Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Γιγαντομαχίες




Έπρεπε να φύγω από την Ελλάδα για να καταλάβω, έστω αυτό το μηδαμινό που πρόλαβα να καταλάβω, τί σημαίνει να καταρρέει ο τόπος σου και μαζί του όλες οι σταθερές σου μέχρι χθες, μαζί και οι ανθρώποί σου κι εσύ να είσαι μακριά. Κι όλοι στο νέο σου τόπο να σε συμπονούν. Από αυτές τις συμπόνιες όμως τις βαριές αλλά ξώφαλτσες, όπως όταν έχεις ετοιμοθάνατο και έρχονται όλοι γύρω σου αλλά σιωπηλοί επειδή δεν ξέρουν τί να πουν, που νιώθεις όμως ότι δεν πολυκαταλαβαίνουν πόσο Γιγάντιο είναι αυτό που συμβαίνει και πόσο πονάει. Προσπαθείς να τους εξηγήσεις αλλά στο “Γιγάντιο” μπλοκάρουν. Τι μια ώρα, τί πέντε από την Ελλάδα, πρόκειται για νέο Σύμπαν. Όπου για τους ανθρώπους του σύμπαντος αυτού τα “Γιγάντια” πράγματα έχουν αφετηρία “εδώ”. Πιο πέρα, είναι “αλλού”.

Όπως ακριβώς ήμουν κι εγώ μία μέρα πριν τις 4 του Γενάρη. Κάτι Ρωσσίδες συναδέλφισες, μια Ουκρανή πελάτισσα του μαγαζιού, άντε και κάνα δυο ακόμη μεμονωμένα περιστατικά όλα κι όλα να ‘χα συναντήσει που περιέγραφαν ακριβώς αυτό το συναίσθημα. Το Γιγάντιο. Συμπονούσα. Όσο κατάφερνε να χωρέσει το μυαλό μου. Μεταξύ μας, μετά από πρηξιματική ωρών, δεν ήθελα άλλα κλάματα και ψυχοπλάκωμα. Σύντομα, τις απέφευγα, ίσα που το ‘βλεπα ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον σαν παραμυθάκι, το ξεχνούσα γρήγορα αφού ήταν “αλλού” και όχι “εδώ”. Γιγάντια ήταν μόνο τα δικά μου.

Άμα σου τύχει, είναι απερίγραπτη η αγωνία. Δε σου φτάνουνε όλες οι ειδήσεις του κόσμου για να ενημερωθείς. Το αίσθημα του “έξω” δεν γεμίζει με τίποτα. Όλη μέρα ψαχουλεύουμε στο νετ και στις εφημερίδες ενώ μέχρι να βάλουμε κεραία της προκοπής, ειδήσεις ελληνικές πιάνουμε μόνο στις 9 το βράδυ από το ertworld. Επίσης κάποιος να πει στους Κύπριους ότι ο Αυτιάς είναι οικονομικός μετανάστης, όχι σελέμπριτι που τους κάνει την τιμή για διευθυντής ειδήσεων. Δε βλεπόταν ούτε στην Ελλάδα, ούτε εδώ.
Ρωτάμε και στα τηλέφωνα αλλά τί να μας πρωτοπούν; Για τον καιρό, τα χρωστούμενα, ποιος απολύθηκε, ποιος χώρισε, ποιος ξεσπιτώθηκε; Μιλάμε, ένα τόσο δα πετραδάκι να θυμάσαι, να λες Αυτό Το Ξέρω Καλά Και Υπάρχει, δε σου έχουν αφήσει.

Μέσα μου πλέον έχω Γιγαντομαχίες. Έχω δύο Γιγάντια. Το “εδώ” και το “εκεί”. Ακόμα το “εκεί” το νικάει το “εδώ”. Πού θα πάει όμως. Ατέλειωτα παιχνίδια, ανθρώπινες δουλίτσες, βόλτες στο βουνό, ήλιος και μπόλικες καταιγίδες. Η πόλη γίνεται αγνώριστη κάθε μέρα. Ετοιμάζεται για το Γιγάντιο καρναβάλι της Λεμεσού. Γιγάντιο. Ελπίζω να νικήσει.




Τσίμπα κι ένα τυχαίo post από το παρελθόν...

4 σχόλια:

  1. george angelopoulos - zardoz2/09/2012 03:55:00 π.μ.

    τριτη
    αμα ξερεις , τι εισαι , ξερεις και τι πορεια σου , ξερεις και που τελειωνει , Αρκει να ξερεις ,
    γιαυτο το μεγεθος , απεναντι που σκιαζει , περιοχες ολοκληρες , δεν μετρα ...
    γιαυτο στα σκαλια , της βουλης , μουρη με μουρη , με τους πραιτωριανους ,
    εβλεπα μονο φοβο , και θεληση ναναι αλλου , μακρια , κιαν απο πανω πιεζαν προς τα κατω
    το κοσμο , μου φανηκαν μικροι σχεδον νανοι ..... .... μας πνιξαν χημικα , και η αναμετρηση
    ηρθε στο φιναλε , μα οι θυμισες , ηρθαν στο νου , σε αλλα σκαλια , πιο παλια , απο παρομοιο εγκλημα
    στου καραισκακη , που , γειτονιες ολακερες κλαιγαν , μερες αγορια , παιδια , παλληκαρια
    εκλεισα τη πορτα πισω μου , με προυπαντισαν οι φωνες των αγοριων μου , και σκεφτηκα
    οτι σημερα δεν ακουλουθησα τα παιδια απο τη θυρα 7 , αρκει ,... μενουν κιαλλες μερες .....λιγες
    ..............................
    τεταρτη
    ισως ,ναναι η κυριακη το τελος , κ η αναγγενηση δευτερα ,, μα τα τηλεφωνα χτυπουν ,
    ο ηλιας απο το εργοστασιο χυμων απ τη λαμια , μου μηνυει , δε παει αλλο , κατεβαινουν
    το σαββατο τη κυριακη θα τα κανουν λιμπα ,ασκερι ,καμμια εικοσαρια παληκαρια .
    μα ναι τηλ νει ο δημητρης απο βλαχιωτη ,λακωνια μουχουν μεινει πορτοκαλια , τα μαζευω
    κανα εναμιση τονο σκαρτα , θα βαλω φορτηγο να κανει αβαρια , να τα στειλω στα συντροφια
    καλα ναναι μητσο μου , αλλα εχουμε παιδια στα ορφανοτροφειο οπως το αρρεν ν ιωνιας
    καιρο τωρα , εχω κανει μερικα δρομολογια να τους πηγαινω τροφιμα που μαζευουν τα κοριτσια
    απο μαρουσι οπως η δημητρα ,, θα παν μερικα εκει , αλλα στο δημο στα νεα λιοσα ,
    πουχω τη φιλη μου τη γεωργια εχω λεω , και 300 κιλα πορτοκαλια εχεις υπηρεσια ,
    μοιραζε τροφιμα στο κοσμο , στειλε βιταμινη c .. δυναμεις ναχουν , καλα μου λενε , θα ειδοθουμε κυριακη
    εκει στο σημειο το γνωστο , κατω απο το συνταγμα ..τοτε εως τη κυριακη
    ...............................................
    δευτερα πριν τη τριτη
    παραξενη , μερα μυριζε , απο το πρωι , πηρε ο δημαρχος πρωι , μουχατε κανει
    μια προταση , μου λεει , ναι και περιμενω απαντηση , τοτε να σας δωσω λεει τους χωρους
    να βγαλετε ομιλιες ,με το γνωστο οικονομολογο , και ηχητικα να μιλησετ ε ., μα εσεις .?
    δε θαρθετε ως αρχοντας του τοπου , οχι απαντα , απαντα , ως απλος πολιτης , Σαν να ακουω
    κροτου λαμψης που ριχναν στο συνταγμα συχνα το καλοκαιρι της πλατειας , κιαυτος
    αλλαξε , στερνα . μα η πικρα στη φωνη του ...δεν ειναι ζωντανη .
    με ανυσηχει αλλα δε μπορω πια , βοηθεια κιαν εθελει δε τη ζητα , μακαβριο
    αλλα μου θυμιζε πολλους που συνομιλω , ΝΑ γινει ανατροπη ,...... μακαρι μου απανταν .,,
    σαν μη πιστευουν ολοι πια ...............................
    μεσημεριασε , τα ηλεκτρονικα ταχυδρομεια φλεγονται , ολοι κατω , εξι μμ στη παλια βουλη
    αλλοι ομονοια , αλλη σαλλη στρουγκα ,,,,, κι ομως , παρολου οτι δεν ειμαστε χιλιαδα ,
    η φυση πονηρευται , και ξεκινα βροχη , κανταρια ριχνει δηλαδη , , και μεις με τα σηματακια
    στο πετο , πεταγομαστε απο κατω , να της κοψουμε τη φορα ...ομως ποταμια γινεται
    καθως ανηφοριζουμε στη μεγαλη βρεττανια , και κραταμε γερα , περναν οι τσολιαδες
    της ομονοιας , παραδιδουν σημαιακια , γυρνωνοντας και αυτοι τη πορτα να κλεισουν πισω τους
    μενουμε οι υπολοιποι σαν τρελλοι ,ωρα μεσα στη βροχη , περνουμε στον αγνωστο στρατιωτη
    να φωναξουμε , να καταραστουμε , λαθος μεγα , η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ τωρα δυναμωνει ,
    ομπρελλες φευγουν , τα νερα εχουν μπει στα σωρουχα , ουτε να μιλησουμε μπορουμε
    και ο αερας δυναμωνει , σε εχει νικησει , κι ας εισαι τρεις ωρες ,
    εκει , ..............ωρε να βγουμε απο τα ποταμια , και τη πορτα πισω μας να κλεισουμε .
    .......πολυ νερο ,,,,ισως ναναι οι μερες πουρχονται ποταμια απο ανθρωπους , και δε πνιγουμε
    .......................................................................
    πεμπτη , σωματεια συντονισμενα ,
    παρασκευη .ολοι ,
    σαββατο . αcta διαδηλωση , πολιτες ιλου πορεια , λαμπαδηδρομια αγ αντωνη περιστερι
    κυριακη . κοντη γιορτη

    τα ζω κ τα αναπνεω , αρα , ...... γιωργος .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. george angelopoulos2/09/2012 12:44:00 μ.μ.

    με εμπνεεις , , ντινι ,
    ειναι το νηολογιο
    της βδομαδος ,
    δειχνει ισα πορεια με τα βραχια
    κρατα το
    να το μου δωσεις καποια στιγμη
    φιλια
    καλη λευτερια, τρομαρα μας γιωργης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μένω στο Ντουμπάι αλλά κάθε πρωι μόλις ξυπνήσω μπαίνω στο ιντερνετ και στις ελληνικές εφημερίδες για να δω τι γίνεται !
    Εχω μεγάλη αγωνία γιατί όλοι οι άνθρωποι μου είναι στην Ελλάδα .

    Υ.Σ. Μπορείς να μπαίνεις στο skai.gr γιατί μπορείς να παρακολουθείς live τα προγράμματα που έχει το Ελληνικό κανάλι το οποίο είναι αξιόπιστο .

    .

    ΑπάντησηΔιαγραφή