Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Το Πανέρι



Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο The Greek Cloud | 23.05.2014

Κρίση και πείνα και τέλματα και ξεπουλήματα, λιμοί και καταποντισμοί, αν κάτσεις και σκεφτείς όλους αυτούς τους ακραίους όρους που όχι και τόσο ασυναίσθητα έχουμε όλοι συνυφάνει με την καθημερινότητα, θα τα χάσεις αν σκεφτείς επίσης πόσο με το στόμα ανοιχτό θα μας κοιτάει ο μισός πραγματικά φτωχός κόσμος. Μην πας μακριά, σκέψου πώς μας κοιτάει μια Ρωσίδα, μια Βουλγάρα, μια Ρουμάνα ανά την Ελλάδα, όταν ορυόμαστε για φτώχεια, πείνα και ειδικά για κατάρρευση.

Δίπλα, ΔΙΠΛΑ, στην Ρουμανία, φέτος διάβασα για 40 νεκρούς από το κρύο και εμείς με τους 18 βαθμούς μέσο όρο πιτώσαμε αφισάκια αφύπνισης με ηλίθια σλογκανάκια «κρυώνω στο σπίτι μου». Καλωσήρθες στο κλαμπ θα είχα να απαντήσω και συντονίσου λίγο με την πραγματικότητα της πλειοψηφίας που η θέρμανση δεν ήταν ποτέ προυπόθεση της έννοιας «σπίτι». Μέχρι χθες για την πλειοψηφία, συνήθως αρκούσαν μερικά πλίνθινα καμαράκια και μια πόρτα. Ή ένα κουρτινάκι αν μιλάμε για μια μόλις γενιά πριν από εμένα κι εσένα.

Είναι εντελώς παράνοια όλο αυτό, οι μισοί που ξέρω τα ‘χουν αυτονόητα όλα αυτά και οι άλλοι μισοί δεν έχουν ιδέα. Το πρόβλημα είναι πως οι μισοί δεν μιλούν ποτέ, κυρίως γιατί ντρέπονται και οι άλλοι μισοί φωνάζουν, ίσως λίγο παραπάνω απ΄ότι θα ΄πρεπε, ένα χοντροτσίκ παραπάνω, τόσο όσο να εντυπωθεί στους εγκεφάλους των πολλών η νέα διεστραμένη αντίληψη της πραγματικότητας.

Πλέον, αντί η απόσταση από την πραγματικότητα να αφαιρεί μονάδες νοημοσύνης, αντίθετα προσθέτει μονάδες ιδεολογίας και διανοουμενιάς. Κι αντί να σε καθιστά από βλάκα έως επικίνδυνο, σε βάζει μπροστά να δίνεις το στίγμα και τις λέξεις, τα όπλα δηλαδή, στους πολλούς.

Και δε φτάνει αυτό, δε φτάνει που σε πρήζουν με τις κακουχίες επιπέδου πολέμου, γενοκτονίας, πογκρόμ, με χούντες και κατοχές και ολοκαυτώματα και άλλες τρομακτικές λέξεις που τους τις μάθαν για δυνατές και άρα πουλάνε σαν τα σλογκανάκια που αγοράζουν κι οι ίδιοι, (που θα ‘θελα όσο τίποτα σε κάθε τέτοιο κιχ να είχα τη γλάστρα της γιαγιάς μου και να τους στουμπώνω το στόμα πιπεριές) αλλά πήζουν και αποσυντονίζουν, παραπληροφορούν και μαυρίζουν διαρκώς και μέχρι αηδίας τον αληθινά φτωχό κόσμο, εκείνον που πραγματικά παλεύει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας να επιβιώσει.

Κι όλα αυτά, για λόγους εντελώς δικούς τους και άσχετους, ας πούμε γιατί νιώθουν τύψεις ή γιατί η κλάψα σε κάνει πόπιουλαρ, για να δείξουν ενεργοί (προφανώς στον εγκέφαλο) ή για να πουλήσουν κλικ, δέντρα, εκπομπές ή μόνο και μόνο επειδή πλησιάζουν εκλογές. Και ενώ τόσα χρόνια “πολέμου” και “κατοχής” βάζουμε στο στόχαστρο παιδείες, νοοτροπίες, κακοτεχνίες και σόγια, ξεχάσαμε να σφαλιαρίσουμε όλα αυτά τα κωλόπαιδα που μας τα ‘χουν κάνει τσουρέκια για εχθρούς και στερήσεις εξ αγχιστείας.

Αυτό όμως για το οποίο δεν θα συγχωρέσω κανέναν από δαύτους ποτέ, είναι πως μετά από όλα αυτά, μέσα από τα Λύκος, Λύκος που σου τρυπάνε τ’ αυτιά τόσα χρόνια, έρχονται και σου πλασάρουν σλογκανάκια για Αισιοδοξία, Ελπίδα και Πίστη, πως μπορεί ο Λύκος να είναι εδώ αλλά εσύ οφείλεις να παλέψεις για να ανακάμψεις και πρέπει να το κάνεις γρήγορα, άσε τα βάσανα, σήκω όρθιος όπως μπορείς, ναι, το μπορείς, σίγουρα, με ό,τι συνήθως ψωνίζεις εσύ, μπορείς, έχεις τον τρόπο, ψάξε στο δικό σου πανέρι, δεν έχει σημασία το μέσον. Και σε αφήνουν έρμαιο της ανημπόριας σου, έρμαιο του εαυτού σου, να προσπαθείς να σηκωθείς και πάλι, φτωχός και θυμωμένος και μάλιστα, στα γρήγορα.

Το πανέρι αυτό όμως είναι χαοτικό, στο πανέρι αυτό βρίσκεις τα πάντα, από τη δύναμη της θετικής σκέψης, την Παναγιά του τάργκετ γκρουπ σου, το Ελληνικό Φιλότιμο™, τον πολιτικό της καρδιάς σου, τον εχθρό του λαού στο κάθε τοκ σόου, τους ψεκασμούς, μέχρι την αγαπημένη σου προφητεία, τον ρουσφετάκια της οικογένειάς σου, τον δικό σου Αγιορείτη μελλοντολόγο κι ακόμη και τον δικό σου προσωπικό ναζί.

Κι όταν το κάνεις, σου ’ρχονται μετά και στη λένε κιόλας που δεν ξέρεις, που βιάστηκες, που δεν διάβασες, που δεν θυμάσαι, που δεν έμαθες, δεν σου ‘παν οι παπούδες σου, που μέσα στην απελπισία σου μάλλον δεν ψώνισες σωστά απ΄το πανέρι και κατρακύλησες τη χώρα σε μαύρους βούρκους, σε ντροπές του παρελθόντος, σε φρικτές επιλογές. Τουτέστιν πήγε η ψήφος χαμένη. ΚΡΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου