Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2006

UNDER MY SKIN



Η ηλικία είναι κάτι που απλά δηλώνεις για να χωθείς κάπου. Το είχα υποψιαστεί, το ορκίζομαι, ήμουν σχεδόν σίγουρη πως η ηλικία είναι κάτι έξω από εμάς. Άκουγα «νοιώθω παιδί», «νοιώθω πάντα νέος» ή «προσποιούμαι τον γέροντα αφού έτσι φαίνομαι». Όλα αυτά πια δεν ακούγονται τόσο κλισέ στα γερασμένα παιδικά μου αυτιά.

Αν μπορούσα να μιλήσω σε ένα παιδί που απορεί πώς είναι να είσαι ενήλικος θα έσκυβα και θα του ψιθύριζα στ΄αυτί το μεγάλο μυστικό : θα είσαι πάντα όπως είσαι τώρα. Θα αλλάξουν τα ρούχα, οι σχέσεις, οι λέξεις που θα επιτρέπεται να λες, ακόμη κι αν μέσα σου καίγεσαι να ουρλιάξεις «θέλεις να παίξουμε;», «θέλεις να γίνουμε φίλοι;», «δεν σε παίζω», «θέλω την μαμά μου».

Θα αλλάξει η ζωή σου, θα χάσεις για πάντα πολλούς αγαπημένους, θα μάθεις πράγματα αλλά θα είσαι πάντα μέσα σου αυτό που είσαι τώρα. Ένα παιδί. Ίσως ένα λίγο πιο λυπημένο παιδί.

Κάθε τόσο θα ξαφνιάζεσαι κοιτώντας τον καθρέφτη και σύντομα θα κρύβεις όλο και περισσότερο την παιδική σου φύση. Ότι προστάζει ο καθρέφτης, αυτό θα κάνεις για να μην σε καταλάβουν. Θα παίζεις όλων των ειδών τα θέατρα. Δεσποινίς, γκόμενα, σύζυγος, καριερίστα, σοβαρή.Τίποτα απ΄όλα αυτά όμως δεν θα είναι αυτό που είσαι μέσα σου.

Μέσα σου θα θέλεις την ελευθερία να κλαις, να γελάς και να ουρλιάζεις όπου και όποτε θέλεις. Μέσα σου θα θέλεις μια κρυφή κουταλιά γλυκό κυδώνι, μια κούκλα και την αγκαλιά της μάνας σου.

32 σχόλια:

  1. Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρώτη φορά διαβάζω μια τέτοια προσέγγιση.Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ ετσι.
    Αποκάλυψη!! Ειναι όντος ετσι ακριβώς αυτό ειμαστε..
    Τόσο απλό και τόσο πρωτότυπο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εκτός από το κυδωνι και την κούκλα, για όλα τα άλλα μέσα είσαι. Ρε συ, τόσο πιτσιρίκα πώς τα σκέφτηκες όλα αυτά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ίσως ένα λίγο πιο λυπημένο παιδί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ πάλι διαφωνώ. Το να θες να κλαις να γελάς και να ουρλιάζεις δεν είναι παιδικό χαρακτηριστικό αλλά γενικά ανθρώπινο.

    Το χαρακτηριστικό του παιδιού είναι η αγνότητα των αισθημάτων και της συμπεριφοράς, την οποία χάνεις κάποια στιγμή όσο κι αν δεν το θες.

    Το να καταπιέζεις συνειδητά τον εαυτό σου κάνοντας πράγματα που δεν θέλεις η μην κάνοντας πράγματα που θέλεις δείχνει ακριβώς ότι το μόνο σχετικό που έχεις με ένα παιδί είναι η ανάμνησή του.

    Ήθελα να γράψω κι εγω ένα σχετικό post αυτό τον καιρό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σοφή σε βρίσκω σήμερα. Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αχ, ρε μάνα, μακάρι να μη με φώναζες να μαζευτώ σπίτι απ'την αλάνα μόλις νύχτωνε... ακόμα δεν χόρτασα το παιχνίδι.

    Ούτε τη μερέντα.

    Ούτε την αγκαλιά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ρε ψιλικατζού, ποιό πανεπηστήμιο εχεις βγάλει;
    πάντως, όποιο κι αν είναι αυτό, σε έκανε σοφή.

    @xavier:
    Κανείς δεν καταπιέζει τον εαυτό του συνειδητά και απο μόνος του. Η κοινωνία επιβάλει κανόνες που πρέπει να ακολουθούμε για να μή μας σουτάρει. Έτσι λέμε "παμε για κανα ποτό" αντι του "παμε να πέξουμε;" κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. α ξέχασα...

    ΨΙΛΙΚΑΤΖΟΥ, ΣΥΜΦΩΝΩ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ

    (αχ και να' ξερες, πόσο θέλω τη μαμά μου τώρα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν σας παίζω σήμερα λέμε! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Από τα καλύτερα post που έχω διαβάσει σε οποιοδήποτε blog.Απλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. XAMENO KOPMI αυτό ακριβώς λέω κι εγώ. Κανένα παιδί δεν δίνει δεκάρα για κάποια κοινωνία ούτε έχει κανένα άγχος μήπως αυτή το σουτάρει. Εμείς πάλι συνειδητά επιλέγουμε να πάμε για κανένα ποτό, ενώ δεν μας απαγορεύει κανείς να πάμε να παίξουμε...

    Μεγάλο θέμα και όμορφο όπως πολλά σε αυτό το blog.

    Παρεπιπτόντως, τα σέβη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. πολυ γλυκο φιλεναδα. τιποτα αλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Θα το εκτυπώσω και θα το δείχνω σε όποιον μου ξαναβάλει χέρι που νοικιάζω συνεχώς dvd με ροζ πάνθηρα και looney toons

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. και μπομπ σφουγγαράκηηηηηη!

    (ζει μες τη θάλασσα σε ανανά, θα δεις ένα σπόγγο μες τα νερά, κλπ)

    ωραίο κείμενο Εξ-ψιλικατζού, νομίζω ότι είναι και αληθές ως προς την περιγραφή της πραγματικότητας :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Συμφωνώ, συμφωνώ, συμφωνώ. Εξαιρετική προσέγγιση. Έγραψες ακριβώς αυτό που νιώθουμε οι περισσότεροι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ψιλικατζού μου, θα διαφωνήσω. Αυτό που περιγράφεις ισχύει για τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Υπάρχουν όμως πολλοί γύρω μας, "πολυάσχολοι", "σοβαροί" και "σημαντικοί" που έχουν ξεφορτωθεί το παιδί από μέσα τους και δεν νιώθουν έτσι.

    Σχετικό: να φοβάστε όποιους δεν παίζουν παιχνίδια. Έστω την πασιέντζα του υπολογιστή, έστω τάβλι ή κουμκάν. Οι άνθρωποι που δεν παίζουν παιχνίδια έχουν σκοτώσει το παιδί μέσα τους, και άνθρωπος που σκοτώνει παιδί είναι ικανός για όλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. έχω βαρεθεί να διαβάζω στα κείμενά σου αυτά που εγώ σκέφτομαι. σταμάτα να κλέβεις τις σκέψεις μου! (αλλιώς θα φωνάξω το μπαμπά μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. G@mw thn koinwnia moy g@mw!

    Telika yparxei pa8hsh "paidofovia"?

    Oxi apo thn apopsh na fovasai ta paidia, alla na fovasai na eisai h nba gineis paidi...

    Egw to mono poy parathrhsa na me pianei ka8ws megalwna, htan h syrriknwsh toy xronoy me o,ti ayto synepagetai. Kata ta alla, pisteyw pws eimai o idios....isws ligo pio realisths..?...den kserw, alla moy aresw opws eimai ;)

    Filakia.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Το πιο γλυκό μήνυμα που διάβασα εδώ και καιρό. Σίγουρα θα το εκτυπώσω και θα το στείλω με e-mail σε φίλους και συναδέλφους (με credits φυσικά...)

    Να σαι καλά Ψιλικατζού και να γράφεις πάντα τέτοια ωραία κείμενα....

    Φιλάκια σε όλα τα παιδάκια :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Σωστό, γλυκό, διαπιστωμένο.

    Καλό απομεσήμερο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Μοναδικά απλό και αληθινό. Να είσαι πάντα καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Έγραψες! Το θέμα της ηλικίας καίει κόσμο και κοσμάκη. Μας χρειαζόταν το χιουμοριστικό σου ντουζ…

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  24. Από τα καλύτερα post που έχω διαβάσει σε οποιοδήποτε blog.Απλά.


    Ακριβώς έτσι νιώθω κι εγώ. Ό,τι πιο σοφό και όμορφο έχω διαβάσει. Μεγάλες αλήθειες λες ψιλικατζού μου. Μεγάλες αλήθειες...

    - Ένα παιδί -

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Λοιπόν με χαρά διαπιστώνω ότι η καθημερινή σου επαφή με τον φίλο μου τον Καλτσό δεν πάει τελικά χαμένη. Οντως έγινες σοφότερη. :-)

    ΕΓΡΑΨΕΣ Ντινάκι, μπράβο σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ρε 'σεις, πού να σας απαντήσω έναν προς έναν. Ευχαριστώ.

    Πάντως οφείλω να παρατηρήσω ότι μαζευτήκαμε πολλά *κωλόπαιδα* εδώ μέσα. :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Ολοι συμφωνούν μαζί σου..πειράζει να διαφωνήσω? Οσο κι αν μεγαλώνουμε το αιώνιο παιδί που είμαστε έμείς, είναι μέσα μας. Στο χέρι μας είναι τι θέλουμε να δείξουμε στον κόσμο. Εμας ή αυτό το κλισαρισμένο κάτι που θεωρούν ότι είμαστε εμείς?

    Γιατί να πείς σε ένα παιδί, τι το περιμένει? Δεν έχει νόημα. Οτι και να το περιμένει θα γίνει η δική του εμπειρία, το δικό του βίωμα. Για το παιδί το σήμερα είναι τώρα και το τώρα είναι για πάντα. Πρός τι το κήρυγμα για τα ζοφερά μελλούμενα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Γιατί έτσι ένοιωθα εκείνη την στιγμή. Αυτά που γράφω είναι αυτά που αισθάνομαι εγώ και δεν έχω από κανέναν την απαίτηση να αισθάνεται το ίδιο. Σωστό ή λάθος, δεν το πήγαινα για φιλοσοφικό πόνημα, τα συναισθήματά μου έγραψα γι΄αυτό και δεν απάντησα σε όσους διαφώνησαν. What's wrong with that?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. :-( εγω αντι για την κουκλα μπορω να εχω το ποδηλατο μου?
    and there's nothing wrong about that, kiddo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Siegmund δεν γίνεται. Ο Πικάσο θα σου έβαφε νομίζεις την Guernika σι μπιζάκι; :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. κι αναρωτιόμουν αν τελικά είμαι ανώριμη.

    κάτι τετοια είναι απο τα ποστ σου που ευχαριστιέμαι τρελά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Έγραψες πάλι Κωνσταντίνα!
    Βαρέθηκα να μου λένε πως φέρομαι σαν παιδί, επειδή μ' αρέσουν τα κινούμενα σχέδια, επειδή όταν βλέπω κατσαρίδα φωνάζω αυθόρμητα "μαμάάά" κι επειδή όταν θέλω κάποιον να μιλήσω για ό,τι με καίει σκέφτομαι αμέσως το μπαμπά μου! Φιλιάάάά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή