Τρίτη, 26 Ιουνίου 2007

ΧΑΟΥΝΤΟΥΓΙΟΥΝΤΟΥ




Οι μέρες εκτός blogging με την δεν - ποστάρω – όσο – και – να – μου – τη –βιδώσει έννοια, λειτούργησαν όπως φανταζόμουν και να το δοκιμάσετε. Σου ΄ρχεται να γράψεις, να απαντήσεις, να αναλύσεις, να χώσεις και αντί να κάνεις όλα αυτά, πατάς ένα x και χαμογελάς. Όλο και κάποιος θα βρεθεί να τα γράψει πολύ καλύτερα από σένα, όλο και κάποιος θα αποτυπώσει με γερά λόγια αυτά που ένιωσες κι εσύ, όλο και κάποιος θα έχει σκεφτεί τα επιχειρήματά σου.


Αράζεις απορημένη, τα πάντα γίνονται από μόνα τους και λες ώπα! Τι συνέβη τώρα; Ακριβώς. Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει είτε κάνεις πετάλι είτε όχι. Γιούπι!!! Μεγάλη ανακάλυψη αυτή. Έχοντας απαλλαχθεί από το Σύνδρομο Του Απαραίτητου Γραναζιού, ξεφυσάς πέντε τόνους άγχος και άλλους τόσους κούρασης. Τα βλέπεις αλλιώς τώρα. Δε θες να αλλάξεις τα πράγματα ντε και καλά, αλλά να νιώσεις, να μάθεις και να ικανοποιήσεις την κοινωνική σου φύση. Κάποιες φορές όμως, ακόμα κι αυτό σε τουμπανιάζει.

Κοινωνική φύση λέει. Ναι, αλλά πόσο όμως; Υπάρχει κοινωνικόμετρο να σε μετρήσεις; Μέχρι πού φτάνει αυτό το πράγμα; Να είσαι κοινωνική τύπου, καλημέρα σας, καλησπέρα σας και τσουπ στο σπιτάκι σου; Κοινωνική όπως, για πες, τι έγινε με τον γκόμενο και ψου ψου ψου; Κοινωνική, με συγγενείς, φίλους, συναδέλφους; Κοινωνική, με διακόσιους ακόμα ανθρώπους από τα blog; Κοινωνική με άλλους τόσους στα mail; Κοινωνική με… πόσους ακριβώς; Και πού σταματάει αυτή η κοινωνικότητα;

Όσο αναπτύσσεται η τεχνολογία τόσο λέει, αυξάνεται η αποξένωση. Διαφωνώ. Κάθετα δηλαδή. Όσο περισσότερα είναι τα καλώδια τόσο αυξάνεται ο περίγυρος. Κάθε νέο είδος επικοινωνίας προσθέτει γύρω μου όλο και περισσότερους ανθρώπους. Η έννοια «φίλη» έχει αλλάξει και δεν ξέρω αν το ΄χετε παρατηρήσει. Φίλη είναι εκείνη που ξέρω εξ όψεως, που αγαπάω, που ζω κοντά της αλλά φίλη είναι και εκείνη που ένοιωσε τα κρυφά γραπτά μου. Το ίδιο σημαντική. Φίλη είναι ο άνθρωπος που θα τρέξει για μένα αλλά φίλη είναι και αυτή που θα μου αφιερώσει δυό γραμμές για να μου πει ότι με σκέφτηκε. Στις μέρες μας, «φίλη» και «φίλος» είναι ο οποιοσδήποτε σε ακουμπήσει εσωτερικά. Και πιστέψτε με όσοι μοιράζετε φόβο για τα νέα μέσα, γι΄αυτό το άγγιγμα αρκούν ακόμα και μερικά ηλεκτρόνια.

Ο εγκέφαλός μου, αποφάνθηκε. Το κοινωνικόμετρο της no-blogging περιόδου, έδειξε ότι μάλλον δεν ήμουν και πολύ άνθρωπος. Λίγη μοναξιά, έτσι γι΄αλλαγή. Αυτό νομίζω είναι το βασικό quest της εποχής.

Ε, και μόλις απομονωθείς λιγάκι τότε ξυπνά μέσα σου ο άνθρωπος και θες πάλι επικοινωνία. Για χαβαλέ, κυρίως.   :)









Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

40 σχόλια:

  1. ante re sy, ypoklinesai!!!! fantasou dhladh na sou eftiaxna soutzoukakia! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα για τα σουτζουκάκια υποκλιθηκα βρε συ, πότε θα ξαναφτιάξεις;
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. otan h thermokrasia ftasei stous -10.
    Ginontai pio nostimoi leei o tselementes. :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μακάρι να είναι έτσι όπως τα λες...εγώ έχω αλλάξει τρεις χώρες "μόνιμης διαμονής" και όσο κι αν έχω κάνει καινούριες φιλίες και έχω κρατήσει τις παλιές, η απόσταση είναι απόσταση...Η φιλία σίγουρα δε χάνεται, αλλά περνάει σε άλλο επίπεδο. Γιατί όταν η άλλη κόβει φλέβες γιατί ο γκόμενος της βγήκε μάπα, δε θα πάρει εμένα να πει τον πόνο της, αλλά την άλλη που είναι πιο κοντά και στην ανάγκη θα κλάψουν μαζί, θα τα πιούνε και θα πάνε και καμιά γκομενότσαρκα. Και μένω εγώ με το wuerstel στο χέρι, χα χα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. kostantina, oi filoi metrane apo tis parousies tous kai oxi apo tis apousies. Epishs, o alhthinos filos akoma kai mesa apo hlektronia tha vrei tropo na einai "parwn" otan prepei. An oxi, kati allo ftaiei. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Όλο και κάποιος θα βρεθεί να τα γράψει πολύ καλύτερα από σένα"
    Χε,χε! Νο γουέι. Είσαι μοναδική στο είδος σου.
    Όσο για το θέμα φίλος/η έχεις απόλυτο δίκιο. Έχουν αρχίσει να με εκνευρίζουν κάτι σχετικές κατηγοριοποιήσεις. Αμάν πια!
    ματς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν ξέρω για τις δικές σου κοινωνικότητες και τέτοια, εγώ πάντως έχω τον πιτσιρικά μου κολλημένο από την Κυριακή. Το πρωί πριν φύγει για το σχολείο του με ρώτησε "Πού είναι τα θαλασσινά; Αυτά που έφε'αν οι φίλοι μας;". Πήρε μαζί το δελφίνι και τον σφυ'οκέφαλο. :)

    Πάντως, για να πω και το δικό μου σχόλιο, δεν πάσχω τόσο από το Σύνδρομο Του Απαραίτητου Γραναζιού, όσο αντίθετα από το Σύνδρομο του Εξαρτήματος που δεν Ταιριάζει Ακριβώς στο Μηχανισμό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δε ξέρω τί λέτε εσείς, εγώ πάσχω από τη ζέστα σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κι εγώωωωωωω !!! :) Ζέστη!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ μου αρέσει που δεν έχεις κακή γνώμη για τα καλώδια.
    Κάποιες φορές μου την λένε για τα πολλά καλώδια που τοποθετώ γιατί τα βρίσκουν άσχημα. Μα χωρίς τα καλώδια δουλειά δεν γίνεται, ούτε πολιτισμός . Πώς το λέει ένα σύνθημα των αναρχικών ; Ο πολιτισμός σας τελειώνει όταν πέσει ο διακόπτης του ρεύματος !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. koutsoulitsametinkaliennoia6/26/2007 10:01:00 μ.μ.

    δύσκολο να μη νιώθω τύψεις για τις απουσίες μου, αλλά θα το προσπαθήσω;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. καλώς επέστρεψες βρε! ελπίζω να πέρασες καλά μακριά από τη βλογγόσφαιρα. εμείς εδώ, όπως τα ξες. λίγο κρασί, λίγο ίντερνετ και ο αφεντικό μας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κωνσταντίνα
    Καλώς ήρθες βρε. Κάτι μου έλειπε κι έψαχνα κι είχα μια ανησυχία.
    Κι όταν ήρθες μου πέρασε το ψαξ κι ησύχασα.
    Μου έλειψες πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. καλά τα λες
    όλο φοβόμαστε το καινούριο σαν τα μουνουχισμένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολυ ωραιο ποστ. Η τεχνολογιά όντως δεν ειναι τοσο επικινδυνη οσο θελου να τηην παρουσιαζουν.

    Καλως σας βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Kοnstantina χρειάζεται μερικές φορές να απομακρύνεσαι και να παρατηρείς τι συμβαίνει αποστασιοποιημένα... και φυσκά το έπιασες...Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει είτε κάνεις πετάλι είτε όχι...
    Τώρα πρέπει απλά να αξιολογίσεις τα πράγματα που έχουν βάρος και σημασία...για σένα και να τους αφιερώσεις περισσότερο χρόνο...
    Αυτές τις μέρες ο Ντάνιελ μου είναι μακρυά, οπότε αυτές οι σύντομες απουσίες του με κάνουν να αξιολογώ το πόσο σημαντική είναι η παρουσία του δίπλα μου, πράγμα που το ξεχνάω στην καθημερινή τριβή μας όπου πολλές φορές εύχομαι να με αφήσει λίγο στην ηρεμία μου....
    ελπίζω βέβαια να συνεχίσεις να μας γράφεις (στο μπλογκ, ε!)
    :-Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ήρθες;
    άντε να μπει μια τάξη εδώ μέσα. άντε. που την άραξες χωρίς βλογογραφή...έλλλεος!

    (ούλος ο Αύγουστος δικός μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ POST.ME ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΤ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΠΟΥ ΠΟΛΛΛΟΙ ΛΕΝΕ.ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΕΑΝ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ.ΕΧΕΙ ΤΟΣΑ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟΥΜΕ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ.ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ MEDIA ANAFEROYN MONO THN "ΑΣΧΗΜΗ" ΤΟΥ ΠΛΕΥΡΑ,ΕΑΝ ΑΥΤΗ ΥΠΑΡΧΕΙ... ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΕΛΕΙΨΑΝ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΥ,Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΣΟΥ.

    S.A.Mathens

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. 1ον!θα σχολιάσω πως δεν έχουμε όλοι οι άνθρωποι την δική σου έμπνευση, άρα και να θέλουμε να απαντήσουμε ή να γράψουμε συνήθως δεν μπορούμε και όχι το αντίθετο..

    2ον!δεν θα σχολιάσω πως αυτά τα γαμ@μ@να κουνούπια με τσιμπάνε συνέχεια στο ίδιο σημείο...

    (αν ο Καλτσό ήταν καλό παιδί την βδομάδα που πέρασε δειξ' του το μειλ... αν δεν ήταν πες του πως δεν το έλαβες ποτέ..., θα σκάσει! και όχι από την "ζέστα")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. έτσι ε?
    για χαβαλέ μας θέλεις!!!

    χεχε καλημέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. welcome vre!
    egw to xw DAGWSEI ap to krio. Gia sas afto einai fiction alla edw exei 14°C Vareia -vareia. To prwi akousa kai to plouts-plouts-plouts tou kalorifer, simadi oti anapse... (na to adeiasoume yes...thelei...)


    Ola theloun 3 vimata pisw...to vlepeis pio sinolika to pragma..

    twra pou pernaw krisi stin douleia kai varieme iktra, ki ekana blog na vgazw to menos mou ekei, giati den fenete otan stelnw comment? ti kanw lathos i ermi?

    Maria speaking...!

    Na skasete roufianoi pou tolmate kai koimaste me ta vrakia!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ggk, εντάξει κι εσύ θα φας σουτζουκάκια. :P Όσο για τις κατηγοριοποιήσεις, αυτό ακριβώς ήθελα να πω. Ας μην βάζουμε καλούπια γιατί μας περιμένουν εκπλήξεις τεράστιες. ;)

    Μπαμπάκη, να του δώσεις μια μεγάααααλη αγκαλίτσα. :) Το δικό σου σύνδρομο είναι πιο ασφαλές απ΄το δικό μου (πάντως τον ζουρλομανδύα δεν τον γλιτώνουμε αμφότεροι). :)

    Kaltso, κρύο ντουζάκι μωρό μου κι έφτασαααα. :D

    Νατασάκι, για σένα δεν μπορώ να κάνω και πολλά. :)

    Ilectrologos, χμμμμ κοίτα, στο σφουγγάρισμα έχω ένα θεματάκι με τα κωλοκαλώδια αλλά ακαδημαικά μιλώντας, ναι μου αρέσουν. :P

    Koutsoulitsametinkaliennoia, το έπιασες. Κι εγώ νιώθω τύψεις μερικές φορές.

    Υο! Αχαχαχα!!!! Είσαι μεγάλος ποιητής λέμε!!!! :D

    Triaina, να ΄σαι καλά αν και με τη δουλειά που έχω δεν με βλέπω να παίζω συχνά με το μπλογκάκι μου. Φιλιά. :)

    Cristal4daffy, μουτς μουτς μουτς! :)

    Cortlinux, μουνουχισμέναααα;;;;; Αχαχαχα!!!!!! Είσαι νούμερο λέμε! :)

    Marvin, υπό προυποθέσεις, όχι καθόλου. Καλώς ήρθες. :)

    Αλχημιστή μου, η κοσμοθεωρία σου γενικότερα είναι από τις πιο όμορφες που έχω συναντήσει. Αυτό όμως με τον Ντανιέλ με βάζει σε σκέψεις…. Λες να στείλω πουθενά τον Καλτσό;;;; Αγκαλίτσες και στους δυό σας! :)

    Roidis, όταν είδα και την δική σου αποχή ήθελα να σου πω ότι σε καταλαβαίνω. Χρειάζεται μικρέ μου μερικές φορές. Αλλά δεν μπορείς να το κόψεις εντελώς. :)

    S.A. Mathens, μπάστα ρε συ, τόσα καλά σχόλια θα νομίζουν όλοι ότι σε πληρώνω. Ευχαριστώ ρε συ, να ΄σαι καλά. Όντως το ίντερνετ δεν είναι μόνο κακό. :)

    Κατ, δεν σχολιάζω τίποτα. Είσαι εκτός τόπου και χρόνου (φταίει ο έρωτας του ρου του ρου). Άσε για το κουνούπι! Στον Καλτσό δεν το λέω που να χτυπιέται. :P

    Kaltso, κόψε κάτι! :D

    M13, ειδικά εσένα λεξοπλαστούλα μου! :)

    Zoaki, φιλάκια κούκλα μου και καλή επιτυχία (ξέρεις εσύ). :)

    Maraki moy, κοριτσάρα μου, τι κάνεις; Μπορεί να είναι φρίκη το κρύο αλλά αυτή τη στιγμή με 47 βαθμούς έξω θα ήθελα πολύ ένα χιονάκι γαμώτο. Ρε συ, γράψε το λινκ του μπλογκ σου, δεν φαίνεται ούτε από το dashboard. Πληκτρολόγησέ το μέσα σε ένα σχόλιο γιατί ψοφάω να σε διαβάσω!!!! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. den me thelei oute o Theos agapi mou, sto xw pei...

    http://scratchandwin.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. (ευχαριστώ ψιλικατζού μου που με είπες μικρό, που να στείλω τις πάστες; )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. xaxaxa to jera oti afto tha sou arese psonaraaaa!!!!! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. ektitheme twra sta webia exetias sas roufianes! esi ki i paliopatsioura pou nai diakopes sta vouna...

    :-)

    fxaristw gia tin vizita!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. kale kai gia to add!!
    xaxaaaa... fiction sou lew !!!
    eimai star stin psilikatzou!! eimai star stin psilikatzou!! eimai star stin psilikatzou!!

    na pas diakopes.... tis xreiazese!! :-)
    na pineis daikiria kai na sou kanoun kai aera 10 gomenoi girw-girw... na staniaroume sou lew!!

    (pare kai ton Kirio kaltso vevea...fenete kalo pedi kai me xioumor...)

    mouts!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. 13 μέρες δε θεωρούνται διακοπές από μπλόγκινγκ. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. φυσικά και είμαι νούμερο

    το νούμερο ένα φυσικά

    :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. O χαβαλές είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να το αφήσουμε στους βλάκες.
    Έτσι;

    Καλώς την.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Πότε πρόλαβες και επέστρεψες βρε θηρίο; ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Ο,τι και να γίνει, κι αν οι φίλοι χάνονται ένας ένας... "Ο κόσμος συνεχίζει να γυρίζει..." Εχεις δίκιο, έτσι είναι, και αυτό είναι το τρομερό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Αν στην "κανονική" μας ζωή είμασταν τόσο κοινωνικοί όσο εδώ μέσα δε θα προλαβαίναμε να πλένουμε τα πιάτα και τα φλυτζάνια που αφήνουν πίσω τους οι επισκέπτες. Φαντάζεσαι να μπαινοβγαίνουν τόσα άτομα σπίτι σου κάθε μέρα; Τρόμος.

    Καλώς επέστρεψες :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Κολοκύθι, πίστεψέ με, ήταν.

    Cortlinux, εννοείται. :)

    Pascal, απ΄τα πιο σοβαρά και μιλάω σοβαρά. Καλώς σε βρήκα. :)

    An-lu, ούτως ή άλλως είμαι μπροστά στον υπολογιστή όλη μέρα λόγω δουλειάς, οπότε μη φανταστείς ότι «επέστρεψα» ή έφυγα ποτέ. :)

    Ροδιά, όντως τρομερό.

    Nefelikas, πολύ σωστά. Παίρνουμε την ουσία της επικοινωνίας και γλιτώνουμε τα αναγκαία κακά της (φοντανάκια, σκουπίσματα, στολίσματα). Φιλιά. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Welcome baaaaaaack!

    Και δεν έχω να προσθέσω ούτε μια τελεία σε ότι έγραψες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή