις κουβέντα στις ήδη υπάρχουσες και να τους πουλήσεις  κάτι καινούργιο, είτε έπρεπε να τηλεφωνήσεις σε νέες πελάτισσες για telemarketing.

Όποιο από τα δύο διάλεγες ήσουν υποχρεωμένη να φέρεις γύρω στις δέκα πωλήσεις την ημέρα και να ενημερώσεις στο τέλος του ωραρίου σου τον διευθυντή, τί ακριβώς έκανες στο οχτάωρό σου. Ή (το πιο συχνό) γιατί δεν τα κατάφερες. Και τότε έβρισκε ευκαιρία ο κάθε μαλάκας που δεν είχε πουλήσει ούτε ένα τσιμπιδάκι στην ζωή του να σου κάνει κύρηγμα τί σημαίνει πώληση, πώς γίνεται και πόσο πιο χαμηλά πρέπει να πέσεις για να τα καταφέρεις. Η κουβέντα τελείωνε γύρω στις δύο ώρες μετά το πέρας του ωραρίου και το ρεζουμέ ήταν πάντα το ίδιο. Ότι ο μισθός έπρεπε να μειωθεί για να σου δοθεί κίνητρο να αυξήσεις τις πωλήσεις σου και να κυνηγάς περισσότερο τα ποσοστά.

Στην πορεία, ο μισθός εξαφανίστηκε εντελώς και πληρωνόμασταν αποκλειστικά με ποσοστά και μπόνους που ήταν κυριολεκτικά της πείνας. Η νοοτροπία των εργοδοτών που διαθέτουν τους πολιτισμένους χώρους είναι η εξής : «Έδωσα τα ωραία μου λεφτάκια για να σε κάνω άνθρωπο και είναι τιμή σου μόνο και μόνο που σε αφήνω και δουλεύεις εδώ».

Το πιο σπαστικό απ΄όλα ήταν ο ανταγωνισμός. Όταν πρέπει να ζήσεις την οικογένειά σου αποκλειστικά από ποσοστά που προέρχονται από συγκεκριμένο πελατολόγιο οφείλεις να γίνεις bitch. Ήταν όμως περισσότερο θέμα ανθρώπου. Εκείνες που τα κατάφερναν είχαν συνήθως περισσότερο θράσσος ή περισσότερη ανάγκη. Συνήθως ντρεπόμουν εκεί που καθόταν η πελάτισσα στην καφετέρια να πάω στην ψύχρα να καθίσω δίπλα της και να την ενημερώσω στο άσχετο για τις καινούργιες θεραπείες και «πόσο έπεσε το βλέφαρό σας» και «πόσο μεγάλωσε ο κώλος σας» και «πα πα πα τί κυτταρίτιδα είναι αυτή που έχετε, από μακριά την είδα».

Προτιμούσα πάντα το telemarketing. Οκτώ ώρες σε ένα γραφειάκι, μια λίστα μπροστά μου από 100 περίπου τηλέφωνα που ψάρεψαν παράνομα οι διευθυντές από διάφορους ανταγωνιστές, χωρίς καφέ ή τσιγάρο και καμμιά εκατοστή στην λιγότερη «άντε γαμήσου» απαντήσεις για ενθάρρυνση. Για περίπου πέντε χρόνια.

Μέχρι σήμερα βλέπω τηλέφωνο και τρέχω. Το μίσησα. Ζήτημα είναι να μιλήσω για ένα λεπτό και αυτό αν με πάρουν. Οι φίλοι μου ξέρουν ότι πολύ σπάνια θα τους τηλεφωνήσω. Μέχρι σήμερα βλέπω γυάλινα κτίρια και «πολιτισμένα περιβάλλοντα» και τρέμω. Βλέπω στις διαφημίσεις χαρούμενους υπάλληλους ντυμένους στην τρίχα και ανατριχιάζω.

26 σχόλια:

  1. Περιγραφικότατη. Ψάχνοντας για δουλειά (κι εγώ κι η καθαρόαιμη) μπορώ να επιβεβαιώσω την αλήθεια του κειμένου.
    Εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι η "ανασφάλεια" των τριανταπεντάρηδων "Διευθυντών" που τη νοιώθεις όταν σου παίρνουν "συνέντευξη" (συνήθως -λόγω των ειδικών(...)σπουδών μου, μετά από μισή ώρα ΜΟΥ τα λένε όλα!).
    Τρέλλα το μοντέρνο μάνατζμεντ, και θα σου στέλνω για ενημέρωση όποιον ξαναπεί ότι πέρασε άσχημα στον Στρατό...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ase...apo edw perasame....enas akomi apo tous 3485 logous gia tous opoious sixainomai to til ektos oikias mou!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ετσι ετσι.πολιτισμος.ευρωπη.

    "αποστειρωμενοι" και "γυαλισμενοι" και στο βαθος βρωμικοι.

    παντως κωνσταντινα εμεις οι δυο πολυ καταλαβαινομαστε!
    μακια μακια.καλο σαββατοκυριακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αχ,αυτες οι πωλησεις.
    Οταν με το καλο βρεθουμε θα σου δωσω ενα βιβλιο μου,για τον δικο μου χωρο πωλησεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγω πάλι το λατρεύω το τηλέφωνο,
    ίσως μου θυμίζει τα πρώτα βήματα μου στο ραδιόφωνο, ίσως απλά να απολαμβάνω το μυστήριο που κρύβεται πίσω από την έλειψη άλλων ερεθισμάτων εκτός από αυτό της ακοής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ελεγα και εγω γιατι δεν μου τηλεφωνει το παλιοκοριτσο!!!


    φιλια-φιλια.
    γυρισα και δουλευω καθε μερα ετσι πληρωνω τα ρεπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλά κάνω δλδ και τα υποτιμώ... όπως λέει και η ξαδέρφη μου.. "μην εμπιστέυεσαι επαγγελματία με κοστούμι"... δεν το έχω περάσει ποτέ αυτό που λες, αλλά το έχω παρατηρήσει, το έχουν περάσει γνωστές, και ξέρω ότι απλά το απεχθάνομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ρε συ, ξέρεις τι συμβαίνει με αυτές τις καινοφανείς αλλά κατά βάθος παλιού τύπου και προτεστάντικης προέλευσης επιχειρήσεις; Όλες έχουν βγει απ’ το ίδιο καλούπι, γιατί απλά οι μανατζαραίοι που τις διευθύνουν έχουν βγάλει την ίδια σχολή. Είναι όπως βλέπεις 10 γυναίκες σε μια γειτονιά με το ίδιο κούρεμα επειδή τις κούρεψε η ίδια κομμώτρια. Προσπαθούν να βγάλουν το κάτι απ’ το τίποτε. Ουσιαστικά πυραμίδες κρυμμένες είναι, τίποτε άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αχ ,,,κ μετα λεν τον κουφοντινα τρομοκρατη,,

    οχι πες ,, τι σκατα ειδες σ'ολο το μπουρδελο
    και ξυπνησες ,,, και γραφεις ,,,,
    και γιατι το συνολο ,, δειχνει οτι κοιμαται
    κ απλα σιγομουρμουριζει κατω απο τη δοση του
    μηνος η το λογαριασμο της ημερας ,,,,,,,

    εξ κιουζ μη αλλα σε τι χρησιμευουν οι πολιτικοι..?

    μπορει καποιος να μου πει ...?

    και ταχατες γραβατομενοι διευθηνταδες εταιριων ,,,ξερει
    κανεις το λογο υπαρξης τους,,,,,πρακτικα,,? ?


    ομορφα τα τακουνια ,, αλλα ανθυγειηνα,, κριμα οτι λαμπει
    και στολιζει να κανει κακο ............=ζαρντοζ=

    Υ.Γ. ανοιξες παλι τις βρωμερες κονσερβες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ...kai prospauoyn na me peisoyn oti ama den doyleyeiw bariesai!Ase re!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Hmiaime, χαίρομαι πολύ που το λέει αυτό ένας άντρας. Ο στρατός είναι μια μαλακία μπροστά σε αυτά τα πέντε χρόνια. :)

    An-lu άστα. Εγώ το σιχαίνομαι και εντός της οικίας μου. :(

    Onomatodosia, ακριβώς. Όταν δούλευα στην λαική που ήμουν κατάμαυρη ένοιωθα άπειρα πιο πολιτισμένη.

    Zouri, αν μιλάς για πωλήσεις παροχής υπηρεσιών, άστα. Καλύτερα να μην ξανακούσω λέξη για το άθλημα. :)

    Rarafonos, απορώ ρε γαμώτο τί βρίσκετε στην ρημαδοσυσκευή και κολλάτε με τις ώρες. :P

    Marilina, μου κάνει εντύπωση. Συνήθως όσοι δουλεύουν σε τέτοιες κωλοεταιρείες κάνουν λες και έπιασαν τον πάπα απ΄τα αρχίδια. Γι΄αυτό τους πηδάνε στεγνά. ;)

    Kat, καλή δουλίτσα ρε. Θα σε πάρω (mail). ;)

    Glenn, λοιπόν αυτό είναι το καλύτερο που έχω ακούσει. Ακριβώς σαν πυραμίδα λειτουργούν όλες αυτές οι πίπες. Να ΄σαι καλά. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άσχετο: Παράκληση προς ψιλικατζού: Έχεις την ευγενή καλωσύνη να ευαρεστηθείς για να μου πεις που βρήκες το template σου; (σκάστε γλείφω για να καλοπιάσω).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. zardoz, βασικά αυτοί οι διευθυντάδες χρησιμεύουν ως μαντρόσκυλα. Παίρνεις έναν πιτσιρικά, του δίνεις έναν μισθό της πείνας, τον ονομάζεις "διευθυντή" και καμαρώνει. Και μετά το πιστεύει ότι είναι διευθυντής. Τόσο απλό. :)

    Nicola, συκοφαντίες και παραπληροφόρηση. Έβαλες τα φασόλια στο νερό;
    :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Glen, το ψάρεψα. :P
    (ρε συ είναι από αυτά που δίνει το wordpress και δεν επιτρέπεται να τα πειράξεις γαμώ το κέρατό τους γαμώ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ωραία. Πως λέγεται; Λέω να την κάνω κατά wordpress μεριά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Andreas09 1.5 by Ainslie Johnson

    Καλό πήξιμο. :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Α, και κάτι ακόμη για το θέμα. Σιχαίνομαι αυτό που θα κάνω, δεν το έχω κάνει ποτέ, αλλά θα το κάνω επειδή είναι σχετικό με το θέμα σου. Στο προτελευταίο ποστ μου τα ψέλνω στους αδιακρίτως στοχοθετούντες μανατζαραίους που δεν έχουν ιδέα που θα βρουν τα μέσα για να πετύχουν τους στόχους του. "Στόχος": Λέξη φετίχ για τον μάνατζερ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. "“Στόχος”: Λέξη φετίχ για τον μάνατζερ"

    Ναι, και για μένα ΣΑΔΟΜΑΖΟ. :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. έτσι ακριβώς!

    ΥΓ Στείλτο με μέηλ στα κοκόρια :))
    Καλό σκ! Μουτς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Είχα μια φίλη που είχε δουλέψει στα Πρίνου και μου είχε πει τέτοια σκηνικά. Να έρχεται πελάτης και να τον βγάζεις τέρας για να πουλήσεις προγράμματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. καταργήθηκε η σκλαβιά είπανε; καλό το ανέκδοτο...
    άσε, άσε, όλοι αυτοί οι γραβατωμένοι, καλοβαλμένοι, που τα ξέρουν όλα... Και που φέρονται στους κατώτερους σα να είναι δουλικά και στους ανώτερους σαν σκουλήκια... Αηδία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Απάνθρωπο να μην μπορείς να αργήσεις λίγο, να καπνίσεις, να μιλήσεις με τους συναδέλφους σου και γενικά ό,τι χρειάζεται για να νιώθεις πιο άνετα στο χώρο εργασίας σου...
    Μπράβο σου που άντεξες τόσα χρόνια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. 0 Comments, δεν θα ξεχάσω. Πρωί πρωί με την αυγούλα. :P

    Gelial, το χειρότερο είναι μετά από αυτό να καταλαβαίνει ο πελάτης ότι τον κοροιδεύεις και να σε κάνει τελείως ρόμπα. :(

    Krot, στρατός ρε. Με νέους, παλιούς, στρατονόμους και τέτοια. :)

    Renata, δεν είχα άλλες επιλογές. Πάντως το χειρότερο ήταν κάθε πρωί. Με μαύρη καρδιά έμπαινα εκεί μέσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ένα άλλο άσχημο με αυτές τις κρυφοπυραμίδες είναι η διαρκής απειλή. Νομίζουν οι μανατζαραίοι που τις διευθύνουν ότι έτσι ο δουλευτάρης τους (το κορόιδο - άτυχος πες) θα αποδώσει καλύτερα αν νοιώθει ότι απειλείται συνέχεια για απόλυση. Τι να κάνουν τα παιδιά; έτσι τους είπαν στα σεμινάρια, έτσι κάνουν. Νάβλεπαν τουλάχιστον το αποτέλεσμα, ότι δηλαδή δεν τραβάει αυτή η τακτική σε κάθε χώρα. Θάπρεπε να διδαχθούν ορισμένα πράγματα από το πάθημα των Μαντόναλτς στην Ελλάδα. Στην αρχή μη μου άπτου. Μετά greek army, μετά delivery, μετά μακ σαρακοστή, μετά κλείσιμο. Έπρεπε να προσαρμοστούν πιο γρήγορα. Γι' αυτό τόσα κανόνια στο χώρο των κέντρων αισθητικής. Δεν τραβάει ρε παιδιά το μοντέλο, ακατοίκητο εκεί πάνω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Σωστός. Μόνο που τα Μακντόναλτς αν δεν ήταν χορηγοί της Ολυμπιάδας θα είχαν πάρει πόδι χρόνια πριν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. να αγιασεις χρυσοστομη.εφυγα μετα απο 5 χρονια απο το γκουανατναμο new -kati.με εκανα και προισταμενη, για γαμοσταυριζω το πρωσοπικο ολημερις. σιχαθηκα τον εαυτο μου. καλυτερα καθαριστρια και ηρεμη . εκει μεσα εξαγοραζουν συνειδησεις . και ο καθε αρχιδο μπεης το παιζει παντοκρατορας.κοντεψα να παθω σχιζοφρενεια. και σιχαινομαι την λεξη στοχος. ευχομαι να μπει λουκετο σε ολα αυτα τα μπουρδελα. burn baby burn!

    ΑπάντησηΔιαγραφή