Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙΣ ΤΑΛΕΝΤΑ




Προσπάθησα να βγάλω άκρη με τα πολιτικά και μπλέχτηκα παραπάνω. Δεν βρήκα τελικά τίποτε το αντικειμενικό για τα κόμματα, πέρα από το ότι είναι όλοι γτπκ. Όχι τόσο για τους πολιτευάμενους σε προσωπικό επίπεδο, μιλάω για ένα κόμμα στο σύνολο. Προσπάθησα να σκεφτώ γιατί υπάρχει αυτό το μπάχαλο ως προς το τι θεωρεί ο καθένας «θετικό» ή «αρνητικό» για το εκάστοτε κόμμα. Βέβαια όπως ήταν φυσικό, για να χωρέσει κάτι τέτοιο στο κεφάλι μου χρειάστηκε αρκετά downgrades.


Έτσι, τα κόμματα μου μοιάζουν με εν δυνάμει επιχειρήσεις. Όταν κληθούν να κυβερνήσουν, έχουν συγκεκριμένα τμήματα να διορίσουν επικεφαλείς που αυτοί με τη σειρά τους θα διορίσουν υφιστάμενους κ.ο.κ. Από ΄κει αρχίζει και στραβώνει το κλήμα. Αν το αντικείμενο είναι π.χ. συγκοινωνίες και ο επικεφαλής είναι πρώην πάρεδρος της κάτω παναγιάς απόφοιτος δημοτικού και αριστερός ψάλτης, ε δεν θέλει και πολύ να πάει κατά διαόλου. Η πρώτη μου ένσταση λοιπόν, είναι το αντικείμενο των πολιτικών σε σχέση με αυτά που θα καταπιαστούν. Σπάνια βλέπω κυβερνήσεις να απαρτίζονται από καλά καταρτισμένους ανθρώπους ως προς αυτά που θα τους αναθέσουν. Και δεν μιλάω γενικά για βουλευτές, μιλάω για αυτούς που εν τέλει θα στελεχώσουν την εκάστοτε κυβέρνηση. Πόσο μάλλον για τους αποκάτω. Βάζεις ρε κύριε υπουργό τον τάδε αγωνιστή του κόμματος και αυτός διορίζει αβέρτα όλο του το σόι και ψάχνεις μετά να βρεις τι έφταιξε; Αφού είναι πελατάκια σου ρε μπάρμπα όλοι στην τελική, πώς να τα απολύσεις και πώς περιμένεις να κάτσουν να δουλέψουν σωστά σε κάτι που το βλέπουν πρώτη φορά μπροστά τους;

Μετά από αρκετά χρόνια δουλειάς, έχω φάει εξάψαλμους με το κουτάλι. Την παραμικρή μαλακία να κάνεις, έχεις πέντε ανθρώπους πάνω από το κεφάλι σου να σε ξεχέσουν, να σε στείλουν στον προιστάμενο και στην χειρότερη να σε απολύσουν. Άσε που τις περισσότερες φορές μόνο και μόνο από ντροπή τραβάς μια παραίτηση μόνη σου. Θέλω να πω, ποτέ δεν είσαι ο αγάς στο χαρέμι που άμα γίνει στραβή δεν τρέχει μία. Ε, σε ένα κόμμα ή στην κυβέρνηση όλα αυτά είναι σουρεάλ. Είτε από την πλευρά των προισταμένων (επιλογή, αναζήτηση ευθυνών, έστω επαρκές κατσάδιασμα ή απόλυση) είτε από την πλευρά του «εργαζόμενου» (ειδικά στο θέμα της ευθιξίας), είτε από την πλευρά των «μετόχων» (τη δική μας ντε).

Εάν μια επιχείρηση πάει χάλια κλείνει, πουλιέται, πτωχεύει, κάτι γίνεται τέλος πάντων. Στα κόμματα και στις κυβερνήσεις δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα. Κρίνεις τα μικρά, αυτά που σχετίζονται με την τσέπη σου, τα συμφέροντά σου, το «μικροκλίμα» σου και χέστηκες για την γενική πορεία της εταιρείας που ρε γαμώτο άμα βουλιάξει θα βουλιάξεις κι εσύ. Πού να ψάχνεις τώρα τους ισολογισμούς. Άμα ο υπαλληλάκος που συναλλάσεσαι ή σύστησες, έχει συμπαθητική φάτσα ή είναι από το χωριό σου δε το σκέφτεσαι παραπέρα. Πάλι σουρεάλ.

Γενικά δηλαδή, πρόκειται καθαρά για ένα ριάλιτι επιχειρήσεων. Τα κόμματα είναι οι διαγωνιζόμενοι, η κυβέρνηση είναι η επικρατούσα ομάδα και εμείς οι τηλεθεατές (και μέτοχοι - που δηλαδή τα χώνουμε χοντρά σε κάθε περίπτωση). Προβάλλεται καθημερινά σε όλα τα κανάλια κι εμείς καλούμαστε να ψηφίσουμε ποιό άτομο (sic) θα παραμείνει ή θα φύγει από την ομάδα α ή β για να κυβερνήσει αυτός που θα κερδίσει. Τα ξεκατινιάσματα λειτουργούν απλά για να ανεβάζουν την τηλεθέαση ενώ ο νικητής και η ομάδα του θα πάρουν χοντρά λεφτά. Όπως σε κάθε πετυχημένο ριάλιτι, υπάρχουν και κριτές και παρουσιαστές και ζωντανό κοινό για το σόου της Κυριακής, με τη μόνη διαφορά ότι – λες και πρόκειται για θρίλερ του Κίνγκ – είτε το παρακολουθείς είτε όχι, η νικήτρια ομάδα στ΄αλήθεια θα αποφασίσει για την ζωή σου. Ε, και μετά άντε να πεις ότι δεν σου αρέσουν τα σόου.

Για όλα τα παραπάνω, τέλος τα πολιτικά κείμενα. Όσο σουρεάλ κι αν ακούγεται δεν μου αρέσουν τα σόου, δεν πρόκειται να ψηφίσω Πέρι ή Καλομοίρα και δεν θα κάτσω να πολυχαλαστώ όταν δημοκρατία για τα μυαλά μας είναι ένα ριάλιτι σόου και μόνο.

Υ.Γ. Τουλάχιστον ρε μάγκες, ας τηρούσατε τον έναν και μοναδικό γαμάτο κανόνα των ριάλιτι που λέει ότι στάνταρ μετά το πέρας του παιχνιδιού, κανείς δεν θυμάται τους άλλοτε αστέρες-παίχτες, αντί να τους κρατάτε στο προσκήνιο και να παίζουμε κάθε χρόνο μόνο μ΄αυτούς και τα παιδιά τους.

Τόσα ταλέντα έχει η Ελλάδα, τι διάολο; :D







Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

21 σχόλια:

  1. Καλοοοοο!

    Δυστυχώς πρέπει να εξηγούμε τα αυτονόητα συνέχεια. Πάντως ο σκοπός γενικώς είναι να ξενερώσουμε με το όλο σύστημα και να τους αφήσουμε να μας πηδάνε ανενόχλητοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. kourdistomantarini9/11/2007 07:18:00 μ.μ.

    Χαιρετώ ξανά.

    Νέος στην blogόσφαιρα και θαυμαστής σου.
    Ολα τα δεινά που αναφέρεις οφείλονται στην καπιταλιστική δομή του σημερινού κινήματος. Η κοινωνία επιχείρηση, ο ηγέτης - manager και εμείς αριθμητικές γραφικές παραστάσεις.
    Ο δρόμος είναι ένας...η Λαοκρατία. Αλλά μέχρι τότε θα έχουμε πεθάνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. του σημερινού συστήματος ήθελα να πω παραπάνω... sorry

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Εάν μια επιχείρηση πάει χάλια κλείνει, πουλιέται, πτωχεύει, κάτι γίνεται τέλος πάντων. Στα κόμματα και στις κυβερνήσεις δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα."

    Το παραπάνω κομμάτι που συμφωνώ απολύτως έχει κάποιες φιλελεύθερες καταβολές. Σε μιά ελεύθερη οικονομία και κοινωνία με ελάχιστες κρατικές παρεμβάσεις υπάρχει αξιοκρατία που οδηγεί στην δικαιοσύνη.

    Είναι καιρός να κρίνουμε της κυβερνήσης σαν λειτουργικές ομάδες όμοιες με επιχειρήσεις. Κάψανε την μισή Ελλάδα, Φάγανε λεφτά απο χρηματιστήριο και ομόλογα αλλά κανένας δεν απολύθηκε.

    Το χειρότερο φυσικά είναι να μείνουμε τηλεθεατές... Πρόβατα που τρώνε οτι τους ταΐσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ με τον Κωνσταντίνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν νομίζω οτι είναι έτσι τα πράγματα. Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία είχαν στο τιμόνι της οικονομίας δύο εξαιρετικούς εξπέρ: το Χριστοδουλάκη και τον Αλογοσκούφη. Μάλιστα έχουν κι ερευνητικές εργασίες κοινές, από τον καιρό του London School of Economics.
    Εννοείς τι θέλω να πω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μετά από 5 χρόνια Διευθυντής καταστημάτων ιδιωτικών εταιρειών (Ημερήσιας και Νυχτερινής απασχόλησης) και σύνολο χρόνια σε διάφορες δουλειές, έχω αντιληφθεί ότι ο ιδιωτικός τομέας παρουσιάζει μια ανησυχητική σύγκληση με το δημόσιο... Κι αυτό είναι το κάκιστο στη διαχείριση και για τους 2 τομείς.

    Όταν στη διαχείριση ανθρωπίνων πόρων έχω ένα σκασμό βιογραφικά που καλύπτουν καίριες εργασιακές θέσεις και το αφεντικό επιμένει να προσλάβω άτομα δίχως βιογραφικό και δίχως εργασιακή εμπειρία, τότε η επιχείρηση θα αρχίσει να παίρνει τον κατήφορο με αργά και σταθερά βήματα. Το πρόβλημα όμως στην παραπάνω εικόνα, είναι ότι την αδυναμία ανάπτυξης της επιχείρησης καθώς τους μειωμένους δείκτες παραγωγικότητας, θα τους χρεωθώ εγώ, γιατί η διεύθυνσή μου "δεν προάγει την παραγωγικότητα των υπαλλήλων". Κάτσε ρε μ@@##@#κα! Πως περιμένεις να μάθω σε ένα άτομο που δεν έχει επαφή με το αντικείμενο, το αντικείμενο που άλλοι κοπίασαν αρκετά χρόνια για να το μάθουν;

    Όταν δεν ανταμείβεις την παραγωγικότητα των "καλών" υπαλλήλων και δεν καθορίζεις αρνητικά μπόνους για τους μη παραγωγικούς, καθώς και την υποψία απόλυσης για καταστάσεις που τείνουν να γίνουν καθημερινότητα και τους έχεις όλους με τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά... Τότε πως περιμένεις να ανεβεί η παραγωγικότητα; Και οι πλέον παραγωγικοί θα σταματήσουν να κάνουν τόσα πολλά και με τόσο ζήλο!

    Η στρατιωτική νοοτροπία του παλιού και του καινούργιου, πρέπει με κάθε τρόπο και με όποιο κόστος να εξαλειφθεί! Δεν μπορεί να μπαίνει σε μια επιχείρηση ένα νέο στέλεχος και να τον μετατρέπουμε σε παιδί του καφέ γιατί εμείς είμαστε παλιοί! Και τι θα πει παλιός; Επειδή είσαι μερικά χρόνια στην επιχείρηση και ξέρεις την λειτουργία της, δεν σημαίνει πως είσαι και ο καλύτερος υπάλληλος, ούτε και ο πλέον παραγωγικός! Όλη η χαρά των νεοπροσληφθέντων μετατρέπεται σε γκρίνια και αγανάκτηση γιατί άλλο προσλήφθηκαν να κάνουν και καταλήξανε να κάνουν το ρεπό του παλιού και τις δύσκολες υπηρεσίες...

    Αυτά με την γκρίνια μου... Το Ελλάδα έχεις ταλέντο είναι καταπληκτικός τίτλος...
    Εγώ θα πρόσθετα... "Ελλάδα έχεις ταλέντο να κάνεις τα στελέχη σου καψιμιτζίδες και μετά σε άχρηστους υπαλλήλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μαύρο πρόβατο Says:
    "Δεν νομίζω οτι είναι έτσι τα πράγματα. Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία είχαν στο τιμόνι της οικονομίας δύο εξαιρετικούς εξπέρ: το Χριστοδουλάκη και τον Αλογοσκούφη. Μάλιστα έχουν κι ερευνητικές εργασίες κοινές, από τον καιρό του London School of Economics."

    Ο δύο ειδικοί στην οικονομία πολιτικοί εντασονταί σε δύο κόμματα πού δεν έχουν φιλελεύθερες πολιτικές και δεν υποστηρίζουν την ελεύθερη οικονομία. Όσο "expert" και αν είναι δεν έχουν καμία σχέση με την φιλελεύθερη οικονομική πολιτική.

    Παράδειγμα:
    Σου επιβάλουν την δικιά τους ασφαλιστική λύση που την εχουν καταντήσει απο το κακό στο χειρότερο. Δεν επιτρέπουν τον εργαζόμενο να επιλέξει τι είναι καλό για αυτόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Από ταλέντα και προέδρους να φάνε κι οι κότες που λεν και στο χωριό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δύο οικογένειες και κάποια πρωτοξάδελφα μας κυβερνούν. Τι να περιμένεις;
    Καλό απόγευμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Χριστοδουλάκης και Αλογοσκόύφης, εξαιρετικοί και οι δύο αλλά όταν έχεις συνεργάτες τον Βενιζέλο απο την μία και Πολύδωρα απο την άλλη κλάφτα Χαράλαμπε. Βασικά όσοι δεν είναι ικανοποιημένη απο κομματικές πολιτικές ας ψηφίσουν άτομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. *ικανοποιημένοι και όχι ικανοποιημένη. oh dear

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ουδέν σχόλιον.
    Χάλια ρηάλητι παντως. Απαιτώ εκφώνηση αποτελεσμάτων από τον Ψινάκη και τον Μεταξόπουλο, μπας και στρώσει το πράμα.

    +νατοπαρουμεστηνπλακαγιατιετσιοπωςπαειθαμαςπλακωσει+

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. to problhma den einai oti den exoume talenta...exoume...alla pos na ta diakrinei kaneis otan epilegei ta stelechi ths kyvernisis vasei poses afises kollisan sta niatia tous kai poses gnorimies exoun!

    Edo re sy nomarxes tilephonoun gia na valoun meso se idiotikes epixeiriseis tha kollosoun stis dimosies (mou tyxe emena kai otan tou apantisa tou kyriou oti h diadikasia einai aksiokratiki eixe thn afeleia na mou pei a nai eseis den eisaste dimosio to ksexasa)

    Oi aksioi den pane me meso kai menoun apekso...An den allaksei o tropos stelexosis mia zoi tha exoume tous axristous...

    Sthn purosvestiki akousa oti eixan prosfata dioristei kapoioi syntonistes oi opoioi den eixan pote tous igithei se crisis katastaseis....kala na mhn poume oti den eixan perasei pote apo ena seminario crisis management...to pio aplo paradeigma pou einai kai epikairo....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Edo re sy nomarxes tilephonoun gia na valoun meso se idiotikes epixeiriseis tha kollosoun stis dimosies (mou tyxe emena kai otan tou apantisa tou kyriou oti h diadikasia einai aksiokratiki eixe thn afeleia na mou pei a nai eseis den eisaste dimosio to ksexasa)

    xaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxxaxa. O thee moy eprepe na klaiw oxi na gelaw me to xali mas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. πραγματικά έχουμε ταλέντα στην Ελλάδα και είναι τόσα πολλά που έχουμε γεμίσει υπουργεία υπηρεσίες ανεξάρτητες αρχές και επιτροπές για να χωράνε όλοι και να περισσεύουν και στον πάγκο για αλλαγή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Έλα μου ντε...τι διάλο... ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Παραδόξως, είναι και τα fonts που αγαπάει (εδώ και πολυυυυυύ καιρό) to ελληνικό δημόσιο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Γεια χαρά κι από μένα! Από ταλέντα άλλο τίποτα! Και πρώτα- πρώτα ταλέντο στις προεκλογικές υποσχέσεις (αλήθεια ρε παιδιά αυτό είναι το νόημα των εκλογών, δώσε κι εμένα μπάρμπα? Τι θα γίνει με τον φόρο κληρονομιάς, και τον φόρο μεταβίβασης ακινήτων, και αν το ΦΠΑ θα ανέβει μια μονάδα? Μήπως χάνω κάτι?.
    Και εκτός από ταλέντα έχουμε και ολυμπιακά ρεκόρ! π.χ. ρεκόρ σβησίματος μνήμης - τύφλα να 'χουν τα χρυσόψαρα (πυρκαγιές, ποιες πυρκαγιές?)
    Άντε να περάσουν οι εκλογές γιατί μ' έχει πιάσει θλίψη. Την τηλεόραση την έθαψα στο κοντινό παρκάκι, στην πόλη δυσκολεύομαι να κυκλοφορήσω από τις προεκλογικές συγκεντρώσεις, κι έχω αναπτύξει απάθεια στις υποσχέσεις... Όπως λέει κι ο ποιητής: Κοιμήσου Κεμάλ/κοιμήσου/αυτό ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Καλά τα λές Κωνσταντίνα. Κι εγώ κατέφυγα στην συνταγή μου αποφυγής των ριάλιτι, όταν όλοι θρονιάζονταν με ενθουσιασμό τις Κυριακές να δουν ποιος θα βγει: την έκανα για το μπαλκόνι κουκουλωμένη, με ένα πακέτο τσιγάρα. Χιόνια είχε τότε, θυμάμαι. Χιόνια στην Αθήνα! Τώρα βολεύομαι με το μπαλκόνι της Ευρώπης και τη βροχή....

    (κατάφερα να αποκτήσω το βιβλίο σου αλλά το φυλάω για τις διακοπές... σε μια βδομάδα επιτέλους!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Η αλήθεια είναι, ότι η Ελλάδα είναι ένα ριάλιτι. Απόδειξη: γιατι η εκπομπή του Φερεντίνου ήταν πρώτη σε ακροαματικότητα, ενώ ήταν ένα ανούσιο παιχνίδι τζόγου; γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο, διότι ήταν τζόγος. Η πλειοψηφία, πλέον, στην Ελλάδα αναζητά το εύκολο χρήμα. Δεν αναζητά την προσωπική ολοκλήρωση και ευτυχία. Επιθυμεί να μαζεύει γύρω της τον πλούτο για να τον καταθέτει σε μπουζούκια και ταβέρνες. Κι έτσι το σύστημα αναπαράγεται.
    Γιατί κι εγώ, από την άλλη, είμαι ένας από αυτούς που με ιδανικά μπήκαν στην πολιτική από τα 17 και συνεχίζουν να είναι έτσι 10 χρόνια μετά. Αλλά επειδή είμαι ειλικρινής και γνωρίζω εκ τον έσω τα γεγονότα, μεγαλύτερος μου φόβος είναι αν κάποια στιγμή βρεθώ στη θέση τους, ξεχάσω τον Νίκο και τα ιδανικά του. Ελπίζω (μόνο αυτό μπορώ να κάνω, και να μην τους αφήσω να με αλλοτριώσουν) ότι δεν θα με αφήσω. Και μια συμβουλή. Το σύστημα είναι κακό, αλλά δεν έχει ψυχή. Αυτό σημαίνει ότι εμείς το κάναμε. Γιατί για πείτε μου, αν δεν δώσουμε εμείς το φακελάκι (όμως κανείς, ούτε ένας) δε θα διορθωθεί σταδιακά το σύστημα; Ποιος τολμάει όμως; Εκεί είναι το θέμα, η τόλμη που όπως λένε και τα Ημίς, είναι μια άλλη ιστορία, για άγρια θηρία, είναι κάτι που σ'αρπάζει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή